Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΝΕΡΟ ΚΑΙ Η ΛΙΜΝΗ

[XAPA]

Τον έβγαλε από τα συντρίμμια χωρίς να έχει περάσει ποτέ από εκεί!



~ Το παρακάτω μου το διηγήθηκε ένας καθηγητής πανεπιστημίου που το άκουσε ο ίδιος από τον παθόντα. [Μαρτυρία του Ι.Μ.]

Ένα βράδυ, σε κάποια στροφή, ένα ταξί έπεσε σε μια χαράδρα και έγινε μια μάζα σίδερα.

Ο οδηγός ήταν μόνος του στο ταξί εγκλωβισμένος, οπότε βλέπει έναν γέροντα ιερέα

να βγάζει τα σίδερα και να τον ελευθερώνει. Δεν είχε πάθει τίποτε.

Ο ταξιτζής τον ρώτησε:

– Πώς με βρήκατε, πού με είδατε;

Του λέει (ο γέροντας του ταξιτζή):

– Περνούσα και σε είδα.

Ενώ δε ο ταξιτζής κοίταζε το ταξί του, αυτός εξαφανίστηκε.

Έψαξε αλλά μάταια.

Την άλλη μέρα ρωτούσε όποιον έβλεπε για τον Γέροντα περιγράφοντας τα χαρακτηριστικά του,

γύρισε όλα τα μοναστήρια, αλλά τίποτε.

Οπότε κάποιος του είπε για τον Γέροντα Πορφύριο. Πήγε, τον βρήκε, τον ανεγνώρισε και του ανέφερε το γεγονός.

Ο Γέροντας Πορφύριος του λέει:

– Εγώ δεν έχω περάσει από εκεί ποτέ. Τι ώρα έγινε;

Του απάντησε:

– Στις 10 το βράδυ.

Κι ο γέροντας του απήντησε ότι εκείνην την ώρα πάντοτε προσεύχεται και για όλους τους οδηγούς.



Από το βιβλίο “Μαθητεύοντας στον Γέροντα Πορφύριο”, μαρτυρία Α’ του Ι.Μ., των εκδόσεων η “Μεταμόρφωσις του Σωτήρος”, Μήλεσι.

πηγή: pemptousia.gr

[XAPA]

Το έτος 1630, όταν δηλαδή το Έθνος μας ήταν σκλαβωμένο στους Τούρκους,

κάποιος ευσεβής Χριστιανός είδε μια φοβερή οπτασία!


Δημήτριος Παναγόπουλος o ιεροκήρυκας


Το έτος 1630, όταν δηλαδή το Έθνος μας ήταν σκλαβωμένο στους Τούρκους, κάποιος ευσεβής Χριστιανός είδε μια φοβερή οπτασία!

Είδε, ότι βρισκόταν στην Εκκλησία της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη.

Γινόταν Θεία Λειτουργία, στην οποία Λειτουργούσε ο Ίδιος ο Χριστός!


Σε μια στιγμή βλέπει κάποιον σοβαρό κύριο, να πηγαίνει στον Χριστό και να Τον παρακαλεί να απελευθερώσει

το Ελληνικό Έθνος από την σκλαβιά των Τούρκων.

Ο Χριστός ούτε καν τον άκουσε, ούτε καν έριξε ένα βλέμμα πάνω του.


Απογοητεύτηκε τότε ο κύριος και πήγε πάλι στη θέση του.

Σε λίγο όμως, ξανασηκώνεται και πηγαίνει στην Παναγία και Της λέει:

Δέσποινα του κόσμου, Εσύ που Τον γαλούχησες, μίλησέ Τον για το Ελληνικό Έθνος, να το απελευθερώσει

από την σκλαβιά των Τούρκων.


Η Παναγία τότε πήγε στο Ιερό, γονάτισε δίπλα στην Αγία Τράπεζα και σηκώνει τα χέρια Της και Τον παρακαλάει.

Και γυρίζει τότε ο Χριστός και Της λέει:

Άκου Μητέρα μου, δεν μετάνοιωσαν ακόμη!

Δεν εξέλειψε ο λόγος, για τον οποίο δόθηκε αυτή η Τιμωρία!


Η Κωνσταντινούπολη έπεσε στα χέρια των Τούρκων λόγω της αμετανοησίας μας και θα ξαναγίνει Ελληνική,

όταν ως Έθνος μετανοήσουμε.


