Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Ενα θαυμαστό γεγονός από τη ζωή του αγίου Αμβροσίου



Πηγαίνοντας προς την Ρώμη κάποια μέρα ο Αμβρόσιος για μια υπόθεση, νυκτώθηκε και έμεινε στην οικία κάποιου

πλούσιου της περιοχής ο οποίος φιλοξένησε πλουσιοπάροχα τον Αρχιερέα και τους κληρικούς που τον συνόδευαν.


Το πρωί τον ερώτησε ο Άγιος εάν δοκίμασε καθόλου θλίψεις στην ζωή του.

Τον ερώτησε γιατί πρόσεξε ότι είχε πολλά πλούτη.

Αυτός του αποκρίθηκε:

«Με τις ευχές σου Δέσποτα Άγιε, ουδέποτε με λύπησε ο Θεός, ούτε με ζημίωσε, ούτε

γνωρίζω τι είναι ασθένεια. αλλά και πολλές δωρεές μου απέστειλε ο Πανάγαθος, πλούτη, δόξα και κάθε άλλη

απόλαυση».


Όταν άκουσε αυτά ο Άγιος δάκρυσε και είπε προς τους κληρικούς:

«Σηκωθείτε γρήγορα να φύγουμε από την καταραμένη αυτήν οικία πριν μας προλάβει ο θυμός του Θεού».


Βλέποντας ότι αμελούσαν να ετοιμάσουν τα άλογα τους πρόσταζε εντονώτερα να φύγουν το συντομώτερο.

Μόλις αναχώρησαν και προχώρησαν λίγη απόσταση, άνοιξε η γη και κατάπιε την οικία με τον πλούσιο,

τους συγγενείς και τα πλούτη του.


Αυτοί που ακολουθούσαν εθαύμασαν για το φοβερό γεγονός και ερώτησαν τον Άγιο πώς το γνώρισε.

Αυτός τους αποκρίθηκε:


«Γνωρίζετε βέβαια, ότι όταν έχει κάποιος θλίψεις, διάφορους πειρασμούς και βάσανα,

ο Κύριος είναι μαζί του και τον παιδεύει σαν παιδί του αγαπημένο, για να το ετοιμάσει για την αιώνια του Βασιλεία.

Όταν κάποιος έχει σ’ αυτόν τον κόσμο απολαύσεις, υγεία, ευημερία, χωρίς θλίψεις,

αυτό είναι σημείο της απώλειας του αψευδέστατο, διότι είναι παροργισμένος, μαζί του ο Κύριος για τις πράξεις του

και τον έχει αποφασισμένο για την αιώνια κόλαση.

Γι αυτό του δίνει τώρα πρόσκαιρη απόλαυση.


Αλήθεια σας λέγω αδελφοί έπρεπε να θρηνούμε απαρηγόρητα όταν δεν μας έρχονται πειρασμοί και βάσανα και όταν

μας παιδεύει ο Κύριος σαν δίκαιος κριτής και πάνσοφος γιατρός, όχι μόνο να υπομένουμε τους πόνους καρτερικά,

αλλά και να τον ευχαριστούμε με υποχρέωση, όπως και τους σωματικούς γιατρούς που πληρώνουμε να κόψουν και να

κάψουν τα μέλη μας για την ποθούμενη υγεία και σωτηρία μας».



ΠΗΓΗ.Ο ΑΓΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
ΕΚΔΟΣΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ
«Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ»-

fdathanasiou

[XAPA]

Άγιος Νεκτάριος: Κωστή εμείς δεν έχουμε. Ο Θεός όμως πάντα έχει και πρόσεχε…!!



Κάποτε ἐπισκέφτηκε κάποιος τόν Ἅγιο Νεκτάριο καί τοῦ εἶπε:

– Σεβασμιότατε, χρωστῶ 25 δραχμές (πολλά λεφτά γιά τήν ἐποχή ἐκείνη). Αὔριο τό γραμμάτιο λήγει καί πάω χαμένος…

Δεκάρα δέν ἔχω καί σέ παρακαλῶ νά μέ βοηθήσεις.


Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος καλεῖ τόν ταμία του καί τοῦ λέγει:

– Κωστῆ, δῶσε 25 δραχμές στόν ἄνθρωπο.

Καί φωνάζει ἀπό μέσα ὁ Κωστῆς στόν Ἅγιο καί τοῦ λέγει:

– Δέν ἔχουμε Σεβασμιότατε.

