Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης: «Παρακάλεσα την Παναγία, και τον άγιο Δαβίδ και τον Προφήτη Ηλία να μην σωθεί το λάδι…»



Εδώ αναφέρουμε το έξης θαυμαστό γεγονός, όπως το αφηγήθηκε ο Γέροντας (ο άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης):


«Επειδή το λάδι της Μονής ήταν λιγοστό και οι εκκλησίες της περιοχής πολλές και οι φτωχοί που ελεούσαμε περισσότεροι,

παρακάλεσα την Παναγία μας και τον Άγιο Δαβίδ καθώς και τον Άγιο Προφήτη Ηλία να βοηθήσουν να μη σωθεί το λάδι μας,

αλλά για όλους να επαρκέσει.


Κατεβαίνοντας λοιπόν μετά τη δέησή μου στην αποθήκη του λαδιού κοιτάζω το δοχείο που είχε μέσα το λάδι

και βλέπω να τρέμει το καπάκι του και το λάδι να ξεχειλίζει και να έχει πλημμυρίσει γύρω.

Κατ’ αρχάς νόμισα ότι έπεσε μέσα κανένα ποντίκι, το όποιο στην προσπάθειά του να βγει κουνούσε το καπάκι και χυνόταν το λάδι.


Είπα, μάλιστα, μέσα μου: Τι να το κάνω τώρα τόσο λάδι, αν έπεσε μέσα ποντίκι;

Ούτε για φαγητό κάνει, ούτε για το καντήλι, αλλά πάλι πως να έπεσε μέσα αφού το καπάκι είναι στη θέση του;

Άνοιξα λοιπόν το καπάκι και διαπίστωσα ότι όχι μόνο ποντίκι δεν έπεσε μέσα, αλλά το λάδι,

θαυματουργικώ τω τρόπω, ανέβλυζε από το δοχείο και πλημμύριζε γύρω.


Το θαύμα αυτό συνέβη, γιατί προμηθεύαμε με λάδι όλους τους γύρω ναούς και τα εξωκκλήσια για τις ανάγκες τους,

αλλά και για την ελεημοσύνη που δίναμε στους φτωχούς».



Απόσπασμα από το βιβλίο «Ένας άγιος Γέροντας ο μακαριστός π. Ιάκωβος, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Δαβίδ Γέροντος», έκδοση των Πατέρων της Ιεράς Μονής Οσίου Δαβίδ, Λίμνη Ευβοίας.


pemptousia

[XAPA]

«Η χάρη των αγίων μας ακόμα και πάνω στα ξύλα των αγίων εικόνων υπάρχει»

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης


Είπεν ο Άγιος Ιάκωβος της Ευβοίας:

“Η χάρη των αγίων μας ακόμα και πάνω στα ξύλα των αγίων εικόνων υπάρχει.


Είχαμε στην πατρίδα μας, τη Μικρά Ασία, έναν Τούρκο κτηνοτρόφο που όταν άρμεγε τα πρόβατά του

σκέπαζε το δοχείο με το γάλα με ένα μεγάλο και βαρύ πελεκημένο ξύλο από κάποια εικόνα της Παναγίας μας.

Τα χρώματα είχαν φύγει από τα χρόνια και την κακομεταχείριση και φαινόταν σαν απλό ξύλο.


Συνέβαινε λοιπόν το εξής θαύμα: ¨όταν ο Τούρκος πήγαινε το πρωί στο μαντρί του εύρισκε το γάλα χυμένο,

και το σκεύος, το καρδάρι ανάποδα και την εικόνα όρθια ακουμπισμένη σε ένα δένδρο.

Κατ΄αρχάς δεν μπορούσε να ερμηνεύσει το γεγονός επειδή όμως συνεχώς χυνόταν το γάλα είπε θυμωμένος:

– Μήπως αυτό το ξύλο μου το χύνει; (Γιατί ήξερε ότι ήταν παλιά εικόνα των Χριστιανών).

Άρπαξε το τσεκούρι να σχίσει την εικόνα και να την κόψει.

Με την πρώτη όμως τσεκουριά καθώς καρφώθηκε το τσεκούρι άρχισε να αιμορραγεί η εικόνα.