ΠΗΓΗ

simeiakairwn

[XAPA]

Την προσευχή αυτή πρέπει να την λέμε πριν προσευχηθούμε, για να μας φωτίσει το Άγιο Πνεύμα, πως να προσευχηθούμε..


Δημήτριος Παναγόπουλος ο ιεροκήρυκας


Σας συνιστώ, να μην προσεύχεστε με δικά σας λόγια. Αφήστε τα δικά σας.. Είναι υλικά, είναι σαρκικά, είναι συναισθηματικά.

Τα πνευματικά λόγια που ωφελούν την ψυχή, είναι στα κείμενα της Εκκλησίας μας και γενικά στα διάφορα προσευχητάρια..


Όταν ο άνθρωπος επιμένει σε πράγματα, που ο Θεός λέει όχι, μας φυλάει ο Θεός από καταστροφές που εμείς δεν διαβλέπουμε

και δεν πρέπει να επιμένουμε σε αυτά με την προσευχή μας, γιατί τα αποτελέσματα θα είναι αντίθετα από τα προσδοκώμενα..

Μπροστά στο εικονοστάσι του σπιτιού μας, να προσευχόμαστε με τα ευπρεπή μας ρούχα.


Είναι ασέβεια να προσευχόμαστε με τις πυτζάμες και ημίγυμνοι.

Εδώ πας σε ένα επίσημο πρόσωπο και φοράς το καλύτερο ρούχο που έχεις, πολύ περισσότερο πρέπει να προσέχουμε,

για το πως θα παρουσιαστούμε μπροστά στο Χριστό και στους Αγίους..


Η προσευχή «Βασιλεύ Ουράνιε Παράκλητε…», είναι μια προσευχή στο Πνεύμα το Άγιο, στο τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας.

Την προσευχή αυτή πρέπει να την λέμε πριν προσευχηθούμε, για να μας φωτίσει το Άγιο Πνεύμα, πως να προσευχηθούμε.

Είναι η προσευχή, πριν την προσευχή μας.



simeiakairwn

[XAPA]

" Το « μ α ζ ί » , θέλει δουλειά πολλή ! "



Το να μπορείς να αποδέχεσαι τον άλλο όπως είναι

δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα ...

Για όλους εμάς που αγωνιζόμαστε στον κόσμο

αυτό είναι το τρένο που θα μας οδηγήσει Στον Ουρανό !


Στα Μοναστήρια οι μοναχοί έχουν άλλο πολύ πιο δύσκολο αγώνα ...

Παλεύουν πρώτα με τον εαυτό τους

και μετά με τον πονηρό , που βρίσκεται διαρκώς ενώπιών τους ...

Και έχουν τον γέροντά τους που πρέπει να κάνουν υπακοή ...


Εμείς , στον κόσμο , έχουμε άλλου είδους αγώνα ...

Να αποδεχθούμε τον αδελφό μας

με τα ελαττώματά του ...

Να τον αγαπήσουμε , χωρίς να θέλουμε να τον αλλάξουμε ...

Είτε αυτός είναι ο σύντροφός μας , ο σύζυγός μας , το παιδί μας ,

ο φίλος μας , ο συνάδελφος μας , ο προϊστάμενος μας ,

ο κάθε διπλανός μας ...


Για μας , ο γέροντάς μας είναι αυτός ο άλλος ...

ο αδελφός μας ...

Έχουμε οικογένεια ; ...

Έχουμε το γέροντά μας , που δεν είναι άλλος

από το σύζυγό μας , το παιδί μας ...

Μ΄ αυτούς συνεργαζόμαστε , σ΄ αυτούς θα κάνουμε υπακοή ...

Αυτούς θ΄ αγαπήσουμε , αυτούς θα διακονήσουμε ...

Εργαζόμαστε ; ... Ο γέροντάς μας ... ο προϊστάμενός μας ! ...


Μπορεί νάναι δύσκολα τα πιο πάνω

μ΄ αυτά θέλει ο Θεός από τον καθένα μας ...

Όλοι μας έχουμε τοποθετηθεί εκεί που πρέπει να υπηρετήσουμε

εκεί που πρέπει να αγωνιστούμε

εκεί που θα δείξουμε τι κρύβουμε εντός μας ...