– Γιά κοίταξε Κωστῆ, γιατί εἶναι ἀνάγκη…

– Σεβασμιότατε, τό ταμεῖο ἔχει ὅλο καί ὅλο 25 δραχμές καί εἴμαστε στήν ἀρχή τοῦ μῆνα. Πῶς θά βγάλουμε το μῆνα;

– Δῶσε Κωστῆ καί ἔχει ὁ Θεός…


Ὁ Κωστῆς μουρμουρίζοντας ἔδωσε τίς 25 δραχμές καί ὁ ξένος ἔφυγε.

Δέν εἶχε ὅμως περάσει ἀρκετή ὥρα καί ἔρχεται μιά εἰδοποίηση ἀπό τήν Ἀρχιεπισκοπή πού ἔλεγε τά ἑξῆς:

«Παρακαλεῖτε ὁ Πενταπόλεως Νεκτάριος τό ἀπόγευμα τῆς ἰδίας ἡμέρας νά τελέσει γάμο

(πλουσιοτάτης τῆς ἐποχῆς ἐκείνης οἰκογενείας), ἔχοντας μαζί τους 4 φοιτητές τῆς «Ριζαρείου» Σχολῆς

γιά νά ψάλλουν Βυζαντινά, καθότι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀσθένησε ἐκτάκτως».


Πράγματι ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἔκανε τή στέψη καί τό ἀποτέλεσμα ἦταν, ἀφοῦ τούς περιποιήθηκαν, τόσο τόν Ἅγιο ὅσο καί τούς ψάλτες

καί στό τέλος τούς πρόσφεραν ἀπό ἕναν φάκελο.

Ἄνοιξαν οἱ 4 φοιτητές τούς φακέλους τους καί βρῆκε ὁ καθένας τούς ἀπό 20 δραχμές μέσα δηλ. σύνολο 80 δραχμές.

Ἄνοιξε καί ὁ Ἅγιος Νεκτάριος τόν φάκελό του καί βρῆκε μέσα 100 δραχμές.


Ἔλαβαν λοιπόν συνολικά 180 δραχμές, οἱ ὁποῖες παραδόθηκαν στόν Κωστῆ, στόν ταμία, ὁ ὁποῖος κατ’ ὁμολογία τοῦ ἰδίου

κατεπλάγη καί οὐδέποτε πλέον ἐξέφερε γνώμη στίς ἐντολές τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου.

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἔκανε ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ ἔκανε ἕνα σοβαρό μάθημα, λέγοντας ἐπιγραμματικῶς στόν Κωστῆ:

– Κωστῆ ἐμεῖς δέν ἔχουμε. Ὁ Θεός ὅμως πάντα ἔχει καί πρόσεχε…!!



simeiakairwn

[XAPA]

«Όπως πλησιάζουν τα βλέφαρα το ένα το άλλο, έτσι και οι πειρασμοί είναι κοντά στους ανθρώπους.


«Όπως πλησιάζουν τα βλέφαρα το ένα το άλλο, έτσι και οι πειρασμοί είναι κοντά στους ανθρώπους.

Και αυτό το οικονόμησε ο Θεός να είναι έτσι, με σοφία, για να έχουμε ωφέλεια.


Για να κρούεις δηλαδή επίμονα, εξαιτίας των θλίψεων, τη θύρα του ελέους του Θεού και για να μπει μέσα στο νου σου,

με το φόβο των θλιβερών πραγμάτων, ο σπόρος της μνήμης του Θεού, ώστε να πας κοντά του με τις δεήσεις,

και να αγιασθεί η καρδιά σου με τη συνεχή ενθύμησή Του.

Και ενώ εσύ θα τον παρακαλείς, αυτός θα σε ακούσει...»



Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

inpantanassis

[XAPA]

Να μάθουμε να ζούμε...


Ο Χριστός δεν θέλει να μας κάνει καλά δίχως να μας μάθει τον τρόπο να είμαστε καλά.

Και αυτό θέλει κόπο, υπομονή και προπαντός χρόνο.

Το θέμα δεν είναι περιστασιακά να θεραπευθούμε ή να ξεπεράσουμε ένα σκόπελο στην ζωή μας.

Αλλά να μάθουμε τον τρόπο να ζούμε θαυμαστά και σε πληρότητα.

Να ζούμε και όχι να επιβιώνουμε.



π. Λίβυος

[XAPA]

Δώστε όσο περισσότερα μπορείτε.



Δώστε όσο περισσότερα μπορείτε.

Ένα πράγμα πού σώζει τις ψυχές είναι ή ελεημοσύνη.

Εσείς κοιτάτε να φτιάχνετε εδώ τα σπίτια.

