Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Ό,τι λογής έργα σπείρει ο άνθρωπος, τέτοια και θα θερίσει


Κάποτε ο άρχοντας του τόπου επισκέφθηκε τον αββά Παλλάδιο, γιατί ήθελε να τον δει.

Είχε ακούσει βέβαια τα σχετικά μ' αυτόν και είχε πάρει μαζί του και έναν στενογράφο, στον οποίο έδωσε την εξής εντολή:

«Εγώ τώρα μπαίνω να δω τον αββά, εσύ λοιπόν όσα θα μου πει, να τα γράψεις με ακρίβεια».


Μπαίνει μέσα ο άρχοντας και λέει στον Γέροντα:

«Προσευχήσου για μένα, αββά, γιατί έχω πολλές αμαρτίες».

«Μόνο ο Ιησούς Χριστός είναι αναμάρτητος» αποκρίνεται ο Γέροντας.


Τον ρωτά ο άρχοντας: «Άραγε, αββά, θα τιμωρηθούμε για κάθε αμαρτία;»

Κι απαντά ο Γέροντας: «Γράφει στην αγία Γραφή: Εσύ θα ανταποδώσεις στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του».

«Εξήγησέ μου τον λόγο αυτόν» παρακαλεί ο άρχοντας.

«Το νόημά του είναι ολοφάνερο» αποκρίνεται ο Γέροντας, «αλλ' όμως άκουσε και λεπτομερώς.


Στενοχώρησες τον πλησίον; Περίμενε από κάποιον να πάθεις το ίδιο.

Άρπαξες από τους κατωτέρους σου, γρονθοκόπησες φτωχό, ήσουν προσωπολήπτης σε δικαστήριο, ντρόπιασες, κακολόγησες,

συκοφάντησες, είπες ψέματα εναντίον κάποιου, επιβουλεύθηκες την οικογενειακή τιμή των άλλων, ορκίστηκες ψευδόμενος,

μετέθεσες όρια πατρικών χωραφιών, πρόσβαλες κτήματα ορφανών, καταστενοχώρησες χήρες, προτίμησες την εδώ

πρόσκαιρη ηδονή από τα μελλοντικά αγαθά;

Περίμενε την ανταπόδοση αυτών.

Γιατί ό,τι λογής έργα σπείρει ο άνθρωπος, τέτοια και θα θερίσει.


Και βέβαια εάν έχεις κάνει και κάποια καλά έργα, να περιμένεις να σου ανταποδοθούν κι αυτά πολλαπλάσια,

γιατί "Εσύ (ο Θεός) θα ανταποδώσεις στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του".


Έχοντας στον νου σου, σ' όλη τη διάρκεια της ζωής σου, αυτή την τελική απόφαση, θα μπορέσεις να αποφύγεις

τα περισσότερα αμαρτήματα».

«Και τί πρέπει να κάνω, αββά;» ρωτάει ο άρχοντας.


«Να συλλογιέσαι -του απαντά ο Γέροντας- τα αιώνια, τα ατελεύτητα, τα συνεχόμενα....

Εκεί είναι χώρα ζώντων που δεν κινδυνεύουν να πεθάνουν εξαιτίας της αμαρτίας,

αλλά ζουν την αληθινή ζωή ενωμένοι με τον Χριστό».


Στέναξε τότε ο άρχοντας και είπε:

«Πράγματι, αββά, έτσι είναι όπως τα είπες». και ξεκίνησε να επιστρέψει στο σπίτι του ευχαριστώντας τον Θεό

για τη μεγάλη ωφέλεια που πήρε.



agioritikovima

[XAPA]

Νουθεσίες Πατέρων !

" Λες: Με βρήκαν πολλές συμφορές.

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης


" Λες: Με βρήκαν πολλές συμφορές.

Εγώ, όμως, θα σου πω ή μάλλον ο Κύριος ο Ίδιος λέει:


Ταπεινώσου και θα δεις πώς όλες οι συμφορές σου

θα μετατραπούν σε ανάπαυση, έτσι πού εσύ ο ίδιος έκπληκτος θα λες:

Γιατί λοιπόν πριν βασανιζόμουν και στενοχωριόμουν τόσο;

Τώρα, όμως, χαίρεσαι, γιατί έχεις ταπεινωθεί και ήρθε η χάρη του Θεού.