Με μιά φράση :

" Το « μ α ζ ί » , θέλει δουλειά πολλή ! "




odevontas

[XAPA]

ΤΟ PIN ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ



«Προσεύχεσθαι υπέρ των επηρειαζόντων και διωκόντων υμάς» (Ματθ.5.43).

Και τι είναι ο Παράδεισος; ΑΤΜ για να έχει και PIN;

Και πλουσιότερος από τα ΑΤΜ. Αφού παρέχει την αιωνία ζωή και όχι κάτι παλιοχάρτινα εφήμερα νομίσματα.

Αλλά και στον Παράδεισο ακόμη πρέπει να δώσεις τον κατάλληλο κωδικό (PIN) για να εισέλθεις. Να έχεις και το ανάλογο εισιτήριο.

Και ποιο είναι αυτό;


Πολύ απλά!

Κάτσε μόνος για λίγο σε ένα δωμάτιο.

Πάρε χαρτί και στυλό και άφησε τον νού σου να ταξιδέψει από την παιδική ηλικία σου μέχρι σήμερα.

Όπου και αν πέρασες ,ό,τι και αν έκανες.

Ποιοί σε μίσησαν , σε δυσκόλεψαν σε αδίκησαν σε στεναχώρησαν.

Ποιοί σε έχουν πικράνει, ταλαιπωρήσει ,συκοφαντήσει κατακρίνει και καταδικάσει,… και γράψε ευθύς τα μικρά ονόματά τους.


Να! Με το χαρτάκι αυτό που θα το έχεις πάντα μαζί σου , με αυτό (θα κάνεις όχι βουντού) αλλά με τα ονόματα αυτά

θα ξεκινάς πρώτα την προσευχή σου.

Όσο σκληρό, αποκρουστικό, γρουσούζικο και άδικο και αν σου φαίνεται , μόνο έτσι θα μπορείς να ανοίγεις την πόρτα

της προσευχής και της αγκαλιάς του Χριστού για να σε δεχτεί στον Παράδεισο της Αγάπης και της Χαράς του.

Μην ξεχνάς ότι η δικαιοσύνη του Θεού είναι πολύ διαφορετική από την δική μας.



agioritikovima.

[XAPA]

Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και η αποκάλυψη του ύμνου «Άξιον εστίν ως αληθώς..» σε μοναχό


Σαν σήμερα 11 Ιουνίου 980 μ.Χ


Η εικόνα της Παναγίας, το «Ἄξιον ἐστι», είναι μια από τις περίφημες εικόνες του Αγίου Όρους.

Βρίσκεται στο ναό του Πρωτάτου στις Καρυές του Αγίου Όρους, θεωρούμενη ως «κοινή εφέστιος προστάτις» εικόνα όλων των Αγιορείτικων Μονών.


Την 11 Ιουνίου 980 μ.Χ. (κατά άλλους το 982 μ.Χ.) ο γέροντας έλειπε από το κελί, καθώς είχε πάει σε μια αγρυπνία στις Καρυές, αφήνοντας μόνο τον υποτακτικό του.

Ο υποτακτικός τη νύχτα έκανε κανονικά τον κανόνα του. Ακούει σε μια στιγμή να του χτυπάνε την πόρτα, ανοίγει και βλέπει έναν περαστικό να του ζητάει να τον φιλοξενήσει, πράγμα που γίνεται.

Συνεχίζει ο μοναχός τον κανόνα του μέχρι που φτάνει στην θ' ωδή «Τὴν Τιμιωτέρα τῶν Χερουβίμ...».

Τότε τον διακόπτει ο φιλοξενούμενος και του λέει: «Όχι, πρώτα θα πεις: Ἄξιον ἐστιν ὡς ἀληθῶς...» ως συμπλήρωμα του υπό του Κοσμά Μαϊουμά (βλέπε 14 Οκτωβρίου) Μεγαλυνάριου της Θεοτόκου.

Ο μοναχός ενθουσιασμένος ζητάει να του γράψει ο νέος τον ύμνο για να μπορεί να το ψάλλει και αυτός.

Επειδή όμως δε βρέθηκε μελάνι και χαρτί μέσα στο κελλί, ο μυστηριώδης ξένος μοναχός χάραξε τον ύμνο με το δάκτυλό του σε μια πέτρινη πλάκα και προσθέτοντας ότι έτσι πρέπει να ψάλλεται στο εξής ο ύμνος αυτός από όλους τους Ορθόδοξούς, έγινε άφαντος.