Φτιάχτε κι ένα σπιτάκι στον Ουρανό, να σας περιμένει…



Γέροντας Αμβρόσιος της Μονής Δαδίου


Πηγή: agapienxristou

[XAPA]

Λίγο πριν κοιμηθείς...


Λίγο πριν κοιμηθείς σκέψου… Σκέψου ποιος είσαι, τι κάνεις πως πορεύεσαι στη ζωή σου.

Σκέψου το πώς κύλησε η μέρα και πώς εσύ αντέδρασες σε κάθε γεγονός.

Σκέψου πως ο Κύριος σε άφησε να ζήσεις και αυτή τη μέρα… Σου έδωσε άλλη μια ευκαιρία να Τον πλησιάσεις…


Μετά βγες απ’ τον εαυτό σου και σκέψου λίγο τους άλλους.

Εσύ έχεις το σπίτι σου, το κρεβάτι σου…

Σκέψου πόσοι άνθρωποι περιφέρονται απελπισμένοι στους δρόμους. Αυτή την στιγμή.

Άστεγοι, φτωχοί, πεινασμένοι, παιδιά μπλεγμένα στα ναρκωτικά, στο περιθώριο… Τόσος κόσμος υποφέρει.


Σκέψου πόσοι -αυτή τη στιγμή- πονάνε σ’ ένα νοσοκομείο, πόσοι θλίβονται επειδή...

έχασαν κάποιο πρόσωπο αγαπημένο, πόσοι είναι απελπισμένοι λόγω χρεών και δανείων,

πόσοι άνθρωποι διψούν για λίγες στιγμές χαράς και δεν ξεδιψούν ποτέ…

Πόνος, θλίψη, δυστυχία σε κάθε γωνιά του πλανήτη…


Σκέψου τα όλα αυτά όχι για να απελπιστείς! Αλλά για να πεις ένα Κύριε ελέησον.

Για να μπορέσεις να μαλακώσεις λίγο την καρδιά σου.

Να την συντονίσεις στον παλμό της προσευχής. Ωραίο πράμα αυτό.


Τώρα που θα πέσεις για ύπνο, να εύχεσαι για όλους!

Αυτό σε ενώνει, σε κάνει μέτοχο χωρίς να σε γκρεμίζει ψυχολογικά.

Και όταν Τον παρακαλέσεις, η καρδιά σου θα μαλακώσει. Θα γλυκαθεί.

Θα έρθει ο ύπνος, θα σφαλίσει τα μάτια σου, κι εσύ θα κοιμηθείς μέσα στην προσευχή…

Να τα θυμάσαι αυτά, λίγο πριν κοιμηθείς…



perivolipanagias

[XAPA]

ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΩ, ΕΑΝ ΔΕΝ ΠΩ ΤΟ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ»!…


– Γέροντα, τι διέκρινε μερικούς Αγίους, παλαιούς και νέους, και ήξεραν πότε θα πεθάνουν…;

– Το πολύ φιλότιμο, η μεγάλη απλότητα, η ταπείνωση και η πίστη.

Δεν έβαζαν στη ζωή τους τη λογική που κλονίζει την πίστη. Μεγάλο πράγμα η πίστη!…


Σας έχω πει για τον πατέρα Χαράλαμπο που ζούσε πριν από λίγα χρόνια στη μονή Κουτλουμουσίου;

Ήταν πολύ απλός, εργατικός και πνευματικός μοναχός.

Όταν γέρασε, μια βαρειά γρίππη τον έριξε στο κρεββάτι και ο γιατρός είπε στους Πατέρες να μην απομακρυνθούν από κοντά του,

γιατί σε λίγη ώρα θα τελειώσει η ζωή του.


Ο πατήρ Χαράλαμπος, όταν το άκουσε κάτω από τις κουβέρτες, απάντησε:

«Τι λες; Εγώ δεν πεθαίνω, εάν δεν έρθει το Πάσχα να πω το «Χριστός ανέστη».

Πράγματι, πέρασαν δύο μήνες σχεδόν, ήρθε το Πάσχα, είπε το «Χριστός ανέστη», κοινώνησε και μετά αναπαύτηκε…



Παϊσίου γέροντος, Πνευματική αφύπνιση – Τόμος Β’ σελ 265

sostis.gr

[XAPA]

ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑΣ – Το χρυσό φίδι που ζωντάνεψε



Μια μέρα, ένας πτωχός με μεγάλη οικογένεια χτύπησε την πόρτα της του Αγίου Σπυρίδωνα,

επισκόπου Τριμυθούντος της Κύπρου. Πλησίασε τον άγιο και με δάκρυα του ζήτησε ένα δάνειο.

Το ήθελε για να πληρώσει κάποιο χρέος του σ’ ένα πλούσιο, που απειλούσε να του πωλήσει

το μικρό σπίτι του που του το είχε βάλει ως ενέχυρο και που να έμενε μετά με την οικογένεια του ο δύσμοιρος.


Πόνεσε η καρδιά του Αγίου μπροστά στην θέα των δακρύων του πτωχού που σπάραζε για το μέλλον της οικογενείας του.

Ο στοργικός επίσκοπος στενοχωρημένος άρχισε να βηματίζει στην αυλή έξω από την οικεία του.

Ξαφνικά εκεί μπροστά του, πήρε το μάτι του ένα φίδι να σέρνεται μέσα στην πρασινάδα.

Σαν αστραπή πέρασε από τον νου του το ραβδί του Ααρών, που στο παλάτι του Φαραώ

τ’ αφήκε να πέσει στη γη κι έγινε φίδι.


Κι αμέσως άρχιζε να ψελλίζει «Ας ήταν, Κύριε, το φίδι αυτό να γινόταν χρυσάφι για τον πτωχό αυτόν οικογενειάρχη.

Ναί, Κύριε. Ας γινόταν χρυσάφι, για να βοηθηθεί το δυστυχισμένο αυτό πλάσμα σου», ξανάπε και σήκωσε το χέρι.

Το φίδι σταμάτησε. Κι ο άγιος έσκυψε και το πήρε.

Στο χέρι του το ερπετό της πτώσεως του ανθρώπου από τον ποθητό παράδεισο μεταμορφώθηκε

κι άστραψε τώρα, έγινε χρυσό.

O πτωχός γεμάτος χαρά πήρε το χρυσό φίδι κι έτρεξε και το έδωσε ως ενέχυρο στον πλούσιο.


Όταν αργότερα με τη βοήθεια του Θεού πλήρωσε το χρέος του, ο δανειστής του επέστρεψε το χρυσαφένιο ενέχυρο.

Κι ο πτωχός το πήρε και με δάκρυα ευγνωμοσύνης το γύρισε στον Άγιο .

Ο Άγιος Σπυρίδων αφού το έλαβε στα χέρια, έστρεψε τα μάτια στον ουρανό,

δόξασε τον Θεό για την άπειρη φιλανθρωπία του κι ύστερα το έριξε στη γη. Και ώ του θαύματος!

Το χρυσό φίδι ζωντάνεψε κι άρχισε να σέρνεται μπροστά στα μάτια του πτωχού μες τα χόρτα

έως ότου χάθηκε από τα μάτια τους



vimaorthodoxias

[XAPA]

Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν! Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος


Είναι όντως συγκλονιστικό αυτό που αναφέρει ο Άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος:

«Μου αναπτέρωσες πολύ το κουράγιο και μ’ έκανες να σκιρτώ από χαρά γιατί,

αφού μου ανήγγειλες τα δυσάρεστα, πρόσθεσες τη φράση,

που πρέπει να λέμε σε όλα όσα συμβαίνουν:

«Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν» (δηλ. Δόξα στον Θεό για όλα)


Αυτή η φράση είναι θανατηφόρο πλήγμα για τον διάβολο!

Είναι πολύ μεγάλη γι’ αυτόν που την λέει σε κάθε κίνδυνο, προϋπόθεση ασφάλειας κι ευχαρίστησης.

Γιατί μόλις την απαγγείλει κανείς, αμέσως διασκορπίζεται το σύννεφο της λύπης.


Μην παύσεις να την λες και να ασκείς και τους άλλους σ’ αυτό.

Έτσι και η φουρτούνα που μας βρήκε, κι αν ακόμη γίνει μεγαλύτερη, θα μεταβληθεί σε γαλήνη.

Έτσι κι όσοι δοκιμάζονται θα πάρουν μεγαλύτερη αμοιβή παράλληλα προς την απαλλαγή τους απ’ τα δεινά.


Αυτή η φράση ανέδειξε τον Ιώβ νικητή,

αυτή η φράση έτρεψε σε φυγή τον διάβολο,

κι αφού τον γέμισε από ντροπή τον έκανε να αναχωρήσει, αυτή είναι εξάλειψη κάθε ταραχής …»



[Απ’ την 193 Επιστολή του]

Σημειώνεται ότι με την φράση αυτή ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος άφησε την τελευταία του αναπνοή!


πηγή fotodotes

[XAPA]

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης:

«Να έχετε ιερέα να σας διαβάζει για τη βασκανία. Εάν δεν έχετε ιερέα, αγιασμό να έχετε, παιδιά μου»


Από το νέο βιβλίο της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ: «Ένας σύγχρονος Άγιος ~ Ο Όσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης)»



Κάποτε, παιδιά μου, λειτουργούσα σ’ ένα χωριουδάκι εδώ κοντά. Λειτουργούσα περίπου 30 χρόνια.

Πήγαινα με το μουλάρι και λειτουργούσα τους ανθρώπους. Και μια μέρα, αφού λειτούργησα, μου λέει ένας επίτροπος:

– Έλα, παπά μου, να πιείτε έναν καφέ.

– Παιδί μου, εγώ δεν πηγαίνω σε σπίτια, του λέω.


– Αν δεν έρθετε παπά μου, μας προσβάλλετε χονδρικώς. Εμείς, πάτερ μου, σας σεβόμεθα και σας εκτιμούμε.

Λέω στον πάτερ Κύριλλο, που ήμαστε μαζί.

– Δεν πάμε, πάτερ μου, μαζί για συντροφιά;

Μόλις πήγαμε, ήταν εκεί μια γριά, που άρχισε να λέει:

«Παπάς μικρός στο μάγουλο! Τι ομορφιά αυτός ο παπάς; Τι ήταν αυτό, όπως το έλεγε τόσο όμορφα, το »ανώ σχώμεν τας καρδίας», και ήταν σαν δέυτερος Θεός, δεύτερος Χριστός».


Ξαφνικά, παιδιά μου, εκεί που ήμασταν, με κόβει ένας κρύος ιδρώτας, βασκανία ήταν. Κι εγώ, με συγχωρείτε, είπα:

– Άγιε μου, προφήτη Ηλία, τόσα χρόνια σε λειτουργώ εδώ. Τι ήταν αυτό που έπαθα τώρα;

Λέω στον πάτερ Κύριλλο:

– Πάτερ, να σηκωθούμε να φύγουμε.

– Μα, αφού φτιάχνουν καφέ, είπε ο πάτερ Κύριλλος.


– Πάτερ, του λέω εγώ θα πεθάνω αυτή την στιγμή.

Ερχόμεθα κάτω στο Μοναστήρι και μου λέει ο πάτερ Κύριλλος.

Πάτερ μου, σε βάσκανε η γριά.

– Πάτερ μου, τι να μου κάνει η γριά; Τι ομορφιές και τι κάλλη είχα εγώ;

– Πάτερ μου, με τα λόγια της. Να σου φέρω λίγο αγιασμό.


– Εγώ λειτούργησα και κοινώνησα, πάτερ μου. Θα πιάσει η βασκανία τον παπά, τον λειτουργό;

– Μετά τη Λειτουργία όμως σου είπε η γυναίκα αυτόν τον λόγο, είπε ο πάτερ Κύριλλος.

– Ε, τότε φέρε μου λιγάκι αγιασμό.

Έφερε λίγο αγιασμό, παιδιά μου, με συγχωρείτε, έκανα το σταυρό μου, ήπια και αμέσως άνοιξαν τα μάτια μου,

είχα θαμπάδα και ζαλιζόμουνα, κρύος ιδρώτας, αμέσως συνήλθα.


Γι’ αυτό, παιδιά μου, να έχετε αγιασμό στο σπίτι σας.

Είδατε, παιδιά μου, τι είπε η γριά; Η γλωσσοφαγιά είναι κακό, παιδιά μου.

Γι’ αυτό, πάντοτε να καταφεύγετε στην Εκκλησία. Προσευχή παιδιά μου, να κάνετε, προσευχές και δεήσεις.

Να σας διαβάζει ο ιερέας. Να έχετε ιερέα να σας διαβάζει για τη βασκανία. Εάν δεν έχετε ιερέα, αγιασμό να έχετε, παιδιά μου.


Και τα γητέματα και τα σαραντάσματα και τα φλυτζάνια κι αυτά, παιδιά μου, είναι όλα του διαβόλου έργα.

Να πηγαίνετε στην Εκκλησία, στους πατέρες της Εκκλησίας να πηγαίνετε.

Παιδιά μου, να προσέχουμε να μη σκανδαλίζουμε. Θα φύγουμε μια μέρα.

Όλες τις ομορφιές θα τις φάει το χώμα, όπως και τα σώματά μας.



simeiakairwn