Τώρα, και αν ακόμη μείνεις μόνος εσύ , και φτωχότερος στον κόσμο,

δεν θα σε εγκαταλείψει η χαρά ,

γιατί δέχθηκες στην ψυχή σου την ειρήνη εκείνη,

για την οποία λέει ο Κύριος:

« Ειρήνην την Εμήν δίδωμι υμίν ».

Έτσι δίνει ο Κύριος σε κάθε ταπεινή ψυχή την ειρήνη Του,

που ξεπερνά τον ανθρώπινο νου. "



Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

odevontas

[XAPA]

Διδακτική ιστορία: Και ο Άγγελος με μιας χάθηκε στα ουράνια…


«…Ο Ηγούμενος κάποιου Κοινοβίου, πολύ ευλαβής και ενάρετος άνθρωπος, έκανε κάθε μέρα αυτή την προσευχή:

-Σε παρακαλώ Κύριε, μη με χωρίσεις από τα πνευματικά μου παιδιά στην άλλη ζωή, αλλά αξίωσέ μας να απολαύσομε

όλοι μαζί την Ουράνια μακαριότητα.


Κάποτε όμως τον πληροφόρησε ο Θεός, με τον ακόλουθο τρόπο, πως ο καθένας ετοιμάζει μόνος, με τα έργα του,

τη μελλοντική του αποκατάσταση.

Πλησίαζε η εορτή ενός Αγίου, που πανηγύριζε το γειτονικό τους Μοναστήρι. Οι Αδελφοί του Μοναστηριού εκείνου

προσκαλέσανε τον Αββά του Κοινοβίου και ολόκληρη την συνοδεία του να πάρουν μέρος στην πανήγυρη.


Εκείνος όμως αποφάσισε να μην πάει, αποφεύγοντας έτσι τις τιμές που συνήθως του έκαναν εκεί. Την παραμονή ακριβώς,

άκουσε μυστηριώδη φωνή στον ύπνο του να τον διατάζει να πάει οπωσδήποτε στο πανηγύρι, αφού στείλει νωρίτερα

τους υποτακτικούς του. Ο Ηγούμενος υπάκουσε στην θεία προσταγή…

Μόλις ξημέρωσε, πρόσταξε τους μαθητές του να ξεκινήσουν παρευθύς για το γειτονικό Κοινόβιο.


Στο δρόμο τους συνάντησαν πεσμένο χάμω ένα δυστυχισμένο γέρο να βογκά. Τον ρώτησαν, τι του συνέβαινε.

-Είμαι άρρωστος, τους αποκρίθηκε με κόπο, και δεν έπαψε ν’ αναστενάζει. Πήγαινα στο γιατρό με το ζώο μου,

μα σαν έφτασα σε τούτο το μονοπάτι, μ’ έριξε κάτω κι’ έφυγε. Τι έγινε, κι’ εγώ δεν ξέρω. Ούτε άνθρωπος βρέθηκε

να με βοηθήσει να σηκωθώ.

Τα τελευταία λόγια τα πρόφερε με πολύ παράπονο.


-Τι να σου κάνουμε γέροντα, του είπαν οι Καλόγεροι. Είμαστε κι εμείς πεζοί και βιαστικοί.

Συνέχισαν έτσι το δρόμο τους για να φτάσουν στην ώρα τους στο πανηγύρι, αφήνοντας στη μέση του δρόμου αβοήθητο

το φτωχό γέρο. Σε λίγο να κι’ ο Ηγούμενος. Είδε τον άνθρωπο σε κακή κατάσταση. Έσκυψε πάνω του με συμπόνια.

Άκουσε τα βάσανά του και τον ρώτησε με καταφανή έκπληξη:


-Καλά, δεν πέρασαν από δω πριν από λίγο κάτι νέοι Καλόγεροι. Γιατί δεν τους σταμάτησες να σε βοηθήσουν; θα έπρεπε,

χωρίς άλλο, να σε είδαν.

