Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

" Πάντα θα υπάρχει ένας Πέτρος να σε αρνηθεί,

ένας Ιούδας να σε προδώσει

και ένας Πιλάτος να σε σταυρώσει.

Συνέχισε να προχωράς.

Ο Θεός θα σε αναστήσει..."





odevontas

[XAPA]

Η ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ

- Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος


Στην αρχή του χρόνου συγκεντρώθηκαν τα ταγκαλάκια, όπως τα αποκαλούσε ο γέροντας Παϊσιος,

και αποφάσισαν να κάνουν μια φάρσα με τους ανθρώπους.


Ένα από αυτά είπε: Τι θα λέγατε να κάναμε λίγη «πλάκα» με τους ανθρώπους, αφαιρώντας τους κάτι;

-Και τι μπορούμε να τους αφαιρέσουμε; είπε κάποιο άλλο
.
Μετά από πολλή σκέψη το πιο μικρό είπε: Ας τους πάρουμε την ευτυχία.

Το πρόβλημα όμως είναι πού να την κρύψουμε, ώστε να μην τη βρούνε.


Κάποιο πρότεινε: Να την κρύψουνε στην κορυφή του ψηλότερου βουνού του κόσμου.

-Όχι. Είπε κάποιο άλλο. Οι άνθρωποι διαθέτουν τεράστια δύναμη.

Κάποιος θα μπορούσε να πάει να τη βρει και τότε όλοι θα μπορούσαν να ξέρουν πού να την αναζητήσουν.

-Τότε να την κρύψουμε στο βυθό της θάλασσας, πρότεινε ένα άλλο ταγκαλάκι.


Όχι, έχουν υπερσύγχρονα υποβρύχια και πολύ σύντομα θα τη βρούνε, αντέτεινε το πρώτο.

-Να τη φυγαδέψουμε σε ένα μακρινό πλανήτη, πρότειναν εν χορώ κάποια άλλα.

-Τα διαστημόπλοια πάνε κι έρχονται στο διάστημα.

Θα την ανακαλύψουν και θα επαίρονται και θα αλαλάζουν ως νέοι μαραθωνοδρόμοι…


Ένα ταγκαλάκι καθόταν σιωπηλό, ακούγοντας προσεκτικά και αναλύοντας σοβαρά κάθε πρόταση.

-Νομίζω, είπε στοχαστικά, υπάρχει ένας χώρος τον οποίο οι άνθρωποι ποτέ δεν θα τον ψάξουν.

Όλα ξαφνιάστηκαν, αλληλοκοιτάχτηκαν και ρώτησαν ταυτόχρονα.

-Πού δεν θα ψάξουν;


-Βαθιά μέσα τους. Εκεί θα κρύψουμε την ευτυχία.

Οι άνθρωποι θα είναι τόσο απασχολημένοι ψάχνοντας παντού, πέρα από τους εαυτούς τους, που ποτέ δεν θα τη βρούνε!

Όλα τα ταγκαλάκια συμφώνησαν.

Από τότε ο άνθρωπος δαπανά τη ζωή του ψάχνοντας για την ευτυχία του χωρίς να γνωρίζει ότι αυτή βρίσκεται μόνο μέσα του.

«Η Βασιλεία του Θεού εντός υμών εστιν».(Λουκ 17,21).




πηγή: agiotopia.gr

[XAPA]

Η ΤΡΟΜΕΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ (…), ΤΩΝ ΦΟΒΕΡΩΝ “ΠΡΟΦΗΤΕΙΩΝ” ΤΟΥ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ!


