Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

[XAPA]

ΠΑΡΤΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΣΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ!


Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας


Υπάρχουν άνθρωποι που γογγύζουν και λένε,

να οι άλλοι καλοπερνάνε και κάνουνε τόσες αμαρτίες και εμείς κάνουμε το σταυρό μας, με νηστείες, κοίτα τι τραβάμε!

Μα ο Θεός τους έδωσε το σταυρό αυτόν, για να σωθούνε.

Γιατί άνθρωπος χωρίς σταυρό, δεν θα πάει στον τάφο του Χριστού, αλλά στον τάφο του διαβόλου.


Ο Θεός μας δίνει σταυρό για να σωθούμε και εμείς τον πετάμε!

Και όχι μόνο τον πετάμε, αλλά ζητάμε του Χριστού και τα ρέστα!

Δεν καταλαβαίνουν οι άνθρωποι… Είμαστε για ξύλο… Μας αξίζει!!!


Πάρτε τον σταυρό σας, για να πάτε στον παράδεισο!

Σε διαφορετική περίπτωση, όταν δεις την Αλήθεια, θα χτυπάς το κεφάλι σου, αλλά θα είναι πια αργά

και δεν θα μπορείς να γυρίσεις πίσω για να τα διορθώσεις…


simeiakairwn

[XAPA]

Εμείς δεν είμαστε μόνοι. Ο Θεός είναι μαζί μας


Ο Κύριος δε θεραπεύει συνεχώς.

Μερικούς τους αφήνει να υποφέρουν για το καλό των ιδίων και των ανθρώπων του περιβάλλοντός τους.

Διαπίστωσα συχνά ότι οι άνθρωποι που υποφέρουν ή πέρασαν μεγάλες δοκιμασίες είναι άνθρωποι δυνατοί.


Απέκτησαν μια άλλη θεώρηση της ζωής , μερικές δεξιότητες τις οποίες δεν έχουν οι άνθρωποι

που δεν πέρασαν δοκιμασίες. Η δοκιμασία μπορεί να γίνει δεκτή και ως ένα δώρο, ως ένας εμπλουτισμός.

Μερικοί εκλαμβάνουν τη δοκιμασία ως μια αδικία, σαν κάτι που δε θα έπρεπε να τους είχε συμβεί.

Αυτό συμβαίνει, γιατί αυτοί συγκρίνονται με τους άλλους. Όμως αυτό δεν έχει κανένα νόημα.


Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να διάγει τη ζωή που του δόθηκε.

Ο καθένας έχει τη δική του σχέση με τη δοκιμασία.

Ο καθένας μπορεί να κερδίσει κάτι από τη δοκιμασία.


Πιστεύω ότι αυτό που πρέπει να μας βοηθά είναι η συνείδηση

ότι ο Θεός επιτρέπει αυτή τη δοκιμασία και ότι αυτή έχει κάποιο σκοπό,

έστω κι αν δεν τον γνωρίζουμε.

Αυτή η συνείδηση, ή καλύτερα αυτή η εμπιστοσύνη,

μας βοηθά να σηκώσουμε το σταυρό μας με γαλήνη.


Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι η πίστη στο Θεό μας βοηθά να σηκώσουμε μία μεγάλη δοκιμασία.

Να ξαναθυμηθούμε όμως ότι, αν περάσαμε μια δοκιμασία, δεν επιθυμούμε να είμαστε μέσα στη δοκιμασία,

γιατί ούτε η Εκκλησία και ούτε οι άνθρωποι το επιθυμούν. Να απομακρύνουμε ,αν μπορούμε, τη δοκιμασία;

Ναι! Αλλά να μην αποφύγουμε το σταυρό που μας σώζει. Ο Κύριος δεν ευλογεί μια παρόμοια στάση.

Δηλαδή ο Κύριος μας ζητεί να σηκώνουμε ο καθένας το σταυρό , το σταυρό της αυταπαρνήσεως του εαυτού.


Χωρίς σταυρό δεν υπάρχει σωτηρία.

Η σωτηρία δεν μας δίνεται μόνο με το Σταυρό του Κυρίου, αλλά και με την άρση του προσωπικού σταυρού∙

όταν περνάμε δια μέσου ενός πειρασμού, μιας αρρώστιας, ενός πόνου, μιας συμφοράς, συναντιόμαστε με το σταυρό

που πρέπει να σηκώσουμε και αυτός γίνεται αληθινά ο σταυρός της σωτηρίας μας.