-Με είδαν και με ρώτησαν, Αββά, είπε με λύπη ο Γέρος. Μου είπαν όμως πως ήσαν πεζοί και βιαστικοί και δεν μπορούσαν

να μου κάνουν τίποτε.


Ο Ηγούμενος αναστέναξε βαθιά, ντροπιασμένος από την συμπεριφορά των μαθητών του.

-Αν στηριχτείς πάνω μου, θα μπορέσεις να περπατήσεις λίγο;

-Αδύνατο να κινηθώ, Πάτερ.

-Έλα λοιπόν να σε ανεβάσω στους ώμους μου, είπε αποφασιστικά ο γέρο Ηγούμενος, κι ο Θεός θα βοηθήσει να φτάσουμε

εκεί που πηγαίνεις.


-Δεν μπορείς να με κουβαλήσεις τόσο δρόμο πάνω στους ώμους σου. Μήπως είσαι κι’ εσύ νέος; Πήγαινε, Αββά, στη δουλειά σου

και μη χασομεράς άδικα για μένα. Ευχήσου μόνο να μ’ ελεήσει ο Θεός.

-Δε σ’ αφήνω έτσι, σε τέτοια κατάσταση, διαμαρτυρήθηκε ο άνθρωπος του Θεού. Θα σε πάω στην πόλη.

Με πολύ κόπο ανέβασε τον άρρωστο στους αδύνατους ώμους του ο γέρο Ηγούμενος. Το βάρος στην αρχή του φάνηκε ασήκωτο.

Με μεγάλη δυσκολία κατόρθωσε να σέρνει τα πόδια του. Παράδοξο πράγμα! Σιγά-σιγά αλάφραινε, ώσπου σε μια στιγμή

του φάνηκε πως του έφυγε από την πλάτη το φορτίο.


Σήκωσε το κεφάλι να ιδεί τι συνέβαινε. Αντί του φτωχού γέρου, που είχε πάρει στους ώμους του, στεκόταν μπροστά του

ένας πανέμορφος Άγγελος.

-Μ’ έστειλε ο Κύριος να σε πληροφορήσω, του είπε με τη γλυκιά φωνή του που έμοιαζε με υπερκόσμια μουσική, πως τότε μόνο

θ’ αξιωθούν οι μαθητές σου να βρεθούν μαζί σου στη Βασιλεία Του, όταν ακολουθήσουν τα ίχνη σου. Διαφορετικά, άδικα

κοπιάζεις και προσεύχεσαι γι’ αυτούς. Ο Θεός δίνει στον καθένα την αμοιβή των έργων του.

Ο Άγγελος με μιας χάθηκε στα ουράνια. Ο γέρο Ηγούμενος, συλλογισμένος, γύρισε πίσω στο Μοναστήρι του για ν’ αρχίσει

καινούργιο αγώνα. Χρειαζόταν ακόμη κοπιαστική δουλειά για να μορφώσει χαρακτήρες».




Πηγή: Από το Γεροντικό, stratisandriotis

synaxipalaiochoriou

[XAPA]

Βλέπεις η δεκαετία του 90; Η μεγάλη στροφή. Στα έσχατα χρόνια…


Μόρφου Νεόφυτος: Τηλεόραση δεν έχω ,βάζω όμως από αυτά τα τηλέφωνα που έχουν ειδήσεις και βλέπω εκεί.


Είδα την φωτιά στη Ρόδο και όχι μόνο. Η μισή Ελλάδα καίγεται. Έχει γίνει πλέον έθιμο καλοκαιρινό.

Αλλά δεν είναι μόνο η Ελλάδα. Πολλές χώρες. Είναι προφητεία που υπάρχει μέσα στην Αποκάλυψη αυτό.


Άμα ανοίξετε τα πρώτα κεφάλαια της Αποκάλυψης γράφει αυτά που γίνονται σήμερα. Το 1/3 των δασών της γης θα καούν.