<<Η Ελλάδα είναι πλούτος της γης, και εσείς είσασθε οι πτωχοί, οι σαρακοστιανοί, οι άνθρωποι με τα στενά κολλάρα

και με τις μπανέλλες, και η δανεική αρχοντιά σας είναι κάποια αραχνιασμένα σκοτεινά σπίτια, με σκονισμένα σερβίτσια

ή πολυκατοικίες «αρτιφισιέλ» στενές σαν ποντικόφακες, μούχλα, ανόητες κουβέντες, θεατρινίστικο ύφος,

ανεκδοτάκια γιά την Πομπαντούρ, γιά τον Μέττερνιχ και γιά τους σκηνοθετημένους Βολταίρους ή γιά τους κρονόληρους

Μπέρναρ Σω, που τους έχετε γιά μοντέλα της μικρολογίας σας…


Η Ελλάδα δεν βγάζει μανιτάρια και ζαμπόνια και τυριά βρώμικα…

Η Ελλάδα γεννά Ομήρους, Ησιόδους, Αισχύλους, Πινδάρους, Πολυκλείτους, Ικτίνους, Χρυσόστομους, Βασιλείους, Ανθεμίους,

Πανσελήνους, Φερραίους, ποιητές των δροσερών βουνών, Παπαδιαμάντηδες, ανθρώπους που μοσκοβολάνε σαν το Τίμιο Ξύλο!!


Μικρολογίες, ανεκδοτάκια σαν αυτά που λένε στις παρέες τους οι μοντέρνοι και οι ευρωπαϊσμένοι, «σπιρτόζες» βλακοσυζητήσεις

και τέτοια, αυτά είναι τα πλούτη που φέρνετε στην Ελλάδα…


(Επίσης φέρνετε), τις αξιομνημόνευτες ανοησίες του τάδε και τάδε έκφυλου μποέμ της Μονμάρτρης και της Σάντα Λουτσίας…

Και τις όπερες με τίς αγριοφωνάρες που ξεταβανώνουνε το σπίτι, σκούζοντας σαν τρελλοί, «πεθαίνω απελπισμένος…»…

Μ’ αυτά, και μάλιστα με τα αποφάγια τους, θέλετε να θραφή η Χώρα, που θράφηκε και θρέφεται με την αμβροσία

και με το πρόσφορο, και που ήπιε και πίνει το νέκταρ και το Αίμα του Χριστού από το Δισκοπότηρο της Ορθοδοξίας…


Αυτόν τον τιμημένον άρχοντα, τον Έλληνα, θέλετε να τον ξεγυμνώσετε από την βασιλικιά στολή του, και να τον ντύσετε με τα

μουχλιασμένα αποφόρια των ξένων, όπως ντύνονται κάποιοι νέγροι της Αφρικής, με ξεθωριασμένες ρεντιγκότες,

με μαδημένα μιραμπώ, και με επωλέττες του Νέλσον και με τρικαντά του Ναπολέοντα…


Αφήστε τον να πεθάνει άρχοντας, σαν τον Παλαιολόγο, κι όχι μασκαρεμένος. Να έχει τουλάχιστον απάνω του δυό-τρεις παλιές

πατρογονικές διαμαντόπετρες, και όχι να ‘ναι στολισμένος με χάντρες που βάζουνε στ’ άλογα, φτάνει να είναι βγαλμένες

από κάποια φάμπρικα της Ευρώπης.


Αυτά είναι τα “υψηλά ιδεώδη…”, γιά τα όποια αγωνίζονται όσοι δεν τους αρέσει ο Θανάσης Διάκος, αλλά ο Πάολο Μαλατέστα,

που δεν τους αρέσει η Αγιά Σοφιά, το μέγα Μοναστήρι, αλλά το τέρας του Αγίου Πέτρου, που δεν τους αρέσει ο αγιασμένος

και μοσχοβολημένος Παπαδιαμάντης, αλλά ο φανφαρόνος ο Ντ’ Αννούτσιο…>>!!!



Φώτης Κόντογλου (1895-1965)


πηγή: dromokirix.gr/simeiakairwn

[XAPA]

Συμβουλές Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου !

[XAPA]

«Τ᾿ ΑΝΑΨΑ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΙΝΕ!»


Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης



Ο Ιωακείμ Καραγιαννίδης εἶχε ἀκούσει ὅτι ὁ Γέροντας εἶχε μιά θαυματουργή εἰκόνα κι ἔτσι τοῦ ἀγόρασε ἕνα καντήλι,

λάδι καί ἄφθονα κεριά γιά νά τά ἔχει νά καῖνε μέρα-νύχτα, νά μήν τοῦ λείπουν.


Παρατήρησε ὅμως ὅτι ὁ Γέροντας δέν ἄναβε οὔτε τα κεριά οὔτε τό καντήλι κι ἔτσι τόν ρώτησε:

«Γέροντα, γιατί δέν ἀνάβετε τήν κανδήλα καί τά κεριά πού σᾶς ἔφερα;»

– «Τ᾿ ἄναψα τρεῖς φορές καί δέν καῖνε!» τοῦ ἀποκρίθηκε ἐκεῖνος.


«Ἀπόψε ἤμουν πάνω σ᾿ ἕνα ἄλογο, πού πετοῦσε μέσα στά σύννεφα καί ἔφθασα στήν ἐκκλησία πού εἶναι στά Δενδράκια.

Ἐκεῖ εἶδα ἐσένα, τό παιδί σου καί τή γυναίκα σου νά κάθεστε στό τραπέζι μπροστά στό ναό καί νά εἶναι πάνω στό τραπέζι

τό κανδήλι, τά κεριά καί τό λάδι.


Τότε σᾶς ρώτησα:

“Ἀφοῦ τά φέρατε σέ μένα γιατί τώρα τά φέρατε ἐδῶ;”.

Κι ἐκείνη τή στιγμή βγῆκε ἀπό μέσα ὁ Ἅγιος Νικόλαος μέ τήν ἀρχιερατική του στολή καί εἶπε:

“Αὐτός δέν τά ἔφερε. Ἐγώ ἅπλωσα τό χέρι μου καί τά πῆρα. Ἐγώ εἶμαι πάμπτωχος. Ἐσύ ἐκεῖ ἔχεις ὅ,τι σοῦ χρειάζεται”.

Στήν συνέχεια μοῦ εἶπε ὅτι αὐτός εἶναι τό θεμέλιο τοῦ σπιτιοῦ σας.

Αὐτήν, λοιπόν, τήν κανδήλα καί τά κεριά θά τά πάρεις νά καίγονται ἐκεῖ».


Ὁ Ἰωακείμ τοῦ πρότεινε νά ἀγοράσει ἄλλα γιά ἐκεῖ ἀλλά ὁ Γέροντας δέ δέχθηκε.

Ἔτσι, πῆρε τή γυναίκα του καί τό ἄρρωστο παιδί του, πού τρεῖς μῆνες ὑπέφερε ἀπό πυρετό, καί πῆγαν τά κεριά

καί τήν κανδήλα στήν ἐκκλησούλα τοῦ Ἁγίου Νικολάου.

Τά προσέφεραν ἐκεῖ, προσευχήθηκαν καί –ὦ τοῦ θαύματος!— ἀμέσως ὁ πυρετός ἄφησε τό παιδί κι ἄρχισε νά ἠρεμεῖ.


Ὁ Ἰωακείμ, εὐγνώμων, ἔδωσε τό ὄνομα τοῦ Ἁγίου στό παιδί του.

Μέχρι τότε ὅσα παιδιά ἔκανε τό ζεῦγος Καραγιαννίδη πέθαιναν.

Ἀπό ἐκείνην τήν ὥρα ἔφυγε τό «κακό» ἀπό τό σπίτι του καί ἔπαψε τό θανατικό.




ΠΗΓΗ askitikon

[XAPA]

«Όπως πλησιάζουν τα βλέφαρα το ένα το άλλο, έτσι και οι πειρασμοί είναι κοντά στους ανθρώπους.


«Όπως πλησιάζουν τα βλέφαρα το ένα το άλλο, έτσι και οι πειρασμοί είναι κοντά στους ανθρώπους.

Και αυτό το οικονόμησε ο Θεός να είναι έτσι, με σοφία, για να έχουμε ωφέλεια.