Το αίμα ανάβλυζε από την πληγή και έτρεχε.

Ο Τούρκος φοβήθηκε και τρέμοντας προσπάθησε να βγάλει το τσεκούρι αλλά ήταν αδύνατον, γιατί είχε καρφωθεί βαθιά.

Έτσι φορτώθηκε το τσεκούρι με την εικόνα στον ώμο και τρέχοντας έφτασε στο χωριό,

όπου οι χωριανοί βλέποντας το θαύμα που το διαλαλούσε ο Τούρκος τρομαγμένος

πήραν την εικόνα και τίμησαν την κυρία Θεοτόκο, όπως έπρεπε”.

Άλλοτε πάλι σε λιτανεία της εικόνας της Παναγίας ο Γέροντας είδε στην εικόνα ζωντανή την Παναγιά

να σηκώνει το χέρι της και να τον ευλογεί.


Έλεγε ο Γέροντας «Δεν πρέπει παιδιά μου να έχει κανείς αμφιβολίες ούτε δυσπιστίες.

Να έχετε πίστη Θεού ως κόκκον σινάπεως και ότι ζητήσετε ο Θεός θα σας το δώσει.

Πάντα η προσευχή στηρίζει. Να μη φοβόμαστε. Ει ο Θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών».

«Βλέπετε, σήμερα αρρώστιες πολλές, κακά πολλά στον κόσμο, οι μέρες είναι πολύ πονηρές και πολύ δύσκολα χρόνια.…

όλα εξ αμαρτιών των ανθρώπων είναι».

«Υπάρχουν πολλοί πειρασμοί, πολλοί κίνδυνοι στον κόσμο, αλλά όλα διαλύονται με την Χάρη του Θεού•

όταν προσευχώμεθα διαλύονται όλα τα κακά με την χάρη του Θεού.

Προσευχή θα κάνετε με πίστη».

Να προσέχετε την ψυχή σας.

Έχουμε και σώμα, αλλά η ψυχή είναι αθάνατος. «Επιμελείσθε δε ψυχής πράγματος αθανάτου».



πηγή: iconandlight.wordpress.com

[XAPA]

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης: “Αν αυτά εφαρμόζεις, ναι, αυτό είναι αγάπη Χριστού”


Η αγάπη αρνείται τις συκοφαντίες.

Η αγάπη παραβλέπει τις ιδιοτροπίες του αδελφού.

Συγχωρεί τα λάθη.

Ανέχεται τα ελαττώματα.

Υποχωρεί στο πείσμα.

Αποφεύγει την κατάκριση.

Αγνοεί την ειρωνία.

Διαλύει τις καχυποψίες.

Αρνείται τις συκοφαντίες.

Δεν επικρίνει και δεν διασύρει δημόσια.

Σκεπάζει όλες τις ελλείψεις με έναν τρόπο ευγενικό και μεγαλόψυχο.

Αν αυτά εφαρμόζεις, ναι, αυτό είναι αγάπη Χριστού.

Ε, κάτσε εκεί, τότε. Έφθασες εκεί που πρέπει.



simeiakairwn

[XAPA]

«Ο ταπεινός άνθρωπος και θαύματα να κάνει, πάλι δεν πιστεύει στον λογισμό του…»


(Διήγηση Αγίου Παϊσίου)


Ήταν στην Ιορδανία ένας πολύ απλός παπάς που έκανε θαύματα.

Διάβαζε ανθρώπους και ζώα που είχαν κάποια αρρώστια και γίνονταν καλά.

Πήγαιναν και μουσουλμάνοι σ’ αυτόν, όταν έπασχαν από κάτι, και τους θεράπευε.


Αυτός, πριν λειτουργήσει, έπαιρνε ένα ρόφημα με λίγο παξιμάδι και μετά όλη την ημέρα δεν έτρωγε τίποτε.

Κάποτε έμαθε ο Πατριάρχης ότι τρώει πριν από την Θεία Λειτουργία και τον κάλεσε στο Πατριαρχείο.

Πήγε εκείνος, χωρίς να ξέρει γιατί τον ζητάνε.

Ώσπου να τον φωνάξει ο Πατριάρχης, περίμενε μαζί με άλλους σε μια αίθουσα.


Έξω έκανε πολλή ζέστη· είχαν κλειστά τα παντζούρια και από μια τρυπούλα περνούσε μια ακτίνα.

Αυτός νόμισε ότι είναι σχοινί.

Επειδή είχε ιδρώσει, βγάζει το ράσο του και το κρεμάει πάνω στην ακτίνα.

Όταν το είδαν οι άλλοι που κάθονταν εκεί στην αίθουσα, τα έχασαν. Πάνε και λένε στον Πατριάρχη:

«Ο παπάς που κολατσίζει πριν από την Θεία Λειτουργία κρέμασε το ράσο του πάνω σε μια ακτίνα!».


Τον κάλεσε μέσα ο Πατριάρχης και άρχισε να τον ρωτάει:

«Τι κάνεις; Πώς πας; Κάθε πότε λειτουργείς; Πώς ετοιμάζεσαι για την Θεία Λειτουργία;».

«Να, λέει, διαβάζω την ακολουθία του όρθρου, κάνω και μερικές μετάνοιες και ύστερα φτιάχνω ένα ρόφημα,

κολατσίζω λίγο, και έπειτα λειτουργώ».


«Γιατί το κάνεις αυτό;», τον ρωτάει ο Πατριάρχης.

«Άμα φάω λιγάκι πριν από την Θεία Λειτουργία, λέει εκείνος, όταν κάνω κατάλυση , πάει ο Χριστός επάνω!

Ενώ, αν φάω μετά την Θεία Λειτουργία, πάει ο Χριστός από κάτω»!

Με καλό λογισμό το έκανε! Του λέει τότε ο Πατριάρχης:

«Όχι, δεν είναι σωστό αυτό. Πρώτα να κάνεις κατάλυση, και έπειτα να τρως λίγο».


Έβαλε μετάνοια και το δέχθηκε.

Ενώ, αν πίστευε στον λογισμό του, μπορούσε να πει:

«Εγώ διαβάζω ανθρώπους και ζώα άρρωστα και γίνονται καλά, κάνω θαύματα· τι μου λέει αυτός;

Έτσι που το σκέφτομαι, είναι πιο καλά, γιατί αλλιώς πάει το φαγητό πάνω από τον Χριστό».


Θέλω να πω, παρόλο που είχε φθάσει σε τέτοια κατάσταση, να κάνει θαύματα, το δέχθηκε απλά·

δεν είχε δικό του θέλημα.

Έχω καταλάβει ότι ή υπακοή πολύ βοηθάει. Και λίγο μυαλό να έχει κανείς, αν κάνει υπακοή, γίνεται φιλόσοφος.

Είτε έξυπνος είτε κουτός είτε υγιής είτε άρρωστος πνευματικά ή σωματικά είναι κανείς και βασανίζεται από λογισμούς,

αν κάνει υπακοή, ελευθερώνεται.



pneumatoskoinwnia

[XAPA]

Μετάνοια...



Ἕνας ἀδελφὸς ἐξομολογήθηκε στὸν Ἀββᾶ Σισώη:

- Ἔπεσα, Πάτερ. Τί νὰ κάνω τώρα;

- Σήκω, τοῦ εἶπε μὲ τὴ χαρακτηριστική του ἁπλότητα ὁ Ἅγιος Γέροντας.

- Σηκώθηκα, Ἀββᾶ, μὰ πάλι ἔπεσα στὴν καταραμένη ἁμαρτία, ὁμολόγησε μὲ θλίψη ὁ ἀδελφός.

- Καὶ τί σὲ ἐμποδίζει νὰ ξανασηκωθῇς;

- Ὡς πότε; ρώτησε ὁ ἀδελφός.

- Ἕως ὅτου σὲ βρῇ ὁ θάνατος ἢ στὴν πτώση ἢ στὴν ἔγερση.

Δὲν εἶναι γραμμένο «ὅπου εὑρῶ σε ἐκεῖ καὶ κρινῶ σε»; ἐξήγησε ὁ Γέροντας.

Μόνο εὐχήσου στὸν Θεὸ νὰ βρεθεῖς τὴν τελευταία σου στιγμὴ σηκωμένος μὲ τὴν ἁγία μετάνοια.



Γεροντικόν

Saint gr

[XAPA]

Άγιος Παΐσιος: Πόση δύναμη έχει ο Άγγελος! Βοηθάει ακόμη και με την σιωπή του!



Κάποτε βρισκόμουν σε αδιέξοδο. Από την στενοχώρια αισθανόμουν να μου χτυπούν το κεφάλι με σμίλη,

για να μου σπάσουν το κούτελο.

Τα μάτια μου κόντευαν να βγουν έξω, ιδιαίτερα το δεξί. Πόνος ανυπόφορος! Έφερνα σβούρα, σπαρταρούσα από τον πόνο.

Δεν ήξερα τί να κάνω…


Έκανα προσευχή και ζητούσα από τον Θεό, να βρεθεί ένας τρόπος να βγω από το αδιέξοδο.

Και ξαφνικά, βλέπω στον δεξιό ώμο τον Φύλακα Άγγελό μου. Ήταν ίσα με δώδεκα χρονών παιδάκι.

Είχε ένα όμορφο στρογγυλό προσωπάκι με στρογγυλά ματάκια. Ένα προσωπάκι! Φεγγοβολούσε!


Και μόνο με την παρουσία του, μου έφυγε και ο πόνος και όλα· όχι από την χαρά, αλλά από την Θεία Χάρη.

Η χαρά δεν διώχνει τον πόνο, έχεις τον πόνο και χαίρεσαι συγχρόνως, ενώ η Θεία Χάρις!. Μεγάλη υπόθεση! Δεν περιγράφεται!

«Αν είναι έτσι, είπα, όχι με σμίλη, αλλά με βαριοπούλα ας με χτυπούν στο κεφάλι!».

Άξιζε να μου σπάσουν το κεφάλι, και μόνο γι’ αυτό.

Μετά βρέθηκε και η λύση, που ανθρωπίνως δεν υπήρχε.



simeiakairwn

[XAPA]

[XAPA]

Υπάρχει μια όμορφη ιστορία, που λέει ότι ένας άγιος της εκκλησίας ….


Υπάρχει μια όμορφη ιστορία, που λέει ότι ένας άγιος της εκκλησίας, δίδαξε σε ένα απλοϊκό μοναχό την μονολόγιστη ευχή, «Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησον με..».

Καθώς έφευγε ο άγιος, ακούει τον μοναχό να λέει, «Κύριε Ιησού Χριστέ μη με ελεήσεις..». Είχε κάνει λάθος τα λόγια της προσευχής.

Γυρίζει ο άγιος, έτοιμος να τον παρατηρήσει και βλέπει αυτό τον μοναχό να ρίχνει την κάπα του στον ποταμό,

να ανεβαίνει πάνω, κι η κάπα ως άλλη βάρκα, να τον μεταφέρει στην αντίπερα όχθη.

Τότε θαυμάζοντας την αγία απλότητα του, του είπε, «πήγαινε πίσω και λέγε ότι νιώθεις».


Αυτή η ωραία με χαριτωμένα «μυθικά» στοιχεία ιστορία, μας φανερώνει μια μεγάλη πνευματική αλήθεια.

Ότι στην εν Χριστώ ζωή, δεν έχει τόσο σημασία τι λες αλλά πως το λες. Δηλαδή εάν μετέχεις ως ύπαρξη σε αυτό που κάνεις και ζητάς.

Η σχέση στέκει πάντα πιο δυνατή απο τις λέξεις.


Δεν υπάρχουν ιερά λόγια, αλλά ιερές και καθαρές καρδιές, πρόσωπα μοναδικά και ανεπανάληπτα

με τα οποία ο Θεός συνάπτει μοναδικές σχέσεις.

Δεν έχει σημασία τι ξέρεις ή γνωρίζεις, αλλά πως ζεις και πόσο αγαπάς.


Πολλές φορές το να ξέρεις νοησιαρχικά και μόνο, είναι εμπόδιο στην πορεία συνάντησης με τον Χριστό.

Γι αυτό βλέπουμε, όταν αναζητάμε να μάθουμε ένα όργανο ή μια τέχνη, ο δάσκαλος, μας ζητάει να ξεχάσουμε ότι ξέραμε.

Να αδειάσουμε το νου μας.


Το ίδιο συμβαίνει και στην πνευματική τέχνη. Θα πρέπει να διαγράψουμε όλες αυτές τις στρεβλές πληροφορίες που έχουμε λάβει

περί του Θεού, και στην ουσία γίνονται εμπόδιο στην συνάντηση μας με τον ζωντανό Θεό.


Ο Θεός δεν είναι στις λέξεις, αλλά στο όλον της ζωής μας. Ο ασκητής δεν ξέρει τις σωστές προσευχές, αλλά λίγη σημασία έχει.

Βιώνει έναν άλλο τρόπο γνώσεως, που στηρίζεται στην αγάπη και όχι στις λογικές απαιτήσεις και αποδείξεις.


Η γλώσσα της πίστεως δεν έχει πάντα σύμφωνα ή φωνήεντα, αλλά πάθος, πείνα και δίψα, έρωτα του Απολύτου.

Εκεί δεν γνωρίζεις επειδή ξέρεις, αλλά γιατί νιώθεις και αισθάνεσαι.

Ας θυμηθούμε το γνωμικό του Γεροντικού, «έχεις καρδιά; Τότε μπορείς να σωθείς…».

Δηλαδή θέληση και προαίρεση να συναντήσεις Αυτόν που είναι πέρα από τα αλφάβητα των θνητών.



askitikon

[XAPA]

«Θα΄ρθουν δυσκολίες παιδί μου, θα΄ρθουν δυσκολίες αλλά μην απελπιζόμαστε, διότι

την Εκκλησία και τον κόσμο ολόκληρο τον κρατάει στα χεράκια Του ο Χριστός!»

Άγιος Πορφύριος



Θυμάμαι ήταν 19 Οκτωβρίου 1981 και πήγα στον Άγιο (Πορφύριο). Τον βρήκα κλαμμένο και τον ρώτησα:

-Τι έχετε Γέροντα;

–Δεν πάμε καλά.

-Γιατί Γέροντα;

–Θα΄ρθουν δυσκολίες παιδί μου, θα΄ρθουν δυσκολίες αλλά μην απελπιζόμαστε, διότι την Εκκλησία και τον κόσμο ολόκληρο

τον κρατάει στα χεράκια Του ο Χριστός!


Το 1984 πήγα στον Άγιο και μου ΄κανε επίθεση λέγοντας:

Τόσα χρόνια ζητωκραυγάζαμε, χειροκροτούσαμε τη Δημοκρατία… Μας τα πήραν όλα. Αφήσαμε και μας τα πήραν όλα!

Πήραν τη γλώσσα μας, πήραν την ιστορία μας, πήραν τη θρησκεία μας… Κι εσείς χειροκροτείτε τη Δημοκρατία!…

…Ο Άγιος έκλαιγε για την Ελλάδα από το 1981. Έκλαιγε μέρες για την Ελλάδα!!!


Λίγο καιρό πριν φύγει για το Άγιον Όρος, κάποιος τον ρώτησε

–Και με την Ελλάδα, Γέροντα, τι θα γίνει;

– Τι θα γίνει; Βρε παιδιά, έχει έναν άνθρωπο ο Θεός τον οποίο θα μας στείλει και ο οποίος θα αναλάβει την Ελλάδα.

Η εποχή μας είναι σαν την εποχή του Χριστού. Και τότε ο κόσμος είχε φτάσει σε αθλία κατάσταση.

Ο Θεός μας λυπήθηκε και τώρα, δεν πρέπει να απελπιζόμαστε. Βλέπω μέσα από την συμφορά να εμφανίζεται κάποιος

πολύ σπουδαίος άνθρωπος του Θεού ο οποίος θα συνεγείρει και θα ενώσει τον κόσμο προς το καλό.


Ζητείται ηγέτης, πατέρας, αρχηγός, Ορθόδοξος Έλληνας Χριστιανός. Ο Θεός τον έχει…

Όταν είχε φτάσει η ανθρωπότητα και η Εκκλησία στο μηδέν (σχεδόν, κατά το ανθρώπινον) έστειλε ο Θεός

τον Μέγα Κωνσταντίνο και την Αγία Ελένη.


Επίσης όταν η Επανάσταση στην Πελοπόννησο έσβηνε και ο Κολοκοτρώνης δεν ήξερε τι να κάνει, παρακάλεσε την Παναγία

και εκείνη έστειλε τον πιο αγαπημένο της, τον Ιωάννη Καποδίστρια!

Και τώρα, σε αυτή τη δυσκολία, έχει έναν άνθρωπο ο Θεός. Ποιος είναι, δεν ξέρουμε.



*Μαρτυρία π. Ανανία Κουστένη,

Από το βιβλίο: «Ο Όσιος Πορφύριος ο Προφήτης, Μαρτυρίες – ΤΟΜΟΣ Α’» (Αγιοπαυλίτικο Ιερό Κελλί Αγίων Θεοδώρων – Άγιον Όρος)


simeiakairwn

[XAPA]

Mία όμορφη διήγηση και ένα ηθικό δίδαγμα περί της υπάρξεως του Θεού


Μια φορά πήγε κάποιος στο κουρείο για το καθιερωμένο κούρεμα και ξύρισμα.

Καθώς ο κουρέας άρχισε να δουλεύει, άρχισε μια καλή συζήτηση.

Μίλησαν για τόσα πολλά πράγματα και πάρα πολλά θέματα.

Όταν τελικά άγγιξαν το θέμα της θρησκείας και του Θεού, ο κουρέας αναφώνησε:


-Δεν πιστεύω ότι ο Θεός υπάρχει.

-Γιατί το λες αυτό; ρώτησε ο πελάτης.

Και ο κουρέας είπε:

-Λοιπόν, απλά βγες έξω στο δρόμο για να καταλάβεις γιατί ο Θεός δεν υπάρχει.

Πες μου γιατί αν ο Θεός υπάρχει, υπάρχουν τόσοι διεστραμμένοι; Γιατί τόσα εγκαταλελειμμένα παιδιά;

Αν ο Θεός υπήρχε, δε θα υπήρχε ούτε δυστυχία ούτε πόνος.

Δε μπορώ να φανταστώ ένα Θεό που αγαπάει και συμπονεί να επιτρέπει όλα αυτά που γίνονται.


Ο πελάτης το σκέφτηκε για μια στιγμή, αλλά δεν απάντησε γιατί δεν ήθελε να χαλάσει τη συζήτηση.

Ο κουρέας τελικά τελείωσε τη δουλειά του και ο πελάτης έφυγε.

Όμως μόλις έφυγε από το κουρείο, είδε ένα άντρα στο δρόμο με μακρυά κατσαρά βρώμικα μαλλιά και γένια.

Φαινόταν πολύ βρώμικος και απεριποίητος. Εκείνη τη στιγμή ο πελάτης γύρισε πίσω και ξαναμπήκε στο κουρείο.


Τότε είπε στον κουρέα:

-Ξέρεις τι; Οι κουρείς δεν υπάρχουν!

-Είμαι εδώ και είμαι κουρέας! Μόλις σε κούρεψα, τι είναι αυτά που λες;

Όχι!’ απάντησε ο πελάτης και εξήγησε:

-Μα… οι κουρείς ΌΝΤΩΣ υπάρχουν! Αυτό συμβαίνει όταν οι άνθρωποι δεν έρχονται σε μένα.

-Ακριβώς! απάντησε ο πελάτης. Αυτό είναι το θέμα!

Ο Θεός, επίσης ΥΠΑΡΧΕΙ! Και αυτό συμβαίνει όταν οι άνθρωποι δεν πηγαίνουν σε Αυτόν και δεν αναζητούν σε Αυτόν βοήθεια.

Γι’ αυτό υπάρχει τόσος πόνος και δυστυχία στον κόσμο.


Πηγή: Ιερός Ναός Αποστόλου Φιλίππου Γραμματικού

το «σπιτάκι της Μέλιας»