Τα έσχατα χρόνια. Πότε άρχισαν τα έσχατα χρόνια ; Μας αποκαλυψε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ σε ενα ρουμανο Αγιο,

τον αγιο Καλλίνικο επίσκοπο Τσερνικα, που νομιζε ο Άγιος εκείνος ότι τα έσχατα χρόνια άρχισαν απο τον 19ο αιώνα.


Του εμφανιστηκε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ και του λέει Δέσποτα μου να πας να χτισεις το μοναστήρι που σκέφτεσαι,

θα γίνεις απο επίσκοπος τώρα που γερασες ασκητής ηγούμενος με πατέρες και δεν είναι τώρα τα έσχατα χρόνια.

Τα έσχατα χρόνια θα αρχίσουν μετα το 1990. Και του το ειπε αυτο το 1920 .


Ο Άγιος της Γεωργίας ο Γαβριήλ ο Οσιοτατος δια Χριστόν Σαλος έλεγε με περιμένει ο αντίχριστος να πεθάνω και μετα να αρχίσει

η εποχή του .

Πότε κοιμήθηκε ο Άγιος Γαβριήλ ; Το 1995.

Πότε κοιμήθηκε ο Άγιος Παΐσιος; Το 1994 .

Πότε κοιμήθηκε ο Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ ; Το 1993.

Πότε κοιμήθηκε ο Άγιος Πορφύριος; Το 1991 .

Ο Άγιος Ιάκωβος ο γέροντας μας; Το 1991.

Ο Όσιος Ευμενιος; Το 1999.

Βλέπεις η δεκαετία του 90; Η μεγάλη στροφή. Στα έσχατα χρόνια…

Πόσο θα διαρκέσουν; Μόνο ο Θεός ξέρει. Σημασία έχει ότι μπήκαμε.


Και ένα καθήκον του επισκόπου, είναι να παρατηρεί τα σημεία των καιρών .

Και σε αυτούς που δεν τα βλέπουν ή δεν θέλουν να τα δουν γιατί φοβούνται ,ο επίσκοπος να τους τα υπενθυμίσει.



ΠΗΓΗ trelogiannis.blogspot.

[XAPA]

Είναι μεγάλο όπλο στους πειρασμούς η ανεξικακία

Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου


«Να επιδιώκετε την ειρήνη με όλους και τον αγιασμό, χωρίς τον οποίο κανείς δεν θα δη τον Κύριο».

Διότι τίποτε δεν μας κάνει τόσο ευάλωτους στους πειρασμούς και δεν συμβάλλει τόσο στην ήττα μας, όσο η διάσπασις.

Και πρόσεχε πώς.

Διάσπασε τη φάλαγγα στον πόλεμο και οι εχθροί δεν θα χρειασθούν κόπο να τους νικήσουν, αλλά θα τους αιχμαλωτίσουν,

επειδή τους βρήκαν μόνους και ασθενέστερους εξ αιτίας τής διασπάσεως.


«Να επιδιώκετε την ειρήνη με όλους», λέγει· άρα και μ’ αυτούς που μας κάνουν κακό.

Αυτό και αλλού το αναφέρει· «εάν είναι δυνατόν, όσο εξαρτάται από εσάς, να έχετε ειρηνικές σχέσεις με όλους τους ανθρώπους».

Όσο εξαρτάται από σένα, λέγει, να ζης ειρηνικά, χωρίς να προσβάλλης την ευσέβεια, αλλά και όταν κακοποιήσαι,

να το υπομένης με γενναιότητα· διότι είναι μεγάλο όπλο στους πειρασμούς η ανεξικακία.


Έτσι και ο Χριστός ενδυνάμωνε τους μαθητές του μ’ αυτά τα λόγια·

«Να, σας στέλνω σαν πρόβατα μέσα στους λύκους· να είσθε φρόνιμοι σαν τα φίδια και άκακοι σαν τα περιστέρια».

Τί λές; βρισκόμαστε ανάμεσα σε λύκους, και μας προτρέπεις να είμαστε σαν τα πρόβατα και σαν τα περιστέρια;

Ναι, λέγει· διότι τίποτε δεν γελοιοποιεί τόσο τον κακοποιό, όσο το να υπομένετε με γενναιότητα αυτά που σας κάνουν,

και να μην αμύνεσθε ούτε με λόγια, ούτε με έργα.

