Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης: Με τους Αγίους να μην τα βάζει κανείς!


Ένας από τους καταπατητές του κτήματος της Μονής έφτιαξε παράνομα κτίσματα, άλλος μας επιτέθηκε με ψευδορκίες

και πολλά άλλα, άλλος πάλι, με συγχωρείτε, έκοψε τριάντα τρεις ρίζες ελιές μια μέρα με ένα μηχανάκι του

και τα έκανε κάρβουνα.


Πού να ξέρω εγώ, εγώ ήμουνα στο Μοναστήρι, ευκαιρώ να πάω να δω τα κτήματα; Εγώ έχω τα διακονήματα.

– Τι να κάνω τώρα εγώ, Άγιέ μου Δαυίδ; Λέω:

«Εσύ, καλά κάθεσαι εδώ στο Μοναστήρι, αλλά για σκέψου και μένα, εγώ άφησα τα δικά μου κτήματα, την περιουσία μου,

τους γονείς μου, τα αδέρφια μου, τα πάντα. Θυσιάστηκα και ήρθα για σένα Τώρα, ήρθα να τρέχω για αυτές τις υποθέσεις στα

δικαστήρια, να έχω καυγάδες και φασαρίες; Τι είναι αυτά, Άγιέ μου Δαυίδ»;


Στενοχωρήθηκα.

Στενοχωρήθηκα πάρα πολύ και βλέπω τον Άγιο ζωντανό, κατέβηκε από την εικόνα Του και έμεινε κενή η θέση.

Μου λέει:

– Μη στενοχωριέσαι, πάτερ μου, μου λέγει, διότι η μεγαλύτερη αρρώστια στον άνθρωπο είναι η στενοχώρια.

Μην έχεις στενοχώρια, τον καθένα θα τον βάλω εγώ στη θέση του.

Ένας δε εξ αυτών των ανθρώπων που κυνηγούσε το Μoναστήρι, ήρχετο καθημερινώς και με ενοχλούσε και μας πήγε

στο δικαστήριο και έλεγε ψέματα, ψευδορκίες και με ενοχλούσε καθημερινώς και λέω του Αγίου:


– Άγιέ μου, για κοίταξε, έρχεται αυτός ο άνθρωπος να με στενοχωρήσει.

Και ω του θαύματος! Ο Άγιος με το ραβδί του στο χέρι, τον καταδίωξε και του λέγει:

«Φύγε από δω, κακέ άνθρωπε, μην έρχεσαι να ενοχλείς τον υπηρέτη μου».

Αυτός ο άνθρωπος ζει, αλλά τρελάθηκε όμως.

Αυτά είναι ζωντανά θαύματα!


Τρελάθηκε αυτός ο άνθρωπος, αλλά εγώ παρακάλεσα τον Άγιο να τον συγχωρήσει.

Και ο άνθρωπος μου τα εκμυστηρεύτηκε και του είπα να μη χάσει την ψυχή του. Είναι καλύτερα αυτός ο άνθρωπος τώρα.

Άλλος πάλι, με συγχωρείτε, που ενήργησε εναντίον της Μονής, έπεσε μέσα στο κτήμα της Μονής και έσπασε το πόδι του.

Με τους Αγίους να μην τα βάζει κανείς, διότι ο Θεός είναι δίκαιος και Άγιος.



Απόσπασμα από το βιβλίο του Στυλιανού Παπαδόπουλου, ο «Μακαριστός Ιάκωβος Τσαλίκης, Ηγούμενος Ι.Μ. Οσίου Δαβίδ του Γέροντος», Αθήνα 1983, έκδοση των πατέρων της Ι.Μ. Οσίου Δαβίδ του Γέροντος.

pemptousia

[XAPA]

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΠΑΡΘΗΚΕ Η ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ

Ιερομ. Διονύσιος Κολιτσιώτης ο πνευματικός (+2004)



"Για τις αμαρτίες μας, της ανθρωπότητας, πάρθηκε η χάρη του Αγίου Πνεύματος ακόμη και από τα τρόφιμα, φρούτα, λαχανικά.

Είναι όλα όμορφα, αλλά δεν έχουν καμία γεύση.

Τα βάζεις στο στόμα και δεν θέλουν να κατέβουν στο στομάχι, επειδή δεν έχουν γεύση.

Και η γεύση των τροφίμων είναι μια χάρη του Θεού. Σήμερα, όμως είναι όλα άνοστα.


Αν δεν έχουμε αγάπη για τον Θεό, για τα ιερά, τότε θα έχουμε αγάπη για τα επίγεια, για τις ηδονές,

και σίγουρα θα ήμαστε στα κάτω.

Πρέπει να βιάζουμε τον εαυτό μας να έχουμε αγάπη.

Βλέπεις τι λέγει ο Απόστολος Παύλος για την αγάπη ; Αλλά χρειάζεται κόπος.

Για να έχεις αγάπη πρέπει να αγαπάς τον κόπο".



ΠΗΓΗ : "ΠΡΩΤΑΤΟΝ", ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2004, αριθ. 96, σελ. 324 κ.ε.

yiorgosthalassis

[XAPA]

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΑΜΒΡΟΣΙΟ ΛΑΖΑΡΗ



• Γέροντα, πώς είναι ό Παράδεισος;

– Είναι ένα ευλογημένο μέρος, χαρούμενο, έχει ποτάμια με νερά μέσα. Τόπος απέραντος, χωρίς κόπο, χωρίς στενοχώρια.

Ανάπαυση ψυχής, ελευθερία πνεύματος. Καί θα χαίρεσαι εκεί, δεν θα κλαις, δεν θα πονάς.

Χαρά, αγαλλίαση, ευφροσύνη ψυχών.

Εκεί μέσα μπαίνουν όσοι φύλαξαν εδώ τη ζωή τους στην καθαρότητα.


• Καί τί είναι ή Χάρις του θεού;

• Δύναμις! Απέραντος δύναμις! Είναι εδώ στη γη καί καλύπτει τον Ουρανό.

Ή Χάρις του θεού μπορεί να χτίσει τη γη καί εν ριπή οφθαλμού να τήν γκρεμίσει, να χαθεί.

Γιατί ή Χάρις είναι δύναμις καί αλλάζει το Σύμπαν.


• Γι’ αυτό βλέπουμε τις μεγάλες καταστροφές από τη μία στιγμή στην άλλη;

• Αυτά να τά προσέχετε, γιατί, όταν ό Κύριος τραβήξει το βλέμμα Του από μία περιοχή, αλλάζει λειτουργία.

• Καί θα γίνουν καί άλλα κακά;

• Καί άλλα ακόμα.

• Γιατί, Γέροντα;


Γιατί αυτό είναι θεϊκό πράγμα.

Γι αυτό πρέπει να προσέχουμε τη ζωή μας να μη πέφτουμε σε λάθη απρόσεκτα, ακανόνιστα.

_ Δηλαδή;

Να μη φεύγει ο άνθρωπος από τον εαυτό του του καί πέφτει στη σάρκα.

Μα γέροντα σάρκα είμαστε.

Σάρκα είσαι μα πρέπει να κανονίσεις ποιος θα μπει σε αυτή τη σάρκα.

Δηλαδή για την μοιχεία και τη πορνεία μου λες;

Ναι στα παράλογα.

Εκεί έρχεται ο θυμός του θεού.


-Ακριβώς! Ακριβώς εκεί έρχεται ό θυμός του θεού.

-Αν κάποιος δεν πέφτει στα σαρκικά, αλλά τά κάνει με το μυαλό του, τί γίνεται;

• Είναι πιο ελαφρύ καί τον συγχωρεί ό θεός. Αλλά, αν μπει στο μυαλό, τότε σίγουρο είναι ότι θα κατεβεί στην καρδιά

καί τότε θα κάνουμε την πράξη. Είναι πολύ δύσκολο να μή γίνει, αν κάτσει στο μυαλό. Γι’ αυτό πρέπει να προσέχουμε

τούς φεγγίτες τής ψυχής [τά μάτια], γιατί από εκεί μπαίνει ή αμαρτία.


• Γέροντα, τώρα τί συμβαίνει;

• Τώρα είναι κρίση, δεν ακούνε οι άνθρωποι. Κλίνουν περισσότερο στην κακία, είναι δύσκολο να συμμαζευτούμε πάλι,

να έχουμε ένα παράθυρο, μια πόρτα στην καλοσύνη, στην Αγάπη. Βλέπεις, είναι πρόβλημα σοβαρό.

-Έρχεται κανένα μεγάλο κακό;

-Οπωσδήποτε θα φανούν καί ουαί καί αλίμονο.

• Καί σέ μάς, στην Ελλάδα;

• Ναι, στην Ελλάδα, θα ’χουμε συμφορά. Αρρώστιες. Μέσα στις πόλεις θα σαρώσουν αρρώστιες.

• Μόνο; Τίποτε άλλο;

• Προς το παρόν. Δεν θέλεις άλλο χειρότερο από αρρώστια.


• Πες μου κάτι ακόμη, σέ παρακαλώ. Αυτή ή διάθεση, να συγχωράμε τούς εχθρούς, έρχεται σιγά-σιγά, με τήν προσευχή;

• Έρχεται. Πρέπει να λες: «Αφού ό Κύριος το βάζει μέσα στην καρδιά μας καί μάς διατάσσει, πρέπει να το εφαρμόζουμε εμείς

ανάλογα, δηλαδή να το θεωρούμε κτήμα τής καρδιάς μας». Ότι απρόοπτο καί να συμβεί, εσύ να μην πάρεις ποτέ απόφαση

να κάνεις του άλλου κακό, ούτε κουβέντα ούτε βρισιά να μην του πεις, γιατί πέφτει «ξύλο» μετά την απόφαση αυτή

καί ηρεμία δεν βρίσκεις. Καί Εκείνος τότε θα θεραπεύσει.


-Αν δεν του κάνουμε κακό, αλλά το κρατάμε μέσα μας καί ας μάς πικραίνει, δεν είναι συγχωρητικοτητα αυτό;

-Όχι, πρέπει να βγει από μέσα μας. Να πούμε: «θεέ μου, συγχώρησε εμένα πρώτα, γιατί καί εγώ έχω κάτι καί φταίω,

καί συγχώρησε καί τον Αμβρόσιο, πού μου έκανε κακό. Μην τον πονέσεις καί συγχώρησε τις αμαρτίες του.

Αν το πεις αυτό με τήν ψυχή σου, τότε συντελείται ένα Μυστήριο. Μυστήριο ολόκληρο!

Γιατί αυτό θέλει ό θεός, να καθαρίσει ή δική σου καρδιά καί να συγχωρεθεί

καί ό άλλος.




ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΓΕΡΩΝ ΑΝΒΡΟΣΙΟΣ ΛΑΖΑΡΗΣ ΤΟΜΟΣ 2

apantaortodoxias

[XAPA]

Η «μαγιά» που κρατάει την Ελλάδα



Ζούμε σε εποχές δύσκολες και ειδικά εδώ στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια, έχουμε υποστεί αρκετά δεινά και

αρκετές θλίψεις.


Τα δεινά, πάντοτε έχουνε μια αιτία.

Και η αιτία αυτή δεν είναι άλλη από την απομάκρυνσή μας από τον Θεό και τις ρίζες μας.

Ξεφύγαμε σαν κοινωνία και μας απορρόφησε το μοντέλο του σύγχρονου δυτικού τρόπου ζωής.

Χωρίς χαλινάρια και χωρίς καμία διάκριση προχωρούσαμε και νομίζαμε ότι είμαστε στον σωστό δρόμο –

στον δρόμο της προόδου όπως μας έλεγαν.


Μα το ψέμα έχει κοντά ποδάρια και κάποια μέρα έρχεται το τέλος του.

Η χώρα μας έχει περάσει πολλές φορές και στο παρελθόν αντίστοιχες δύσκολες στιγμές.

Και πάντα στις δύσκολες στιγμές οι Έλληνες κατέφευγαν στον Θεό, για να δώσει Εκείνος την λύση στα

προβλήματα τους – στην μόνη πραγματική ελπίδα.


Όπως έλεγε και ο Άγιος Νικόλαος Αχρίδας:

«Στήριξε την ελπίδα σου μόνο στον Χριστό.

Και ο Χριστός βλέποντας την πίστη σου θα σου χαρίσει γρήγορα την χαρά.

Θα σου δώσει τέτοια χαρά, που καμιά δύναμη, ούτε ανθρώπινη, ούτε δαιμονική, δεν θα μπορέσει

να στην αφαιρέσει».


Ωστόσο, όλα αυτά τα χρόνια υπήρχαν και κάποιοι άνθρωποι που δεν επηρεάστηκαν από όλο αυτό το μοντέλο

του σύγχρονου τρόπου ζωής και στήριζαν την ελπίδα τους στον Θεό (όπως έλεγε και ο Άγιος Νικόλαος Αχρίδας),

και προσευχόντουσαν και για εμάς τους υπόλοιπους αμαρτωλούς.

Είναι όλοι αυτοί που κρατάνε ακόμα τις αξίες και τα ιδανικά της θρησκείας μας και της ρωμιοσύνης.

Είναι αυτοί που όπως έλεγε και ο Άγιος Παϊσιος κρατάνε την Εκκλησία και την Ελλάδα.

Χαρακτηριστικά έλεγε ο Άγιος Παϊσιος:

«Υπάρχει η μαγιά κι αυτή η μαγιά κρατάει την Εκκλησία και την Ελλάδα.

Γι’ αυτή τη μαγιά ο Κύριος θα κάμει ότι θα κάμει».


Γι’ αυτή την «μαγιά», είχε πει κάποτε και ο Ιωάννης Μακρυγιάννης σε κάποιον λόγο του:


«Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε τρώνε από ᾿μάς

και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν κι᾿ όταν κάνουν αυτείνη την απόφασιν,

λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν».


Αυτή λοιπόν η «μαγιά», είναι αυτή η οποία θα σώσει την Ελλάδα και πάλι.

Πιστεύουμε λοιπόν ότι αυτή η «μαγιά», υπάρχει και σήμερα και αυτό που

πρέπει να γίνει, είναι να μεγαλώσει (αυτή η «μαγιά») με την μετάνοιά μας,

για να έρθει το έλεος του Κυρίου γρηγορότερα και να τελειώσουν τα

βάσανα και οι δυσκολίες του λαού μας.

Αμήν!



simeiakairwn

[XAPA]

ΗΠΑ: Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΝΟΣ ΑΘΕΟΥ


«Δημοσιεύθηκε εὐρύτατα μιά προσευχή, πού βρέθηκε στό ἀμπέχονο ἑνός Ἀμερικανοῦ στρατιώτη,

πού σκοτώθηκε στόν πόλεμο, στή βόρεια Ἀφρική.

Προσευχή, βαθειά συγκλονιστική γιατί, μέσα στήν οἰκειότητα τοῦ ὕφους της,

φανερώνει τήν ἀνάγκη τήν ὁποία νοιώθει κάποτε καί ὁ νέος ἄνθρωπος νά εἶναι κοντά στό Θεό.


"Ἄκουσε, Θεέ μου! Ακόμα δεν Σου ἔχω μιλήσει.

Ὅμως τώρα ἐπιθυμῶ να Σου πω: Τι κάνεις;

Μοῦ εἶπαν ὅτι δεν ὑπάρχεις, και σαν... βλάκας το πίστεψα.

Χθές βράδυ, από το βάθος του κρατήρα μιας οβίδας είδα τον ουρανό Σου.

Ἔτσι εἶδα ὅτι μοῦ εἶχαν πεῖ ψέματα.


Ἐάν εἶχα διαθέσει τόν ἀπαιτούμενο χρόνο γιά νά κοιτάξω ὅσα ἔφτιαξες,

θά εἶχα διαπιστώσει ὅτι αὐτοί οἱ ἄνθρωποι ἀρνοῦνται ν᾽ ἀντικρύσουν τήν ἀλήθεια...

Εἶναι παράξενο ὅτι μοῦ χρειάσθηκε να ἔλθω σ᾽ αὐτό τον καταχθόνιο τόπο για να βρῶ τον καιρό να δῶ το πρόσωπό Σου.

Σ᾽ ἀγαπῶ τρομερά, να τι θέλω να ξέρης.


Σέ λίγο θα γίνη μιά ἀπαίσια μάχη. Ποιός ξέρει; Μπορεῖ να φθάσω στο σπίτι Σου ἀπόψε!

Δεν υπήρξαμε σύντροφοι μέχρι τώρα και ἀναρωτιέμαι, Θεέ μου, ἄν θα με περιμένης στην πόρτα.

Μπά, να που κλαίω! Ἐγώ να χύνω δάκρυα;

Ἄχ, να Σε εἶχα γνωρίσει πιό νωρίς!...

Ἐμπρός, πρέπει νά φύγω...

Εἶναι παράξενο, ἀπό τή στιγμή κατά τήν ὁποία Σέ συνάντησα δέν φοβᾶμαι νά πεθάνω...

Καλή ἀντάμωσι... Γειά σου!"».


ΠΗΓΗ:
Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ
Ἡ Προσευχή – Κομποσχοίνι: Πομπός ἀσυρμάτου
ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός
Ἀθήνα 2012


eisdoxantheou

[XAPA]

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΕΙΛΟΥ



Ο Όσιος Νείλος έζησε τον 16ο αιώνα. Κατήγετο από ένα χωρίον της Τριπόλεως της Πελοποννήσου.

Ασκήτευσεν εις το Άγιον Όρος και εκοιμήθη την 12ην Νοεμβρίου του έτους 1651.

Εκ του τάφου του Οσίου ανέβλυσεν ευωδέστατον μύρον δι' αυτό και ονομάζεται μυροβλήτης.


«Κατά το 1900 έτος βαδίζοντας προς τον μεσασμόν του 8ου αιώνος (5.508 χρόνια απο Αδάμ + 2000 μ.Χ. = 7.508 χρόνια)

άρχεται ο κόσμος του καιρού εκείνου, να γίνεται αγνώριστος.

Όταν πλησιάσει ο καιρός της ελεύσεως του Αντιχρίστου θα σκοτιστεί η διάνοια των ανθρώπων

από τα πάθη τα της σαρκός και θα πληθυνθη σφόδρα η ασέβεια και η ανομία'

τότε άρχεται ο κόσμος να γίνεται αγνώριστος, μετασχηματίζονται αι μορφαί των ανθρώπων και δέν γνωρίζωνται

οι άνδρες από τάς γυναίκας διά της αναισχύντου ενδυμασίας και των τριχών της κεφαλής',

οι τότε άνθρωποι θά αγριέψουν και θα γίνουν ωσάν θηρία από την πλάνην του αντιχρίστου.


Δέν θα υπάρχει σεβασμός εις τούς γονεις και τους γεροντότερους, η αγάπη θα εκλείψει, οι ποιμένες των Χριστιανών

Αρχιερείς και ιερείς θα είναι άνδρες κενόδοξοι, παντελώς μή γνωρίζοντες την δεξιάν οδόν από την αριστεράν.


Τότε θα αλλάξουν τά ήθη και αι παραδόσεις των Χριστιανών και της Εκκλησίας. Η σωφροσύνη θα απολεσθεί από τους ανθρώπους

και θα βασιλεύσει η ασωτία.

Το ψεύδος και η φιλαργυρία θα φθάσουν εις τόν μέγιστον βαθμόν, και ουαί εις τους θησαυρίζοντας αργύρια.


Αί πορνείαι, μοιχείαι, αρσενοκοιτίαι, κλοπαί και φόνοι, θά πολιτεύωνται, εν τω καιρω εκείνω, και διά την ενέργειαν της μεγίστης

αμαρτίας και ασελγείας, οι άνθρωποι θέλουν στερηθεί την χάριν του Αγίου Πνεύματος όπου έλαβον εις το Άγιον Βάπτισμα

ως και την τύψιν της συνειδήσεως.


Αί εκκλησίαι του Θεού θά στερηθούν ευλαβών και ευσεβών ποιμένων και αλοίμονον τότε, εις τούς εν τω κόσμω ευρισκομένους

Χριστιανούς οι οποίοι θα στερηθούν τελείως την πίστην, διότι δέν θά βλέπουν απο κανέναν φως επιγνώσεως,

τότε θά αναχωρούν από τον κόσμον εις τα ιερά καταφύγια διά να εύρουν ψυχικήν ανακούφησιν των θλίψεών των και παντού

θα ευρίσκουν εμπόδια και στεναχωρίας.


Και πάντα ταυτα γενήσονται διά τό ότι ο Αντίχριστος θέλη κυριεύση τά πάντα, και γενήσεται εξουσιαστής πάσης της Οικουμένης

και θά ποιη τέρατα και σημεια κατά φαντασίαν' θέλει δέ δώση πονηράν σοφίαν εις τόν ταλαίπωρον άνθρωπον,

να εφεύρη νά ομιλεί ο είς πρός τον άλλον, από την μίαν άκρην της γης, έως την άλλην'

τότε θά πέτανται στόν αέρα ως πτηνά και διασχίζοντες τόν βυθόν της θαλάσσης ως ιχθύες.


Και ταυτα πάντα ποιουντες οί δυστυχεις άνθρωποι, διαβουντες εν ανέσει, μή γνωρίζοντες οι ταλαίπωροι ότι ταυτα εστί πλάνη του

Αντιχρίστου.

Και τόσον θά προοδεύση την επιστήμην κατά φαντασίαν ο πονηρός, ώστε αποπλανησαι τούς ανθρώπους και μη πιστεύει

είς την ύπαρξην του τρισυποστάτου Θεου.


Τότε βλέπων ο Πανάγαθος Θεός την απώλειαν του ανθρωπίνου γένους,

θέλει κολοβώση τάς ημέρας, διά τους ολίγους σωζωμένους,

διότι θέλει πλανείσαι εί δυνατόν και τους εκλεκτούς.

Τότε αιφνιδίως θέλει έλθη η δίστομος ρομφαία και θα θανατώσει τόν πλάνον

και τους οπαδούς αυτού…».


(Πιστόν αντίγραφον από το βιβλίον «Ευαγγελικός Κήπος», της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Κύπρου).

pigizois.net

[XAPA]

Τα "παράδοξα" της χριστιανικής ζωής!


Είπε γέρων:

Ο χριστιανός, αδελφέ, χωρίς ταπείνωσιν δεν έχει νόημα...

Αλλ' εγώ σας λέγω και κάτι πλέον:

Ότι ο χριστιανός είναι όλος μυστήριον!



Πιστεύεις ότι είσαι ενάρετος;

Είσαι φαύλος.


Κλαίεις ως αμαρτωλός;

Είσαι πλησίον του Θεού.


Συνάγεις αγαθά;

Σκορπίζεις.


Σκορπίζεις επ' αγαθώ;

Πλουτίζεις.


Πιστεύεις ότι είσαι εξουθένημα;

Είσαι μέγας.


Πιστεύεις ότι είσαι διάσημος;

Είσαι άσημος.


Σιωπάς;

Eίσαι εμβριθής.


Πολυλογείς;

Είσαι κύμβαλον.


Πιστεύεις ότι είσαι σκότος;

Τότε ευρίσκεσαι εν απλέτω φωτί!


imverias

[XAPA]

Ν’ ανάψουμε μια φωτιά και να μπούμε και οι δύο μέσα! Όποιος δεν καεί, αυτός θα είναι πραγματικά ορθόδοξος!


Το ωμοφόριο του πατριάρχη


~ Ο πατριάρχης Αντιοχείας Εφραίμιος (527-546) είχε θερμό ζήλο για την ορθόδοξη πίστη.

Όταν λοιπόν άκουσε ότι στην περιοχή της Ιεραπόλεως ασκήτευε κάποιος αιρετικός στυλίτης,

πήγε κοντά του για να τον επαναφέρη στην Ορθοδοξία.

Αφού συζήτησαν αρκετά, ο στυλίτης επέμενε και ζήτησε έμπρακτες αποδείξεις.

– Δηλαδή τι θέλεις; Με τι τρόπο να σου αποδείξω την ορθότητα των δογμάτων μας;

– Να, κύριε πατριάρχη, αποκρίθηκε ο στυλίτης. Ν’ ανάψουμε μια φωτιά και να μπούμε και οι δύο μέσα!

Όποιος δεν καή, αυτός θα είναι πραγματικά ορθόδοξος.


Τότε ο θειος Εφραίμιος του λέει:

– Έπρεπε, παιδί μου, να μ’ ακούσης σαν πατέρα και τίποτε περισσότερο να μη ζητήσης.

Επειδή όμως ζήτησες απόδειξη που ξεπερνά τις δικές μου δυνάμεις,

θα εμπιστευθώ στον Κύριό μου και θα το κάνω αυτό για τη σωτηρία της ψυχής σου!


Γυρίζει μετά στους ακολούθους του και τους παραγγέλλει:

– Ευλογητός ο Θεός. Φέρτε εδώ μερικά ξύλα.

Και αφού τα έφεραν, ανάβει φωτιά ο πατριάρχης μπροστά στον στύλο και απευθύνεται στον στυλίτη.

– Κατέβα λοιπόν να μπούμε και οι δύο στη φωτιά αυτή, όπως ζήτησες.


Κατάπληκτος εκείνος για την πίστη του πατριάρχη, αρνείται να κατεβή.

– Εσύ δεν το πρότεινες αυτό; Του λέει ο πατριάρχης. Πώς τώρα αρνείσαι να κατέβης;

Τότε ο θείος Εφραίμιος έβγαλε το ωμοφόριο του, πλησίασε τη φωτιά και προσευχήθηκε:

– Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός μας, ο οποίος σαρκώθηκες για τη σωτηρία μας από τη Δέσποινά μας, Αειπάρθενη Θεοτόκο,

φανέρωσέ μας την αληθινή πίστη.

Μόλις τελείωσε την προσευχή αυτή, πέταξε το ωμοφόριο στη μέση της φωτιάς.

Η φωτιά άναβε πολλή ώρα και αποτέφρωσε όλα τα ξύλα.

Μόλις έσβησε, πλησίασαν και πήραν το ωμοφόριο σώο και άβλαβές, χωρίς ίχνος καψίματος.

Ο στυλίτης, συγκλονισμένος, αναθεμάτισε την αίρεση στην οποία πίστευε,

προσήλθε στην Ορθοδοξία και σύντομα κοινώνησε από τα χέρια του πατριάρχη.


(Λειμωνάριον, στο Χαρίσματα και χαρισματούχοι,τόμος Γ , εκδ. Ι Μ Παρακλήτου, σελ 191-192)


sostis.gr

[XAPA]

Τρεις Αγίες, που αξίζει να τις γνωρίσεις, και να τις πιάσεις φίλες σου καλές…

Άγιος Πορφύριος



Τρεις Αγίες, που αξίζει να τις γνωρίσεις, και να τις πιάσεις φίλες σου καλές…


– Η πρώτη είναι η Αγία Απόσταση…

…Σημαίνει να έχεις διάκριση.

Να μην τον πνίγεις τον άλλον με την παρουσία σου.

Καμιά φορά ξέρεις, το να πάρεις απόσταση από κάποιον,

είναι η μόνη λύση για να μην χαλάσει η σχέση…


– Η δεύτερη είναι η Αγία Υπομονή…

…Μεγάλη Αγία!

Ανθρώπους να δεις που έχει βάλει αυτή η Αγία στον Παράδεισο.

Αν την κάνεις φίλη, να το ξέρεις,

θα σε βοηθάει να αντιμετωπίζεις όλες τις δυσκολίες της ζωής.

Όσο μεγάλες ή τρομαχτικές και αν μοιάζουν…


– Και η τρίτη είναι η Αγία Σιωπή…

…Δύσκολα την πιάνεις φίλη.

Ακόμα πιο δύσκολα την κρατάς…

Είναι τέχνη να ξέρεις να μιλάς.

Είναι όμως τέχνη μεγαλύτερη να μπορείς να σιωπήσεις.

Να μην πληγώσεις…!

Να μην απελπίσεις…!

Να μην προδώσεις…!

Να μην περηφανευτείς…!


Αυτά που βγαίνουν από το στόμα,

αυτά είναι που μας κάνουν ακάθαρτους…

“Απόσταση, Υπομονή και Σιωπή…”

Τρεις Αγίες που αξίζει να τις κάνεις φίλες!!!

…Πολλές φορές ούτε ο κόπος, ούτε οι μετάνοιες, ούτε οι σταυροί προσελκύουν τη Χάρη.

Υπάρχουν μυστικά.

Το ουσιαστικότερο είναι να φύγεις απ’ τον τύπο και να πηγαίνεις στην ουσία. Ό,τι γίνεται, να γίνεται από αγάπη.


vimaorthodoxias

[XAPA]

Το κολλύριο του Θεού!


Δημήτριος Παναγόπουλος



Οἱ ἄνθρωποι παιδεύονται καί βασανίζονται στή ζωή τους,

διότι πορεύονται στή ζωή μέ τό «ἐγώ» τό δικό τους, χωρίς νά ρωτᾶνε τόν Θεό.

Γι’ αὐτό εἶναι καλό πολλές φορές νά προσευχόμαστε καί νά λέμε στόν Χριστό:


– Χριστέ μου, ἐγώ κάνω αὐτόν τόν μικρό ἀγῶνα. Ἐγώ ἀκολουθῶ αὐτόν τό δρόμο στή ζωή μου.

Μιά μέρα, εἴτε τό θέλω εἴτε ὄχι, θά συναντηθῶ μαζί σου. Πῶς θά Σέ βρῶ ἄραγε; Φώτισέ με Σέ παρακαλῶ!


Μήπως ως ἄνθρωπος σφάλλω καί δέν ἔχω πιάσει σωστά τά πράγματα καί κάνω ἤ λέω λόγια πού δέν εἶναι σωστά…

Ρῖξε στά μάτια μου τό δικό σου «κολλύριο», γιά νά ἰδῶ, αὐτό πού κάνω εἶναι σωστό; Αὐτό πού ὑποστηρίζω εἶναι σωστό;

Ὅπως πολιτεύομαι, πράττω σωστά;

Διότι, εἴτε τό θέλω, εἴτε ὄχι, θά βρεθῶ ἀπέναντί Σου μίαν ἡμέρα καί τί θά γίνει τότε; Δέν θά ἔχω περιθώριο τότε…


Ἔχουμε τήν ταπείνωση νά ποῦμε αὐτά τά λόγια;

Ἄν σκέφτεται ἔτσι ὁ ἄνθρωπος, πολλά πράγματα θά διορθώσει στόν ἑαυτόν του,

διότι τότε ὁ Χριστός ἐν τή ἀγάπη Του, θά τόν βοηθήσει μέσῳ κάποιου ἀνθρώπου

ἤ ἀκόμα καί φρικτό ὄνειρο θά τοῦ δείξει, γιά νά τοῦ δείξει, ὅτι αὐτό πού κάνει καί αὐτό πού πιστεύει δέν εἶναι σωστό…


Γι’ αὐτό ἄν βλέπουμε μερικούς ἀνθρώπους νά ἔχουν περισσότερη ἀντίληψη ἀπό ἐμᾶς σέ πολλά θέματα,

αὐτό ὀφείλεται στό ὅτι αὐτοί προσεύχονται κατ’ αὐτήν τήν ἔννοια καί ὁ Χριστός τούς δίνει φώτιση,

γιά τό πῶς νά πολιτευτοῦνε στή ζωή τους.



agios-dimitrios