Για να κρούεις δηλαδή επίμονα, εξαιτίας των θλίψεων, τη θύρα του ελέους του Θεού και για να μπει μέσα στο νου σου,

με το φόβο των θλιβερών πραγμάτων, ο σπόρος της μνήμης του Θεού, ώστε να πας κοντά του με τις δεήσεις,

και να αγιασθεί η καρδιά σου με τη συνεχή ενθύμησή Του.

Και ενώ εσύ θα τον παρακαλείς, αυτός θα σε ακούσει...»



Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

inpantanassis

[XAPA]

Αυτοκυριαρχία

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς.


Οι άνθρωποι, που δεν μπορούν να κυριαρχούν στην καρδιά τους,

ακόμα λιγότερο μπορούν να κυριαρχούν στη γλώσσα τους.


Οι άνθρωποι, που δεν μπορούν να συμμετέχουν στον πόνο του άλλου,

ακόμα λιγότερο μπορούν να συμμετέχουν στη χαρά του άλλου.


Οι άνθρωποι, που δεν μπορούν να βάλουν τάξη στην ζωή τους,

ακόμα λιγότερο μπορούν να βάλουν τάξη στο κράτος.


Οι άνθρωποι, που δεν μπορούν να δουν κόσμο μέσα τους,

ακόμα λιγότερο μπορούν να δουν τον εαυτό τους στον κόσμο.


Κράτα όλα τα πράγματα στην κατάλληλη απόσταση,

μόνο την ψυχή σου πλησίασε όσο περισσότερο στον Θεό.


Εάν χύσεις νερό στην φωτιά,

δεν θα έχεις ούτε νερό ούτε φωτιά.


Εάν επιθυμήσεις το ξένο,

θα μισήσεις το δικό σου και θα χάσεις και τα δυο.


Εάν πλησιάσεις την υπηρέτρια όσο και την γυναίκα σου,

δεν θα έχεις ούτε υπηρέτρια ούτε γυναίκα.


Εάν πίνεις συχνά στην υγεία του άλλου,

θα χάσεις τη δική σου.


Εάν ασταμάτητα μετράς χρήματα του άλλου,

όλο και λιγότερο θα έχεις δικά σου.


Εάν ασταμάτητα μετράς τις αμαρτίας του άλλου,

οι δικές σου θα αυξάνονται!



proskynitis

[XAPA]

Μετάνοια...



Ἕνας ἀδελφὸς ἐξομολογήθηκε στὸν Ἀββᾶ Σισώη:

- Ἔπεσα, Πάτερ. Τί νὰ κάνω τώρα;

- Σήκω, τοῦ εἶπε μὲ τὴ χαρακτηριστική του ἁπλότητα ὁ Ἅγιος Γέροντας.

- Σηκώθηκα, Ἀββᾶ, μὰ πάλι ἔπεσα στὴν καταραμένη ἁμαρτία, ὁμολόγησε μὲ θλίψη ὁ ἀδελφός.

- Καὶ τί σὲ ἐμποδίζει νὰ ξανασηκωθῇς;

- Ὡς πότε; ρώτησε ὁ ἀδελφός.

- Ἕως ὅτου σὲ βρῇ ὁ θάνατος ἢ στὴν πτώση ἢ στὴν ἔγερση.

Δὲν εἶναι γραμμένο «ὅπου εὑρῶ σε ἐκεῖ καὶ κρινῶ σε»; ἐξήγησε ὁ Γέροντας.

Μόνο εὐχήσου στὸν Θεὸ νὰ βρεθεῖς τὴν τελευταία σου στιγμὴ σηκωμένος μὲ τὴν ἁγία μετάνοια.



Γεροντικόν

Saint gr

[XAPA]

Άγιος Πορφύριος :Κανείς δεν πρέπει να θέλει να σωθεί μόνος του.



Το σπουδαίο είναι να μπούμε στην Εκκλησία.

Να ενωθούμε με τους συνανθρώπους μας, με τις χαρές και τις λύπες όλων.

Να τους νιώθουμε δικούς μας, να προσευχόμαστε για όλους, να πονάμε για την σωτηρία τους, να ξεχνάμε τους εαυτούς μας.

Να κάνομε το παν γι' αυτούς, όπως ο Χριστός για μας.


Μέσα στην Εκκλησία γινόμαστε ένα με κάθε δυστυχισμένο και πονεμένο κι αμαρτωλό.

Κανείς δεν πρέπει να θέλει να σωθεί μόνος του, χωρίς να σωθούν και οι άλλοι.

Είναι λάθος να προσεύχεται κανείς για τον εαυτό του, για να σωθεί ο ίδιος.

Τους άλλους πρέπει να αγαπάμε και να προσευχόμαστε να μη χαθεί κανείς.

Να μπουν όλοι στην Εκκλησία. Αυτό έχει αξία.

Και μ' αυτή την επιθυμία πρέπει να φύγει κανείς απ' τον κόσμο, για να πάει στο μοναστήρι ή στην έρημο.


Μέσα στην Εκκλησία, που έχει τα μυστήρια που σώζουν, δεν υπάρχει απελπισία.

Μπορεί να είμαστε πολύ αμαρτωλοί.

Εξομολογούμαστε όμως, μας διαβάζει ο παπάς κι έτσι συγχωρούμαστε και προχωρούμε προς την αθανασία,

χωρίς καθόλου άγχος, χωρίς καθόλου φόβο.



«Βίος και Λόγοι» Αγίου Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου Ιερά Μονή Χρυσοπηγής. Χανιά

inpantanassis

[XAPA]

Γιατί δεν προσέχουν τη γλώσσα τους…



Πες μου, πάτερ, ρώτησε πάλι ο επισκέπτης, πώς μερικοί, αν και λειώνουν τα σώματά τους από την εγκράτεια,

κυριεύονται ωστόσο από τα πάθη;

Την οργή πρώτα-πρώτα, κι έπειτα την έχθρα, τη μνησικακία, τον φθόνο, την ασπλαχνία;


Ενώ υπάρχουν, αντίθετα άνθρωποι, που και τρώνε απ’ όλα και πίνουν κρασί, κι όμως είναι πολύ ενάρετοι

και δεν τους βρίσκεις ψεγάδι. Πώς γίνεται αυτό;


– Νομίζω, παιδί μου, πώς όσοι δεν διορθώνονται, μολονότι νηστεύουν πολύ,

είναι γιατί δεν προσέχουν τη γλώσσα τους.

Όποιος δεν κλέινει το στόμα του, κι αν ακόμα νηστεύει όλο τον χρόνο, προκοπή δεν κάνει.

Ενώ όποιος ξέρει να σωπαίνει, μπορεί εύκολα να νικήσει όλα τα πάθη.


Σε κάνει λ.χ. ο διάβολος να οργιστείς; Μη μιλήσεις, και νίκησες.

Σε σπρώχνει σε φθόνο; Μην κατακρίνεις, και ντρόπιασες τον πονηρό· γιατί η κατάκριση γεννιέται απ’ τον φθόνο.

Αν πάλι ο εχθρός σε ανάψει και σε σπρώχνει στη σαρκική αμαρτία, κλείσε γι’ άλλη μια φορά το στόμα σου.

Μη μιλήσεις σε γυναίκα, μη φας και μην πιεις πολύ. Έτσι θα τον κατατροπώσεις.


Στην ανάγκη, πάρε μια βέργα και χτύπα το κορμί σου αλύπητα.

Ο πόνος θα διώξει τον πόλεμο.

Το ξέρεις, άλλωστε, ότι

«συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου εἰς γέενναν» (Ματθ. ε’ 29)…



Ένας ασκητής επίσκοπος: Όσιος Νήφων επίσκοπος Κωνσταντιανής, έκδ. Ι.Μ. Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής,

pentapostagma