Οι Αγιορείτες έστειλαν την πλάκα στον βασιλιά και στον Πατριάρχη Νικόλαο Χρυσοβέργη (βλέπε 16 Δεκεμβρίου), ο οποίος ενέκρινε την εισαγωγή του αγγελικού αυτού ύμνου στο λειτουργικό βίο της Εκκλησίας.

Την δε εικόνα, μπροστά στην οποία ψάλθηκε για πρώτη φορά ο αγγελικός ύμνος, τη μετέφεραν στο Πρωτάτο, στο οποίο καθιερώθηκε να γίνεται και η ετήσια πανήγυρη σε ανάμνηση του θαύματος και προς τιμή της Θεοτόκου.

Σύμφωνα με το αρχαίο συναξάριο, η γιορτή αυτή αρχικά τελούνταν στο Κελλί, όπου είχε γίνει το θαύμα, και μάλιστα προς τιμή του αρχάγγελου Γαβριήλ, που χωρίς άλλο ήταν ο θαυμαστός εκείνος ξένος μοναχός.

Έτσι, το Μεγαλυνάριο αυτό της Θεοτόκου που συνέθεσε ο Κοσμάς (ο επίσκοπος Μαϊουμά) σήμερα ονομάζεται «Άξιον Εστί», εκ των δύο πρώτων λέξεων του Θεομητορικού αυτού Ύμνου που έχει ως εξής:

Ἄξιον ἐστιν ὡς ἀληθῶς,
μακαρίζειν σὲ τὴν Θεοτόκον,
τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον,
καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἠμῶν.
Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ
καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ
τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν,
τὴν ὄντως Θεοτόκον,
σὲ μεγαλύνομεν.

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης αναφέρει ότι το γεγονός αυτό είναι πολύ παλαιό και τούτο μαρτυρείται από τα Μηναία της Εκκλησίας, όπου στις 11 Ιουνίου αναγράφεται: «Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ Σύναξις τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριὴλ ἐν τῷ Ἄδειν».

Η εικόνα «Ἄξιον Ἐστί» έχει διαστάσεις 70,5x44 εκ. χωρίς την αργυρή θήκη που την περιβάλλει.

Λόγω του χρόνου που πέρασε, η μορφή της Θεοτόκου ήταν πολύ σβησμένη, αλλά μετά ανακαίνιση διατηρείται σε ικανοποιητική κατάσταση και διαβάζεται η επιγραφή «Μήτηρ Θεού Καρυώτισσα».

Κατασκευάστηκε στην Κωνσταντινούπολη κατά το πρότυπο της Παναγίας Ελεούσας του Κύκκου της Κύπρου, έργο του Ευαγγελιστού Λουκά και απεικονίζει την Θεοτόκο με τη μορφή που είχε λίγο πριν την κοίμησή της.

Στις 3 Οκτωμβρίου 1913 μ.Χ., μετά από ολονύκτια αγρυπνία στο Ναό του Πρωτάτου, οι Αγιορείτες μοναχοί συνέταξαν το μνημειώδες ψήφισμα της αιωνίου και αδιασπάστου ενώσεως με την Μητέρα Ελλάδα και το υπέγραψαν ένας-ένας με μετάνοια ενώπιον της εικόνας αυτής.


Η πρώτη έξοδος της εικόνος «Άξιον Εστί» από το Άγιον Όρος έγινε το 1963 μ.Χ. κατά τον εορτασμό της Χιλιετηρίδος του Αγίου Όρους, όταν μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου την προσκύνησαν πλήθη πιστών.

Το 1985 μ.Χ. μεταφέρθηκε με πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού για προσκύνηση στη Θεσσαλονίκη, όπου οι επίσημοι της πόλεως την υποδέχθηκαν μπροστά στο Λυκό Πύργο με τιμές Αρχηγού Κράτους.



Εμφάνιση της Παναγίας «Άξιον Εστί» στον Γέροντας Παΐσιο



Διηγήθηκε ο Γέροντας Παΐσιος: «Τη Δευτέρα της Διακαινησίμου καθόμουν στο Αρχονταρίκι και έλεγα την ευχή.

Ξαφνικά αισθάνθηκα μια ευωδία, άλλο πράγμα! Βγήκα στο διάδρομο να δω από πού προέρχεται, πήγα στην Εκκλησία, τίποτα.