Αυτό και εμάς μας κάνει περισσότερο ενάρετους και μας ετοιμάζει μεγαλύτερο μισθό, και εκείνους τους ωφελεί.

Αλλά σε ύβρισε ο τάδε; εσύ ευλόγησέ τον.

Πρόσεχε πόσα από αυτό κερδίζεις· έσβησες το κακό, ετοίμασες μισθό για σένα,

εκείνον τον καταντρόπιασες, και εσύ δεν έπαθες κανένα κακό.



hellas-orthodoxy

[XAPA]

Το ψωμί που αποθηκεύεις είναι του πεινασμένου, τα ρούχα που συσσωρεύεις...


Ποιόν αδικώ, λέει ο πλούσιος, προστατεύοντας αυτά που μου ανήκουν;

Πες μου λοιπόν, τι σου ανήκει; Από που τα πήρες και τα έφερες στη ζωή σου;

Δεν ήρθες στον κόσμο γυμνός; Γυμνός δεν θα επιστρέψεις στη γη; Που τα βρήκες αυτά που έχεις τώρα;

Αν πιστεύεις ότι στα χάρισε η τύχη είσαι άθεος, δεν αναγνωρίζεις τον δημιουργό,

δεν νοιώθεις ευγνωμοσύνη γι αυτόν που στα έδωσε·

αν όμως παραδέχεσαι ότι προέρχονται απ τον Θεό, πες μου για ποιο λόγο στα έδωσε;


Μήπως είναι άδικος ο Θεός και μοιράζει άνισα τα απαραίτητα για τη ζωή; Γιατί εσύ είσαι πλούσιος κι εκείνος φτωχός;

Όχι γι' άλλο λόγο παρά για να ανταμοιφθείς εσύ για την καλοσύνη και τη σωστή διαχείριση της περιουσίας,

κι εκείνος για να κερδίσει τα μεγάλα έπαθλα της υπομονής.


Όμως εσύ τα έκρυψες όλα στους αχόρταγους κόλπους της πλεονεξίας·

νομίζεις λοιπόν ότι κανένα δεν αδικείς όταν τόσους στερείς από τα αγαθά αυτά;


Ποιος είναι πλεονέκτης; Όποιος δεν περιορίζεται στα απαραίτητα.

Ποιος άρπαγας; Εκείνος που αφαιρεί την περιουσία των άλλων.

Εσύ δεν είσαι πλεονέκτης; Δεν είσαι άρπαγας; Δεν κρατάς για τον εαυτό σου όσα σου δόθηκαν

για να τα διαχειρισθείς προς όφελος όλων;

Αυτός που γδύνει τον ντυμένο θα ονομαστεί λωποδύτης

αλλά αυτός που δεν ντύνει τον γυμνό μήπως δεν αξίζει αυτή την ονομασία;

Το ψωμί που αποθηκεύεις είναι του πεινασμένου, τα ρούχα που συσσωρεύεις είναι του γυμνού,

τα παπούτσια που τα 'χεις και σαπίζουν είναι του ξυπόλυτου,

τα λεφτά που θάβεις για να μη στα κλέψουν είναι του φτωχού.

Είναι τόσοι αυτοί που αδικείς όσοι αυτοί που θα μπορούσες να βοηθήσεις.



Μέγας Βασίλειος

vimaorthodoxias

[XAPA]

[XAPA]

Η κουφή γυναίκα που άκουγε μόνο στην εξομολόγηση..!


Γυναίκα, που ήταν κωφή, άκουσε τι της είπε ο πνευματικός στην εξομολόγηση.

Το περιστατικό το ανέφερε ο αρχιμανδρίτης π. Αρσένιος Κατερέλος σε ραδιοφωνική συνέντευξή του στον αρχιμανδρίτη

π. Ιωήλ Κωνστάνταρο.

«Ὁ γέροντας Παρθένιος, ὁ νῦν ἡγούμενος τῆς Μονῆς τοῦ ἁγίου Παύλου στό Ἅγιο Ὄρος, μία φορά ἐξωμολόγησε μία ἐντελῶς κουφή,

πού μόνο τήν ὥρα τοῦ Μυστηρίου τῆς ἐξομολογήσεως ἤρθη παντελῶς ἡ κουφότης της.