Να είμαστε πεπεισμένοι ότι ο σταυρός μας είναι απαραίτητος για να σωθούμε.

Να ζητάμε από τον Κύριο υγεία και καθετί καλό, αλλά να του ζητάμε και τη δύναμη ν’ αποδεχθούμε τη δοκιμασία,

όταν μας αποστέλλεται.


Να ζητάμε από τον Κύριο να μας ενισχύει στην πίστη, για να μπορέσουμε

να ανταποκριθούμε απέναντι σε όλους τους πειρασμούς που μας συμβαίνουν. Να του ζητάμε να μας βοηθήσει

να βαστάζουμε με χαρά τη δοκιμασία. Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος έλεγε: «Ψάξε να βρεις ένα γιατρό πριν αρρωστήσεις

και προσευχήσου πριν την έλευση του πειρασμού».


Να προετοιμαζόμαστε να υποφέρουμε τη φυσική ή ηθική δοκιμασία. Όμως για να μπορέσουμε να υπομείνουμε

τη δοκιμασία και να ωφεληθούμε από αυτήν, πρέπει να ταπεινωθούμε. Να μην ταρασσόμαστε, βλέποντας ότι

η δοκιμασία είναι μια πραγματικότητα που δεν μπορούμε ν’ αποφύγουμε , ένα πρόβλημα που δεν μπορούμε

να επιλύσουμε , ένα μυστήριο για το καλό μας, για την πνευματική μας πρόοδο, που μας ενώνει με

τη δοκιμασία του Κυρίου ο οποίος είχε έλεος για μας και μας έσωσε, γιατί μας αγαπάει. Είναι ένα μυστήριο που

μας ενώνει με τον Κύριο ακόμη και τότε, όταν μας αφήνει να υποφέρουμε , και που μας σκουπίζει τα δάκρυα τότε,

όταν γνωρίζει ότι υποφέρουμε για το καλό μας.


Εμείς δεν είμαστε μόνοι. Ο Θεός είναι μαζί μας. Να πιστεύουμε ότι ο φύλακας άγγελός μας, μας συνοδεύει παντού,

ότι η μητέρα του Κυρίου μας προστατεύει και στις καλές περιστάσεις και στις κακές.

Να πιστεύουμε ότι το έλεος του Κυρίου μας συνοδεύει παντού.



Γέρων Θεόφιλος Παραϊάν

diakonima.gr

[XAPA]

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΠΑΡΘΗΚΕ Η ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ

Ιερομ. Διονύσιος Κολιτσιώτης ο πνευματικός (+2004)



"Για τις αμαρτίες μας, της ανθρωπότητας, πάρθηκε η χάρη του Αγίου Πνεύματος ακόμη και από τα τρόφιμα, φρούτα, λαχανικά.

Είναι όλα όμορφα, αλλά δεν έχουν καμία γεύση.

Τα βάζεις στο στόμα και δεν θέλουν να κατέβουν στο στομάχι, επειδή δεν έχουν γεύση.

Και η γεύση των τροφίμων είναι μια χάρη του Θεού. Σήμερα, όμως είναι όλα άνοστα.


Αν δεν έχουμε αγάπη για τον Θεό, για τα ιερά, τότε θα έχουμε αγάπη για τα επίγεια, για τις ηδονές,

και σίγουρα θα ήμαστε στα κάτω.

Πρέπει να βιάζουμε τον εαυτό μας να έχουμε αγάπη.

Βλέπεις τι λέγει ο Απόστολος Παύλος για την αγάπη ; Αλλά χρειάζεται κόπος.

Για να έχεις αγάπη πρέπει να αγαπάς τον κόπο".



ΠΗΓΗ : "ΠΡΩΤΑΤΟΝ", ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2004, αριθ. 96, σελ. 324 κ.ε.

yiorgosthalassis

[XAPA]

Ένας Άγγελος σε Θεία Λειτουργία.


Κάποιος ιερεύς, σε μία αγρυπνία, και ενώ είχε αρχίσει την Προσκομιδή, δυσκολευόταν, τρόπον τινά,

με μόνο το φως ενός κεριού να διαβάζει τα ονόματα...

Ξαφνικά, διαπίστωσε ότι το φως του κεριού, πού ήταν παραπλεύρως,

όλως περιέργως, εγένετο πιο δυνατό! Και τότε αναρωτήθηκε:


-Πώς είναι δυνατόν; Πώς φέγγει περισσότερο τώρα το κερί;

Κι όπως γύρισε το κεφάλι του, βλέπει να στέκεται μπροστά του

στα τρία τέσσερα μέτρα με πολύ σεβασμό και ευλάβεια ένας Άγγελος.

Στην αρχή απολιθώθηκε, μαρμάρωσε στη θέση του και έκανε αρκετή ώρα να συνέλθει.


Αλλά ή παρουσία του Αγγέλου, του γλύκανε την ψυχή κατά τέτοιον τρόπον,

ώστε ή κατάνυξης μέσα του να αυξηθεί πολύ, να απόκτηση ή ψυχή του πολύ μεγάλη γλυκύτητα,

μία, τρόπον τινά, ένωση με την παρουσία του αγίου Αγγέλου.

Και παρόντος του αγίου Αγγέλου, τελείωσε την ιερά Πρόθεση,

είπε το «Ευλογημένη ή βασιλεία...» και άρχισε τη Θεία Λειτουργία.


Ο Άγγελος ήταν πάντοτε παρών, μέχρι πού τελείωσε και την Κατάλυση.

Ο ιερεύς δεν μπορούσε να συγκράτηση την συγκίνηση του, την κατάνυξη και το δέος,

πού τον είχε καταλάβει μπροστά σ' αυτήν την παρουσία,

διότι ήταν ένα γεγονός, πού του συνέβαινε πρώτη φορά στη ζωή του.


Άλλωστε, αυτά τα γεγονότα συμβαίνουν, δεν ξέρω! πιθανόν να κάνω λάθος,

μια-δύο φορές στη ζωή ενός ευλαβούς και ταπεινού ιερέως.

Ασφαλώς όμως θα υπάρχουν κι άλλοι άγιοι ευλαβέστατοι και χαριτωμένοι κληρικοί παντός βαθμού,

πού έχουν θεϊκές αποκαλύψεις κάπως πιο συχνά! Ό Θεός γνωρίζει...


Ο παππούλης, παρέμεινε στη θέση του. Δεν ξεντύθηκε, κάθισε σε μια καρέκλα μέσα στο ιερό Βήμα και συνεχώς έκλαιγε.

Έκλαιγε και δεν μπορούσε να συνέλθη από την κατάνυξη, το δέος και την συντριβή πού ένιωθε.

Έτσι παρέμεινε για ώρα πολλή απολαμβάνοντας με συγκίνηση και ταπείνωση

όσα βίωσε στη Θεία Λειτουργία με την παρουσία του άγιου Αγγέλου.

Ό διακριτικός και άγιος Γέροντας του με διαβεβαίωσε για την αλήθεια του γεγονότος.

Από τότε ή πίστης του ιερέως αυτού έγινε βράχος ακλόνητος,

αυτός δε με πολύ δέος στην καρδιά λειτουργούσε πλέον τα πανάχραντα Μυστήρια.



agiosnikolaosengomis

[XAPA]

Ένα συγκλονιστικό μυστικό του Ουρανού

(Η ιστορία της Αννας)

Θα εκπλαγούμε όταν βρεθούμε στην ουράνιο Βασιλεία


Η κ.Αθηνά Σιδέρη ήταν προσκεκλημένη στην εκπομπή της Σοφίας Χατζή «Καινά και Παλαιά» με θέμα της πνευματικές εμπειρίες που έζησε κοντά στον νέο Άγιο της Εκκλησίας μας Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη.

«Ο γέροντας Πορφύριος», τόνισε η κ. Σιδέρη, «μιλούσε πάντα με δέος για την αγάπη του Θεού.

Μου έλεγε το εξής: ότι θα εκπλαγούμε όταν βρεθούμε στην ουράνιο Βασιλεία.

Δεν θα μπορέσει ανθρώπινος νους, όλα τα μυαλά του κόσμου, να αποδώσουν το εύρος της αγάπης του Θεού.

Είναι τόσο μεγάλη η αγάπη Του, που δεν μπορούμε να καταλάβουμε οι άνθρωποι την αξία αυτής της αγάπης.

Και κάνουμε ένα τεράστιο λάθος. Ότι ζητούμε πάντα να γίνεται το θέλημά μας.


Ενώ ο ίδιος ο Κύριος στην Κυριακή προσευχή μάς λέει να ζητάμε να γίνει το θέλημά Του.

Αυτό κρύβει το κατ’ ευδοκίαν θέλημα του Κυρίου μας.

Ενώ εμείς βιώνουμε το κατά παραχώρησιν θέλημά Του. Για αυτό και πονάμε.

Ενώ αν αφήσουμε τον Θεό να εκφρασθεί με την αγάπη Του, θα ζούσαμε τον παράδεισο.

Αλλά δυστυχώς η αμαρτία μάς κάνει να χάνουμε τον παράδεισο.

Διότι δεν έχουμε την υπομονή να περιμένουμε το κατ’ ευδοκίαν θέλημα του Κυρίου για τη ζωή μας,

αλλά προτρέχουμε και ανυπομονούμε να γίνεται το δικό μας.»


Συγκλονιστικό μυστικό του Ουρανού


Οι άνθρωποι, που δεν πιστεύουν, όπως προείπε πριν δύο χιλιάδες χρόνια ο Κύριος,

ακόμη κι αν αναστηθεί κάποιος από τους νεκρούς, δεν πρόκειται να πιστεύσουν.

Για αυτό τους παρακαλούμε, εάν τύχει να το διαβάσουν,

απλά να το προσπεράσουν και να αποφύγουν να το χλευάσουν ή να το αμφισβητήσουν.


Μία κοπέλα, η Άννα, όχι πριν πολλές δεκαετίες, πνίγηκε στην προσπάθειά της να σώσει μία φίλη της από πνιγμό,

καθώς κολυμπούσαν στην θάλασσα.

Τελικα οι δύο κοπέλες πνίγηκαν μαζί.

Μετά τον θάνατό της, η Άννα εμφανίστηκε σε μία μαθήτρια του αγίου Πορφυρίου,

που βοήθησε τη μητέρα της να αντιμετωπίσει με πνευματικό τρόπο τον θάνατό της,

και εκεί της αποκάλυψε τα εξής συγκλονιστικά:


«Ήταν μεσημέρι», αφηγήθηκε η μαθήτρια του αγίου, «δεν κοιμόμουν, ήμουν σε τελείως φυσική κατάσταση,

οπότε ξαφνικά ανοίγει η πόρτα του δωματίου μου και μπαίνει ολόφωτη, θεϊκά όμορφη,

με ένα γλυκύτατο χαμόγελο η Άννα!

Στην αρχή ταράχθηκα, αμέσως όμως θεία χαρά και αγαλλίαση με πλημμύρισε.

Έμεινα άφωνη να την κοιτάζω. Τότε ακούστηκε η φωνή της ειρηνική και γλυκειά. Μου είπε:


-Πήρα άδεια απ’ τον Κύριο να έλθω να σ’ ευχαριστήσω που βοήθησες τη μητέρα μου.

Σε παρακαλώ να της πεις πως εγώ θα μπορούσα να σωθώ.

Γνώριζα τον τρόπο να απελευθερωθώ από τα χέρια της φίλης μου,

αλλά δε θα είχα τη δύναμη να βγω μόνο εγώ στην ακτή και να αντικρύσω τη μητέρα της(!!).

Επίσης, πες της πως δεν υποφέραμε.


Σε εκείνες τις δύσκολες στιγμές μάς παρουσιάστηκε ο Κύριός μας, ο Χριστός μας.

Χαμογελώντας θεϊκά, μας είπε:

-Εάν θέλετε εγώ θα σας στείλω πίσω, στην επίγεια ζωή. Τί θέλετε να γυρίσετε πίσω ή να έρθετε μαζί μου;

Κι εμείς διαλέξαμε να πάμε μαζί Του!

Κανείς δεν μπορεί να δει τη θεϊκή Του ομορφιά κι αγάπη και να προτιμήσει κάτι άλλο, αδελφή μου.


Μετά η Άννα πρόσθεσε με περισσότερη αγάπη:

–Για το καλό που μου έκανες, θα σου πώ κι εγώ ένα μυστικό του Ουρανού.

Έρχονται πολλοί άνθρωποι πάνω, καλοί κι ενάρετοι.

Αρχιερείς, ιερείς, μοναχοί, οικογενειάρχες, και πιστεύουν ότι θα πάρουν την πρώτη θέση στον Ουρανό.

Η πρώτη θέση όμως ανήκει σε αυτούς που θυσιάζουν τη ζωή τους για τους άλλους!

Σ’ αυτούς που μιμούνται το Χριστό στη θυσία!

Αυτά είπε κι έγινε άφαντη».



βιβλίο «Μηνύματα από τον Ουρανό», έκδ. Ι. Μονής Παναγίας Βαρνάκοβας (Δωρίδα 2005, σελ. 60-61)

iconandlight

[XAPA]

«Να ψάχνεις άνθρωπο που να σε βοηθά να προοδεύεις πνευματικά»

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας



Μεγάλο αγαθό να έχεις άνθρωπο που σε παρασύρει στα ανώτερα, στα πνευματικά, στα θεία

και όχι στα επίγεια, στα μάταια και κοσμικά.


Μεγάλο αγαθό να έχεις άνθρωπο που η ζωή του είναι παράδειγμα για σένα και για τον καθένα.

Μακάριοι αυτοί που είναι τέτοιοι άνθρωποι, άνθρωποι απαλοί, διακριτικοί, πρόσχαροι, ειρηνικοί.

Και ευλογημένοι όσοι τους έχουνε στην ζωή τους.


Μην ψάχνεις απλά έναν οποιονδήποτε άνθρωπο στην ζωή σου που σου προσφέρει πρόσκαιρη χαρά.

Να ψάχνεις άνθρωπο που να σε βοηθά να προοδεύεις πνευματικά.



simeiakairwn

[XAPA]

Γέροντας Κλεόπας: ο καρκίνος οφείλεται στη λαθεμένη εικόνα μας για τον Θεό



Πάτερ Κλεόπα, εδώ καθημερινά καταφθάνουν άνθρωποι απ΄όλο τον κόσμο για να σας δούν. Ποιες είναι οι εμπειρίες κι οι εντυπώσεις σας~


To ότι εμείς οι Χριστιανοί έχουμε μέσα μας μπερδέψει τα πράγματα.

Αν κι είμαστε βαφτισμένοι, ωστόσο συχνά δεν ξέρουμε τι πιστεύουμε.

Με πόνο και θλίψη βλέπω καθημερινά ότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε φτιάξει για τον Θεό μια εικόνα περίεργη κι απαράδεκτη.


Μια εικόνα που δεν συμβιβάζεται με τα Ευαγγέλια και τα βιβλία τα ιερά που τον Θεό τον προσδιορίζουν

ως άβυσσο ευσπλαχνίας και αγάπης.

Σχεδόν το 99% όσων έρχονται εδώ φαντάζονται τον Θεό σαν ένα ανώτερο όν που επιφυλάσσει στον άνθρωπο μόνο

θυμούς, οργές, ποινές αλλά σπάνια καλωσύνες.


Εγώ δεν είμαι γιατρός αλλά τσοπάνος, πιστεύω όμως πως η αιτία του καρκίνου εκεί βρίσκεται:

στη λαθεμένη εικόνα που ο άνθρωπος έφτιαξε μέσα του για τον Θεό.



Δηλαδή αν εμείς οι άνθρωποι μετασχηματίσουμε την αντίληψη που έχουμε σήμερα για τον θεό, αν αλλάξουμε την εικόνα που φτιάξαμε μέσα μας για τον Δημιουργό, τότε βρέθηκε το φάρμακο και θεραπεύτηκε ο καρκίνος

- Ναι .Τον καρκίνο τον δημιουργούν οι τύψεις, τα άγχη και οι φοβίες, οι ανησυχίες και οι αποστασίες ,

οι αμφιβολίες, οι θλίψεις κι οι στενοχώριες.


Ο καρκίνος μπήκε στον άνθρωπο γιατί ο άνθρωπος δεν άφησε μέσα του χωρο για να μπεί ο Θεός.

Αν νοιώσεις μέσα στις φλέβες σου τον Θεό, τότε ηρέμησες. Αυτό ειναι το φάρμακο τού καρκίνου.

Αρκει να πιστέψει πως είναι πλασμένος απ τον Θεό με αγάπη

κι ότι ο Θεός έχει για τον καθένα μας ένα σχέδιο.


Άραγε ποιος ξέρει τι σχέση να έχουν οι ανθρώπινες πτώσεις μ΄αυτό το σχέδιο του Θεού...

Άλλωστε μη ξεχνάμε , όλοι μας είμαστε παραβάτες κι εγκληματίες , αφού δεν υπάρχει άνθρωπος που να

τηρεί στ΄αλήθεια τούς όρους τού Νόμου.


Αν ο πόρνος, ο μοιχός, ο εγκληματίας πιστέψει και πεί στον Θεό

«Θεέ μου, Συ που μ΄έφτιαξες μ΄ένα τόσο φτηνό υλικό. Κάνε με τούτο να το χωνέψω», το πρόβλημα λύθηκε.

Ο άνθρωπος ο αμαρτωλός θα συνειδητοποιήσει ότι είναι πάροικος πάνω στη γη

κι ότι γι αλλού είναι ο προορισμός του.


Τό άσχημο είναι ότι δεν μάθαμε να δεχόμαστε τον εαυτό μας έτσι όπως ακριβώς είναι,

και το χειρότερο ότι δεν συνηθίσαμε αυτό τον αμαρτωλό εαυτό να τον διατηρούμε σε επαφή με τον Ουρανό.

Γι αυτό και ο καρκίνος θερίζει.



από το βιβλίο του Τάσου Μιχαλά «Η Ορθοδοξία στη χώρα τού Τσαουσέσκου» εκδ.Επτάλοφος , Αθήνα 1982

ahdhoni

[XAPA]

Σήμερα οι άνθρωποι ζητούν να τους αγαπήσουν και γι' αυτό αποτυγχάνουν.


Σήμερα οι άνθρωποι ζητούν να τους αγαπήσουν και γι' αυτό αποτυγχάνουν.

Το σωστό είναι να μην ενδιαφέρεσαι αν σε αγαπούν, αλλά αν εσύ αγαπάς τον Χριστό και τους ανθρώπους.

Μόνο έτσι γεμίζει η ψυχή.


Αγιος Πορφύριος


tostavroudaki

[XAPA]

Το ραντεβού με τον… Θεό!



Ένας ερημίτης προσευχόταν πολύ σκληρά και επίπονα, ζητώντας να συναντηθεί με το Θεό.

Επιτέλους κατάφερε να «κλείσει» ένα ραντεβού μαζί Του. «Αύριο, πάνω στο όρος» του είπε ένας άγγελος.


Την επομένη ημέρα ο ερημίτης σηκώθηκε πολύ πρωί και κοίταξε το όρος, ήταν τελείως καθαρό από σύννεφα.

Ξεκίνησε, λοιπόν, χαρούμενος και με δέος, προς την κορυφή του βουνού.

Κάποια στιγμή, εκεί που περπάταγε κατά μήκος του μονοπατιού συνάντησε έναν άνθρωπο που είχε πέσει κάτω

μέσα στα αγκάθια και του ζήτησε βοήθεια.


«Λυπάμαι, βιάζομαι, έχω ραντεβού με τον Θεό», απάντησε ο ερημίτης και συνέχισε το δρόμο του.

Λίγο πιο κάτω συνάντησε μια γυναίκα που έκλαιγε δίπλα στο άρρωστο παιδί της.

«Βοήθησέ με σε παρακαλώ» του είπε. «Λυπάμαι, δεν έχω χρόνο, ο Θεός με περιμένει στην κορυφή του βουνού».


Προχώρησε ακόμα πιο γρήγορα για να μην αργήσει, αλλά εκεί που το μονοπάτι έγινε πιο δύσκολο, είδε κάποιο ηλικιωμένο

εξαντλημένο, που του έδινε ένα ασκί.

«Δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο, σε παρακαλώ πήγαινε να μου γεμίσεις το ασκί με νερό από την πηγή εδώ πιο κάτω.

«Κάνε υπομονή, καλέ μου άνθρωπε, έχω ένα ραντεβού με τον Θεό και δεν θέλω να αργήσω»!


Όταν ο ερημίτης έφτασε επιτέλους στην κορυφή του βουνού, στην πόρτα της καλύβας, όπου επρόκειτο να συναντηθεί με τον Θεό,

βρήκε κρεμασμένο ένα μήνυμα:

«Συγχώρεσε με που δεν είμαι εδώ, αλλά πήγα να βοηθήσω εκείνους που δεν βοήθησες εσύ στο διάβα σου».


agiosdimitrioskouvaras