Βγήκα έξω στην αυλή.

Η ευωδία ήταν πολύ πιο έντονη. Ακούστηκε να χτυπά το τάλαντο.

Κοίταξα και είδα να κατεβαίνει προς τα κάτω η λιτανεία, και κατάλαβα ότι προέρχεται από την εικόνα της Παναγίας».

Αυτή την ημέρα γίνεται η λιτανεία της θαυματουργού εικόνος του «Ἄξιον ἐστίν».

Κατεβαίνει πιο κάτω από το Κουτλουμούσι, ως το Κελλί των Αγίων Αποστόλων (Αλυπίου).

Το Κελλί της «Παναγούδας» απέχει ένα χιλιόμετρο περίπου.

Από αυτή την απόσταση η Παναγία έστειλε τρόπον τινά τον χαιρετισμό της στον Γέροντα.



saint.gr

[XAPA]

Oλα τα συμβάντα της ζωής μας είναι μέρος της παντελώς άγνωστης οικονομίας του Θεού


Αγιος Λουκάς ο Ιατρός († 11 Ιουνίου):



Θυμήσου, θυμήσου αγαπημένο μου παιδί όλα τα συμβάντα της ζωής μας

είναι μέρος της παντελώς άγνωστης οικονομίας του Θεού.

Τώρα δεν καταλαβαίνουμε τη σημασία τους, αλλά πιο αργά θα τα καταλάβουμε.

Τώρα αισθανόμαστε ότι είμαστε αδικημένοι και λοιδορούμενοι.

Αργότερα θα καταλάβουμε ότι από τα πάντα θα μπορούσαμε να έχουμε

ένα τεράστιο όφελος : τον ταπεινό λογισμό.


Εσύ τώρα να προσπαθήσεις να πλησιάσεις το Θεό όσο πιο πολύ μπορείς με τη προσευχή και τη άσκηση.

Τήρησε το κανόνα που σου έχει δώσει ο πνευματικός σου και προσπάθησε να αισθανθείς το Θεό.

Κάνε οτιδήποτε για να Τον ζήσεις να Τον βάλεις στη καρδιά σου.


Να μαλακώσει η καρδούλα σου, παιδί μου, από το άγγιγμα της χάρης, κάθε στιγμή

όταν σκέφτεσαι πόσο πολύ σε αγαπάει ο Θεός και πόσο σε προστάτεψε από το ψυχικό θάνατο,

προστατεύοντας σε από τις βρωμιές που φέρνουν οι δαίμονες στο μυαλό των ανθρώπων…

Ο γλυκύτατος Ιησούς να είναι πάντα στις σκέψεις σου,

να είναι ένα λιμάνι στο οποίο θα επανέρχεσαι ξανά και ξανά …




Επίσης μη διστάσεις να καλείς τη Παναγία σε βοήθεια όποτε έχεις ανάγκη και όχι μόνο.

Να συνεχίσεις το δρόμο σου με θάρρος με πολύ θάρρος.

Χάρισε τη καρδιά σου στο Κύριο και Εκείνος θα της δώσει όλες τις βιταμίνες και όλη τη ενέργεια που

χρειάζεται για να μη καταρρεύσει.


Τίποτε να μη σου φαίνεται δύσκολο.

Κάποιος Άλλος αδερφέ κυβερνάει το σύμπαν και όχι οι μεγάλοι του κόσμου τούτου…


Θάρρος, θάρρος , το βλέμμα ψηλά και θα δεις τον Κύριο, όταν θα κλάψεις , όταν θα ψάξεις με λαχτάρα,

όταν θα ματώσεις , ίσως θα Τον δεις πως σου απλώνει το στέφανο με το Αγαπητικό και Παρηγορητικό χέρι Του.

Μην θλίβεσαι , μη λυπάσαι πιο πολύ από όσο πρέπει,

γιατί έτσι δίνεις δικαιώματα στο πονηρό να σε χτυπάει με δύναμη…


Κάνε τη καρδιά σου μοναστήρι.

Χτύπα εκεί το σήμαντρο, κάλεσε εκεί για αγρυπνία,

θυμίασε και ψιθύρισε ακατάπαυτα προσευχές.

Ο Θεός είναι δίπλα σου … ''



agathan

[XAPA]

Να είσαι άνθρωπος απλός… Να χαίρεσαι με τα λίγα!


Να είσαι άνθρωπος απλός.

Να είσαι άνθρωπος απλός….Να χαίρεσαι με τα λίγα!

Να χαμογελάς. Να είσαι ευγενής. Να μιλάς όμορφα σε όλους τους ανθρώπους.

Να είσαι ταπεινός. Μην προσπαθείς να εξουσιάζεις κανέναν άλλον.

Να είσαι ήρεμος. Ειρηνικός. Να μην ταράζεσαι από τα λόγια των ανθρώπων.

Έχε το κεφάλι χαμηλά στα ‘’μπράβο’’ που σου λεν και μην απελπίζεσαι όταν κάνεις λάθη.

Να μην κρίνεις κανέναν. Για τίποτα…

Και τέλος ν’ αγαπάς…

Ν’ αγαπάς….Να συγχωρείς…. Και να μην σταματήσεις ποτέ σου να ελπίζεις…!!!


(Ελευθεριάδης Ελευθέριος)


melissoules

[XAPA]

«Γέροντα, δεν θα κάνωμε προσευχή;»


Απόσπασμα από ομιλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου.


…Ἕτερος σύγχρονος ὅσιος, μετὰ τοῦ ὁποίου ἠξιώθημεν νὰ συνδεθῶμεν πνευματικῶς,

ὑπῆρξεν ὁ ἁγίας μνήμης Γέρων Ἰάκωβος ὁ Τσαλίκης, ὁ «μὲ συγχωρεῖτε».

Τὸ προσφάτως ἐκδοθὲν βιβλίον περὶ τῆς ἁγίας αὐτοῦ βιοτῆς, ἀναφέρει καὶ τὸ ἑξῆς χαρακτηριστικὸν περιστατικόν,

τὸ ὁποῖον θεωροῦμεν ὅτι ἀφορᾶ καὶ εἰς τὸ ὑπὸ ἐξέτασιν θέμα τῆς Συνόδου καὶ ἐνέχει ἰδιαιτέραν ποιμαντικὴν ἀξίαν.

Τὸ παραθέτομεν ἐν συνεχείᾳ:


«Ὅταν ἔμεινε γιὰ διανυκτέρευση στὸ Μοναστήρι ἕνας παπικός, ὁ Γέροντας τοῦ φέρθηκε μὲ ἀγάπη.

Ὁ ἐπισκέπτης ἦταν καλοπροαίρετος καὶ εἶχε πολλὲς ἀπορίες. Ὁ Γέροντας τοῦ ἐξηγοῦσε μὲ καλωσύνη καὶ πραότητα.

Τότε τὸ Μοναστήρι δὲν εἶχε τὴν μεγάλη τράπεζα ποὺ ἔχει τώρα, καὶ ἔτρωγαν ὅλοι μαζὶ (μοναχοί, κληρικοί, λαϊκοὶ)

σὲ μιὰ μικρὴ τράπεζα (τραπεζαρία) στὸ ἰσόγειο, δίπλα στὴ βρύση.


Εἶχαν προπορευθῆ ὅλοι οἱ ἄλλοι. Κάθησαν στὴν τράπεζα καὶ περίμεναν τὸν Γέροντα.

Ὅταν μπῆκε ὁ Γέροντας μέσα, ὅλοι σηκώθηκαν ἀπὸ σεβασμὸ ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ γίνη ἡ συνηθισμένη προσευχὴ τῆς τράπεζας.

Ὁ Γέροντας κάθησε, εἶπε καὶ στοὺς ἄλλους νὰ καθήσουν, ἔκανε τὸν σταυρό του καὶ ἄρχισε νὰ τρώη.

Ὁ παπικὸς ἦταν πιστός. Παίρνει τὸν λόγο καὶ λέει στὸν Γέροντα:

‘‘Γέροντα, δὲν θὰ κάνωμε προσευχή;’’

Καὶ ὁ Γέροντας ἤρεμα τοῦ ἀπαντᾶ:

‘‘Καλύτερα νὰ κάνωμε σιωπή.’’ Καὶ συνέχισε τὸ φαγητό του.

Ἂς κατανοήσουν τὸ πνεῦμα τοῦ ἁγίου Γέροντος ὅσοι ἐπιμένουν

στὶς συμπροσευχὲς μὲ τοὺς ἑτεροδόξους».



πηγή: paraklisi