Ἄκουσε ὅλα τά τοῦ Γέροντος. Μόλις πῆγε ἔξω, οἱ δικοί της διερωτῶντο τί εἴδους ἐξομολόγηση θά ἔκανε τήν στιγμή

πού δέν μποροῦσε νά κάνη διάλογο καί νά πάρη συμβουλές, ἀφοῦ δέν μποροῦσε νά ἀκούση τόν πνευματικό.

Ἀλλά ὅταν μετά τήν ἐξομολόγηση ὁ ἴδιος ὁ Γέροντας τούς διεβεβαίωσε ὅτι ἔγινε τέλεια ἐξομολόγησις,

δηλαδή ἡ παντελῶς κουφή τά ἄκουγε ὅλα, ἔμειναν ἔκθαμβοι…!

Ὅταν ὁ Γέροντας μᾶς τό ἐδιηγῆτο δέν μποροῦσε νά σταματήση τά δάκρυά του. Δέν χρειάζονται περαιτέρω σχόλια”.


proskynitis

[XAPA]

Ο Θεός δίνει σε πολλούς ανθρώπους ένα σταυρό για τους λόγους που εμείς δεν θα γνωρίσουμε ποτέ


ΕΙΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ...


Θυμάμαι όταν ήμουν 18 ετών, έναν (φίλος μου) τον συμπαθούσε μια κοπελίτσα και προσπαθούσε να τον πλησιάσει.

Αυτός όμως την κορόιδευε γιατί το ένα ματάκι της ήταν ελαφρώς λοξό και την προσφωνούσε (η γκαβή).

Του έλεγα, αφού δεν την θέλεις μην την κορόιδευες είναι κρίμα, αυτός όμως συνέχιζε να την κοροϊδεύει όλο και πιο πολύ.


Εγώ έφυγα στο μοναστήρι και μετά από 10 έτη ήρθε να με βρει.

Μετά το καθιερωμένο αγιορείτικο κέρασμα αφού μείναμε μόνοι μας μου λέει,

παντρεύτηκα με την τάδε έχουμε δυο κοριτσάκια άλλα το πρώτο το ματάκι του είναι είναι ελαφρώς λοξό.


Αυτόματως το μυαλό μου γύρισε 10 έτη πίσω και του λέω, θυμάσαι που κορόιδευες εκείνη την κοπελίτσα,

όχι μου λέει δεν την θυμάμαι.

Την θυμόταν άλλα δεν ήθελε να το παραδεχτεί ότι αυτός ήταν η αιτία

που ο Θεός του ανταπέδωσε στην κόρη του αυτό που κορόιδευε.

Ο Θεός δίνει σε πολλούς ανθρώπους ένα σταυρό για τους λόγους που εμείς δεν θα γνωρίσουμε ποτέ,

ας μην χλευάζουμε τον σταυρό τους για να μην τους λουστούμε δίκαια και εμείς.



yiorgosthalassis

[XAPA]

Άγιος Αρσένιος ο εν Πάρω: Δίνε με ευχαρίστηση και μη φοβάσαι!


Άγιος Αρσένιος ο Νέος εν Πάρω – η μνήμη του τιμάται στις 31 Ιανουαρίου


Μια γυναίκα η οποία λεγόταν Ελένη Δαβαρία η οποία κατοικούσε στην Παροικιά της Πάρου

ανέβαινε συχνά στην Μονή και έκανε διάφορες δουλειές στις αδελφές της Μονής.

Μίαν ημέρα της λέει ο όσιος Αρσένιος ο εν Πάρω:

– Τέκνον, εδώ που έρχεσαι και εργάζεσαι, τι σου δίνουν οι αδελφές για τον κόπο σου; Σε πληρώνουν;

– Όχι, δεν μου δίνουν χρήματα διότι δεν έχουν, αλλά μου δίνουν άρτον, καφέ, ζάχαρη και άλλα είδη.

– