Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Παρατήρησε τη ζωή σου από απόσταση

π.Ανδρέας


Αν μπορείς να μην αφήνεις τα γεγονότα να σε αγγίζουν τόσο προσωπικά, σε σημείο που να νιώθεις ότι βουλιάζεις,

θα περάσεις πιο ήπια τη θλίψη σου.


Παρατήρησε τη ζωή σου από απόσταση.

Οταν λέει η Αγία Γραφή: «Ο χριστιανός είναι σαν νεκρός», νομίζω εννοεί κι αυτό: Ο νεκρός δεν εμπλέκεται.

Είναι αποστασιοποιημένος. Τίποτα δεν τον αγγίζει. Είναι αλλού.

Αν μπορείς να πάρεις κι εσύ μια τέτοια εσωτερική απόσταση, να μην αφήνεις τα γεγονότα να σε αγγίζουν τόσο πολύ,

τόσο προσωπικά, σε σημείο που να βουλιάζεις, θα περάσεις πιο ήπια τη θλίψη σου.

Να γίνω λίγο σαν νεκρός. Δηλαδή απαθής, θεατής, αμέτοχος, χωρίς εμπλοκή στο δράμα που έρχεται να με διαλύσει

όσο το σκέφτομαι και ταυτίζομαι μαζί του.


Εντάξει. Συνέβη. Τώρα πονώ, ΟΚ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι χάθηκαν όλα! Η ψυχή μου, η ύπαρξή μου,

η ομορφιά μου, η αξία μου, η ποιότητα του εαυτού μου, της καρδιάς μου, όλα αυτά δεν χάθηκαν.

Δεν χάθηκε τίποτα απ' αυτά που είμαι στον πυρήνα μου.

Πίστεψέ με, έχεις ακόμα πολλά να δώσεις. Εχεις ακόμα πολλά να πάρεις. Εχεις ακόμα πολλά να χαρείς.

Ο πόνος όμως τώρα σε τυφλώνει, σε ακινητοποιεί και σε πανικοβάλλει.

Εχεις πάθει αυτό που παθαίνουν τα παιδιά μερικές φορές στο κρεβάτι τους:

Βλέπουν έναν εφιάλτη και τα τυλίγει ένας φόβος και σφίγγονται και κοκαλώνουν. Και μένουν ακίνητα,

χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα.


Κάτι τέτοιο έχεις πάθει. Νιώθεις ότι δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Παρέλυσες. Πάγωσες απ' τον φόβο,

τον πόνο και τον πανικό. Κι όμως μπορείς! Μπορείς και να τρέξεις, και να γελάσεις, και να παλέψεις,

και να κάνεις καινούργια πράγματα. Οχι, βέβαια, τώρα, αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Αλλά έπειτα από λίγο,

όταν το μυαλό ξαστερώσει. Αυτό το ξαστέρωμα του νου...

Αυτό προσεύχομαι να έρθει σύντομα. Να ξαστερώσει ο νους σου. Να καθαρίσει η καρδιά σου.

Να 'ρθει ο Χριστός και να φυσήξει και να πάρει αυτό το σύννεφο που έχεις, που δεν είναι και το απόλυτο κακό, όπως νομίζεις.

Τώρα το βλέπεις σαν απόλυτη τραγωδία.

Μα δεν είναι. Ο νους σου το παρουσιάζει έτσι.


Απόδειξη: Κοίτα λίγο -αν αντέχεις, βέβαια- τον κόσμο γύρω σου. Τούτη τη στιγμή που εσύ βουλιάζεις στη θλίψη

άλλοι έξω γελούν, άλλοι τρέχουν στις δουλειές τους, στην αγάπη τους, στα ψώνια και στις διακοπές,

καθένας στην εργασία του. Ολη η ζωή κυλά κανονικά. Εσύ όμως βουλιάζεις στη θλίψη σου. Αν μπορείς,

δες ότι υπάρχουν κι άλλα πράγματα στον κόσμο. Αν αντέχεις, βάλε το θέμα σου σε μια άλλη προοπτική

και δες το από μια άλλη σκοπιά. Αλλάζοντας οπτική και σκοπιά, σιγά σιγά θα γίνεις πιο ψύχραιμος, πιο ψύχραιμη.


Πάρε ένα μαντίλι να σκουπίσεις τα μάτια σου και δες τα πράγματα αλλιώς. Λίγο πιο νηφάλια. Με τη λογική.

Το συναίσθημα είναι που σ' έχει καθηλώσει και σ' έχει διαλύσει. Εχεις βουλιάξει στα συναισθήματά σου.

Εχεις πνιγεί στα δάκρυά σου. Τυλίχτηκες στα μπερδέματά σου.

Ο νους σε τρέλανε τις τελευταίες ημέρες μ' όλα αυτά που σκέφτεσαι.



apantaortodoxias

[XAPA]

Θαυμαστό Γεγονός


Ήταν στο Μοναστήρι του Αγίου Παύλου ένα γεροντάκι ονόματι Κωνστάντιος από την Κεφαλλονιά·

ήταν κι ένα άλλο Γεροντάκι, Κεφαλλονίτης κι αυτός , από το Πυργί, που λεγόταν Δημήτριος

και η μητέρα του Μαρία.

Κάποτε έλαβε ένα γράμμα ότι η μητέρα του εκοιμήθη.

Δεν είχαν τηλέφωνα τότε.

Πάει λοιπόν στον π. Κωνστάντιο και του λέει:

–Γερο-Κωνστάντιε, σε θερμοπαρακαλώ, κάνε ένα κομποσχοινάκι,

ένα σαραντάρι (προσευχή για σαράντα μέρες) για την μητέρα μου.

–Θα κάνω, λέει αυτός, νά ’ναι ευλογημένο!

Αυτός ήταν αγωνιστής, όλη νύχτα τραβούσε κομποσχοίνι.


Όταν συμπληρώθηκαν σαράντα μέρες, εκεί που καθόταν και έκανε κομποσχοίνι λέγοντας

«Κύριε Ιησού Χριστέ, ανάπαυσον την δούλη Σου Μαρία», βλέπει μια γυναίκα να μπαίνει μέσα στο κελί του

(ήταν η κεκοιμημένη Μαρία) και του λέει με ευγένεια πολλή:

–Ευλογείτε, Γέροντα!...

–Ο Κύριος!... Πού βρέθηκες εσύ εδώ πέρα;…

–Μη ταράζεσαι, Γέροντα, γιατί ο Θεός μ’ έστειλε να ’ρθώ.

–Και, τι θέλεις;…

–Δεν θέλω τίποτε· αλλά ήρθα μόνο να σ’ ευχαριστήσω,

διότι αυτά τα κομποσχοίνια που μου έκανες, πολύ με ωφέλησαν και βρήκε ανάπαυση η ψυχή μου.

Σ’ ευχαριστώ, γέροντά μου, σ’ ευχαριστώ!...

Αυτά είπε κι εξαφανίστηκε.



(«Από την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορειτική Παράδοση», ΤΟ ΕΙΛΗΤΑΡΙΟΝ)


apantaortodoxias

[XAPA]

[XAPA]

Ἀγάπησε ἀληθινά τόν Θεό καί τότε θά γίνεις εὐτυχισμένος.

Του Αββά Ισαάκ



Τά πολλά ὑλικά πράγματα δένουν τόν ἄνθρωπο στήν γῆ αὐτή, καί δέν τόν ἀφήνουν νά δεῖ τήν Αἰώνια Βασιλεία.

Ἡ ἀφθονία τῶν πραγμάτων εἶναι ἐχθρός τῆς ἐγκράτειας.

Εἰναι εὐτυχισμένος ἐκεῖνος πού προσπαθεῖ νά βρεῖ ἡσυχία γιά νά ἔλθει σ’ἐπικοινωνία μέ τόν Θεό, καί δέν

ἐπηρεάζεται ἀπό τίς πολλές ἐργασίες.

Γιατί ὅσο ζεῖ ὁ ἄνθρωπος θά ἔχει δουλειές καί δέν θά σταματήσουν ποτέ.


Βέβαια, καί ἡ ἐργασία εἶναι ἀπαραίτητη γιά τήν προκοπή τῆς ψυχῆς.

Οἱ Πατέρες μάλιστα ὁρίζουν ὅτι οἱ ἀρχάριοι στήν πνευματική ζωή πρέπει νά καταγίνονται πολύ μέ τή

σωμάτικη ἐργασία, γιά νά μή τούς πειράζει ὁ σατανᾶς, χωρίς φυσικά νά παραλείπουν καί τήν προσευχή.


Καί προσευχή καί ἐργασία. Νά μήν ἀμελεῖς τίς μετάνοιές σου, γιατί αὐτό φοβίζει τόν σατανᾶ.

Νά γνωρίζεις ὅτι θά σέ πολεμήσουν πολύ οἱ δαίμονες, ὅταν ἀρχίζεις νά προσκυνᾶς τόν Θεό σου.

Κανένα πρᾶγμα στόν πνευματικό ἀγώνα δέν εἶναι ἀνώτερο ὅσο ἡ ἀσκητική προσπάθεια, πού τόσο φθονοῦν οἱ

δαίμονες, γιατί καίγονται ὅταν βλέπουν τούς χριστιανούς νά πέφτουν γονατιστοί μπροστά στόν Ἐσταυρωμένο.

Νά ζητᾶς τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ καί Αὐτός θά φωτίσει τό σκοτάδι τῆς καρδιᾶς σου καί θά κάνει ν” ἀνθίσει μέσα σου ἕνας

πνευματικός παράδεισος.


Πρῶτα ὅμως πρέπει νά κόψεις κάθε ἁμαρτωλό πρᾶγμα πού σέ συνδέει μέ τόν κόσμο καί μετά νά στραφεῖς στόν

ἐσωτερικό σου κόσμο, γιά νά ξεριζώσεις ὅ,τι σάπιο ὑπάρχει.

Αὐτά ὅπως σοῦ εἶπα καί πιό πάνω, δέν εἶναι εὔκολα πράγματα.


Τό νά καθαρίσει κανείς τόν ἑαυτό του ἀπό τούς σαρκικούς μολυσμούς ἀπαιτεῖ ἀγώνα μεγάλο πού

θά διαρκέσει πολύ καιρό.

Καί αὐτά στά λέω ὄχι γιά νά σέ ἀπελπίσω γιά τή σωτηρία σου, ἀλλά γιά νά σέ βοηθήσω νά προχωρᾶς συνεχῶς,

μέχρις ὅτου γευθεῖς τή γλυκύτητα πού προσφέρει ὁ Θεός.

Γιατί ἡ γλυκύτητα τῆς ἁμαρτίας εἶναι ψευτική καί πρόσκαιρη.


Μόνο κοντά στό Θεό θά βρεῖς πραγματική παρηγοριά καί καταφύγιο.

Νά μισήσεις τά ἁμαρτωλά ἔργα καί τότε θά σέ πλησιάσει ὁ Θεός καί θά σοῦ στείλει τή χάρη Του.

Κοντά στόν Θεό θά βρεῖς εἰρήνη καί χαρά, ἀρκεῖ νά Τόν ἀγαπήσεις μ” ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς σου.

Κοντά στόν Θεό θ” ἀπολαύσεις τήν αἰώνια μακαριότητα στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

Ἀγάπησε ἀληθινά τόν Θεό καί τότε θά γίνεις εὐτυχισμένος.


Του Αββά Ισαάκ


perivolipanagias

[XAPA]

Έχεις πόλεμο.

(Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)


Η ΧΑΡΗ του Θεού να ‘ναι μαζί σου!

«Είμαι λυπημένη», γράφεις. «Δεν μπορώ να βρω ειρήνη πουθενά.

Κάτι με καταθλίβει. Την καρδιά μου την πλάκωσε ένα βάρος και την τύλιξε ένα σκοτάδι».


Η δύναμη του Σταυρού είναι μαζί μας! Πάρε θάρρος και στάσου ακλόνητη....

Εσύ βασανίζεσαι από το πλάκωμα της καρδιάς και το σκοτάδι∙

άλλος παραλύει από το φόβο∙

κάποιος τρίτος πνίγεται μέσα σ’ ένα πέλαγος άτοπων λογισμών∙

κι ένας τέταρτος ταλαιπωρείται από αλλεπάλληλους πειρασμούς.


Ο πονηρός, για να πετύχει τους ανόμους σκοπούς του, χρησιμοποιεί σε κάθε άνθρωπο και σε κάθε περίπτωση

και τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους, σκοτίζοντας το νου και αναστατώνοντας την καρδιά.

Συνήθως αυτό συμβαίνει ξαφνικά, σαν ξέσπασμα καταιγίδας.


Τέτοια είναι τα τερτίπια των εχθρών μας, των δαιμόνων.

Τριγυρνούν παντού, όπως οι συμμορίες των ταραχοποιών.

Όταν βρουν πόρτες ανοιχτές και αφύλαχτες, ορμούν μέσα στα σπίτια μας και αναποδογυρίζουν τα πάντα.


Αφού τα κάνουν γυαλιά-καρφιά, εμφανίζονται, αφήνοντάς μας σε κατάσταση οδύνης και αμηχανίας.

Ωστόσο, μόνο και μόνο απ’ αυτό το κακό, δεν βλάπτεται η ψυχή μας.

Ούτε για την επίθεση των εχθρών είμαστε ένοχοι, ούτε για τη διατάραξη που προξενούν στην εσωτερική

μας κατάσταση,

ούτε για τους λογισμούς που σπέρνουν στο νου μας ή τα συναισθήματα που ξεσηκώνουν στην καρδιά μας.


Ο Θεός δεν μας κατακρίνει γι’ αυτά, φτάνει να μην υπάρχει δική μας συγκατάθεση.

Ας κάνουμε υπομονή ως την παρέλευση της δυσκολίας.

… Μην κάνεις πίσω!

Ο Κύριος παραχώρησε αυτή τη δοκιμασία για ν’ αποδείξεις ότι η απόφασή σου είναι σοβαρή και σταθερή.


Αφού, λοιπόν, Εκείνος έστειλε τη δοκιμασία, πες σαν τον Ιώβ:

«Όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι κι έγινε∙ ας είναι δοξασμένο τ’ όνομά Του!» (Ιώβ 1:21).

Είχες ειρήνη, και τώρα έχεις πόλεμο.

Ευλογητός ο Θεός για την ειρήνη, ευλογητός ο Θεός και για τον πόλεμο!

Πες στον Κύριο: “Θα υπομείνω τον πειρασμό, αν αυτό είναι το θέλημά Σου. Μόνο βοήθησέ με, Κύριε,

να τον σηκώσω”.


Πέσε μπροστά Του μ’ όλη σου την ύπαρξη, ζητώντας και την πρεσβεία της πανάχραντης μητέρας Του.

Έχεις πόλεμο.

Είναι μια ευκαιρία να δείξεις αν είσαι ικανή να πολεμάς για το αγαθό, όπως ένας στρατιώτης που

υπερασπίζεται τα πατρογονικά χώματα∙ είναι μια ευκαιρία να ανδραγαθήσεις κατά την εχθρική επίθεση.


Ο τρόπος είναι απλός: Άφησε τον εχθρό να χτυπάει. Εσύ πρόβαλε σταθερή άμυνα για το αγαθό.

Πες μέσα σου ή ακόμα και φωναχτά: “Δεν θ’ αλλάξω το σκοπό και την απόφασή μου μήτε σ’ ένα γιώτα!

Δεν επιθυμώ τίποτε απ’ αυτά που μου υποβάλει ο εχθρός”.

Κατονόμασε ένα-ένα το κάθε πράγμα που σου υποβάλλει, απορρίπτοντάς το με κατάρες.

Κάλεσε τον Κύριο σε βοήθεια. Όλα θα περάσουν.


… Ο Θεός με τους πειρασμούς θέλει να μας εξασφαλίσει στεφάνια.

Όποιος δεν υποχωρεί στον εχθρό, θα στεφανωθεί σαν μάρτυρας.

Όλοι είμαστε ικανοί ν’ αποκτήσουμε στεφάνια, και εμείς και όσοι είναι κοντά μας και όσοι είναι

μακριά μας.

Είσαι κι εσύ, φυσικά, ικανή.

Μόνο που χρειάζεσαι προσοχή και θάρρος, έτσι ώστε όλα να τα

παίρνεις από τον Θεό και όλα να τ’ αποδίδεις σ’ Αυτόν.

Ο Θεός βοηθός!


(Από το βιβλίο: ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ γράμματα σε μια ψυχή», ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ, ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ)

alopsis

[XAPA]

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΕΝΤΑΚΟΣΑΡΙΚΟ.



"Έλπιζε επί Κύριον, και πράττε το αγαθόν... και ευφραίνου εν Κυρίω, και θέλει σοι δώσει τα ζητήματα της καρδίας σου."
Ψαλμός λζ΄ 3,4

Ένας πιστός άνθρωπος, υπηρέτης του Θεού, βρέθηκε κάποιο Σαββατοκύριακο να έχει δύο πεντακοσάρικα μονάχα στην τσέπη του.

Μα τη Δευτέρα το πρωί έπρεπε οπωσδήποτε να δώσει πενήντα χιλιάδες για μια επείγουσα ανάγκη....


Φως από πουθενά.

Ανέθεσε το θέμα του στον Κύριο και βγήκε να πάει να κηρύξει το Λόγο του Θεού.

Στο δρόμο συνάντησε κάποιον γνωστό του, που του θύμισε ένα χρέος που εκκρεμούσε, πεντακοσίων δραχμών.

Έτσι, του έδωσε το ένα από τα δύο πεντακοσάρικα.


Το μοναδικό πεντακοσάρικο που του έμενε τώρα στην τσέπη του, είχε αποκτήσει ιδιαίτερη αξία γι’αυτόν.

Ώσπου, να σου ένας ζητιάνος.

Σκέφτηκε να χαλάσει το νόμισμα και να του δώσει κάτι.

Μα ο Θεός τον έλεγξε, κι έτσι έδωσε το τελευταίο του πεντακοσάρικο στο ζητιάνο.


Έπειτα γύρισε σπίτι του, κοιμήθηκε ήσυχος και... τη Δευτέρα το πρωί έλαβε με τηλεγράφημα

μια εντελώς απρόσμενη προσφορά... πενήντα χιλιάδων δραχμών!

Καλώς το τελευταίο πεντακοσάρικο έφευγε από την τσέπη του, ο Θεός, ξετύλιγε το θαυμαστό Του σχέδιο!


Αν ενδιαφερόμαστε περισσότερο για τις ανάγκες των άλλων, παρά του εαυτού μας, τότε ο Θεός θα πάρει στα χέρια Του

όλες τις δικές μας ανάγκες.

Αν αγαπούμε περισσότερο τους ανθρώπους, παρά τα χρήματα,

θα δούμε τις ευλογίες του Θεού στο σπίτι μας, στο περιβάλλον μας.

Αν μπορούμε να παραιτηθούμε από τις αγωνίες και τις μέριμνες, θα αφήσουμε το Θεό να αναλάβει

όλη τη φροντίδα μας.

Αν αφήσουμε τα οικονομικά μας να τα διαχειρίζεται ο σοφός Κύριός μας, η ζωή μας

θα γεμίσει από τους καρπούς της αγάπης Του.



otheosagapiesti

[XAPA]

«Ἐσύ ὅμως μετανόησε…»


Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π.Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου: «Γνῶσις καί βίωμα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως»


~ Μια μέρα μετέβη σ᾿ ἕνα νοσοκομεῖο, ὅπου νοσηλευόταν ἕνας ἱερεύς, γιά νά τόν ἐξομολογήσει.

Τόν προσκάλεσε ἐπειγόντως ὁ ἀσθενής γέροντας, διότι τήν προηγούμενη βραδυά εἶδε ἕνα θαυμαστό καί

τρομακτικό ὅραμα.

Ἐμφανίσθηκε κοντά του ἕνας ὁλόφωτος νέος καί τοῦ ἔλεγε δείχνοντάς του τόν οὐρανό:


-Ἑτοιμάσου γιά να εἰσέλθης στό Θυσιαστήριο τοῦ οὐρανοῦ, ὅπου ἱερουργοῦν οἱ ἄξιοι ἐκ τῶν ἐπισκόπων καί

ἱερέων, οἱ ὁποῖοι ἐδόξασαν τόν Τριαδικό Θεό στήν γῆ μέ τήν ζωή καί τήν ἱερατική διακονία τους…...

ἀλλά ἐσύ ὅμως μετανόησε!


-Ἰδού ὁ Θρόνος τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ, ὅπου θά κριθῆς μέ στοργή ἀλλά καί μέ δικαιοσύνη ἀπό τόν Κύριο!…

Ἐσύ ὅμως μετανόησε!


-Ἰδού ἡ Ἄνω Ἱερουσαλήμ, πού εἶναι ἡ κατοικία χιλιάδων καί μυριάδων Ἅγίων, πού ἀπολαμβάνουν τήν θέα τῆς

δόξης τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ!… Ἐσύ ὅμως μετανόησε μέ εἰλικρίνεια καί συντριβή!


-Ἰδού ἐδῶ εἶναι ἡ Βασιλεία Του, ὅπου κάθεται ὁ Κύριος τῆς Δόξης καί τόν ἔχουν περικυκλώσει οἱ Δυνάμεις

ὅλων τῶν ἀγγελικῶν ταγμάτων ψάλλοντας τό «Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ὁ οὐρανός καί ἡ

γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ»… Ἐσύ ὅμως μετανόησε.


-Κοίταξε δεξιά σου καί θά ἰδῆς χιλιάδες ψυχές πού ἐσώθησαν, διότι ἐσύ τούς μνημόνευες κατά τήν διακονία

τῶν 50 χρόνων σου. Ὅλοι αὐτοί τώρα προσεύχονται γιά σένα… Ἐσύ ὅμως μετανόησε!


-Βλέπε καί τό βαθύ σκοτάδι πού εἶναι ἀριστερά σου καί ἀκοῦς τίς φωνές τρόμου καί ἀπελπισίας…

Ἐσύ ὅμως μετανόησε.


-Γι᾿αὐτό, πάτερ, σ᾿ ἐκάλεσα, εἶπε ὁ εὐλαβέστατος αὐτός ἱερεύς, γιά νά κάνω μία καθαρή καί εἰλικρινῆ

ἐξομολόγηση ἀπό τήν παιδική μου ἡλικία μέχρι σήμερα.



agioskosmasoaitolos

[XAPA]

Ή εξομολόγηση του κήπου

-Μέ την εξομολόγηση πετάει ό άνθρωπος από μέσα του ό,τι άχρηστο έχει καί καρποφορεί πνευματικά.



Μια μέρα έσκαβα τόν κήπο μου, γιά νά φυτέψω λίγες ντοματιές.

Εκείνη τήν ώρα ήρθε κάποιος καί μού λέει: "Τί κάνεις, Γέροντα;"

"Τί νά κάνω; του λέω, εξομολογώ τόν κήπο μου".


Καλά, Γέροντα, μου λέει, χρειάζεται καί ό κήπος εξομολόγηση;".

"Ασφαλώς χρειάζεται.

"Εχω διαπιστώσει πώς, όταν τόν εξομολογώ, βγάζω δηλαδή εξω τίς πέτρες, αγριάδες, αγκάθια κ.λ.π.,

τότε βγάζει επίσημα κηπευτικά, αλλιώς οι ντομάτες γίνονται κιτρινιάρικες, καχεκτικές!"...



(Χαριτωμένες Διδαχές-Γερ.Παϊσίου εκδ.Βρυέννιος»)
* * *

imverias

[XAPA]

Από το Θεό οι χαρές από το Θεό και οι θλίψεις


(Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)



Στη γη οι θλίψεις είναι περισσότερες από τις χαρές.

Και όπως στέλνονται οι δεύτερες από το Θεό, έτσι παραχωρούνται και οι πρώτες απ’ Αυτόν.

Για διάφορους λόγους.

Άλλοτε για να συνέλθουμε από την πνευματική νάρκη.

Άλλοτε για να κόψουμε κάποιαν αμαρτία.

Άλλοτε για να καθαρθούμε με τη μετάνοια.

Άλλοτε για να φανερώσουμε την αφοσίωσή μας στον Κύριο.

Εμείς, πάντως, σ’ όλες τις περιπτώσεις οφείλουμε να δείχνουμε ανδρεία και υπομονή,

τόσο για τη δόξα του Θεού όσο και για τη δική μας πνευματική προκοπή.


Για κάποιον από τους παραπάνω λόγους, λοιπόν, παραχώρησε ο Θεός να σας βρουν κι εσάς θλίψεις.

Να προσέχετε τον εαυτό σας και να μην αντιστέκεστε στο θείο θέλημα.

Απεναντίας, να έχετε εμπιστοσύνη στα σοφά και αγαθά κρίματα του Κυρίου.



Υπομονή στις θλίψεις


Δεν είναι εύκολο να υπομένουμε καρτερικά και ψύχραιμα κάθε θλίψη, προπαντός όταν είναι βαρειά.

Αλλά το βάρος είναι πολύ μεγάλο την ώρα της συμφοράς και για λίγο έπειτα απ’ αυτήν.

Ύστερα, σιγά-σιγά, γίνεται πιο ελαφρό. Ο χρόνος, βλέπετε, είναι ο καλύτερος γιατρός.

Διώχνει τον πόνο, στεγνώνει τα δάκρυα, φέρνει τη λήθη, ξαναδίνει στη ζωή τον κανονικό της ρυθμό…

Έτσι θα γίνει και με τη δική σας συμφορά. Κάντε κουράγιο, και η λύπη σας θα επουλωθεί.


Στο μεταξύ, να στερεώσετε μέσα σας την πεποίθηση ότι όλα παραχωρούνται από τον Κύριο.

Εκείνος για ένα μόνο πράγμα ενδιαφέρεται: τη σωτηρία μας.

Και για το σκοπό αυτό μεταχειρίζεται κάθε πρόσφορο μέσο, ακόμα, κάποτε-κάποτε, και το πιο σκληρό.

Ό,τι στέλνει, λοιπόν, ο Θεός να το δέχεστε σαν φάρμακο ωφέλιμο.

Τίποτα δεν συμβαίνει τυχαία, όλα ρυθμίζονται από τη θεία πρόνοια.

Γι’ αυτό, όποτε σας βρίσκει κάποια θλίψη, να σκέφτεστε πως είναι μια επίσκεψη, μια υπόμνηση,

μια ειδοποίηση του Θεού για κάποιο σφάλμα σας. Να Τον ευχαριστείτε και να διορθώνεστε.


Στους δικαίους οι θλίψεις στέλνονται ως δοκιμασίες – έτσι έγινε με τον μακάριο Ιώβ της Παλαιάς Διαθήκης.

Σ’ εμάς τους αμαρτωλούς, όμως στέλνονται ως σωφρονιστικές τιμωρίες και ως ερεθίσματα για μετάνοια.


Σηκώνετε βαρειές θλίψεις; Λυπάμαι γι’ αυτό και σας συμπονάω.

Άλλη βοήθεια δεν υπάρχει, παρά μόνο η υπομονή και η ελπίδα στο έλεος του Θεού.

Όλα από το Θεό προέρχονται ή παραχωρούνται.

Και για όλα πρέπει να Τον ευγνωμονούμε, όχι μόνο για τα ευχάριστα, αλλά και για τα δυσάρεστα.

Γιατί κι αυτά στην ωφέλειά μας αποσκοπούν:

στην κάθαρση, στην απόκτηση και στερέωση καλών έξεων, στη μνήμη και επίκληση του Κυρίου.


Μη βαρυγγωμάτε, λοιπόν.

Κάντε υπομονή στις σκοτεινές ημέρες. Θα έρθουν και φωτεινές.

Θλίψεις, θλίψεις, θλίψεις… Η μια πίσω από την άλλη!

Δεχθείτε τις με γενναιοψυχία και καρτερία.

Είναι σωτήρια φάρμακα για τις αρρώστιες της ψυχής σας, σημάδι ότι ο Θεός ενδιαφέρεται για σας.

Ευχαριστήστε Τον! Και φροντίστε να γίνετε καλά.

Μην εξουδετερώνετε τη θεραπευτική δράση αυτών των φαρμάκων με το γογγυσμό.



(Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου, «Χειραγωγία στην πνευματική ζωή», Ι. Μ. Παρακλήτου)


hristospanagia3

[XAPA]

«Σήμερα είναι ομολογία να λέμε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός μας…»


Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης



«Σήμερα υπάρχει τέτοια πνευματική σύγχυση. Μεγάλος ανεμοστρόβιλος παρασέρνει τα πάντα.

Κρατείστε γερά την παράδοση και να ξέρετε ότι σήμερα είναι ομολογία να λέμε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός μας.

Αυτό δεν το θέλουν οι σκοτεινές δυνάμεις… Έρχονται πολύ δύσκολες ημέρες. Προσέξτε την ψυχή σας.

Μαζευτείτε και δώστε τον αγώνα σας…»


*****

Αυτά τα χρόνια τα δύσκολα, μόνο λίγοι απλοί παπάδες θα κρατήσουν και θα διαφυλάξουν την Ορθοδοξία.

Οι μεγάλοι, οι αξιωματούχοι, θα ακολουθήσουν τον διάβολο.

Ο κόσμος θα μοιραστεί… ποιόν να ακολουθήσει…


*****


«Ταύτας τας εσχάτας ημέρας, όπου τα χνώτα του Αντιχρίστου μολύνουν γην και θάλασσαν και πάσαν πνοήν ζωής,

ως δρόσον χάριτος αναψύχουσαν, ως αύραν Προφήτου Ηλιού αναρριπίζει ο Θεός την ενέργειαν της νοεράς προσευχής

εις τα στήθη και την καρδίαν της Εκκλησίας, ως αντίδοτον ψυχικής και σωματικής υγείας και σωτηρίας δια τας ημέρας

που έρχονται και θα έλθουν»



hristospanagia.gr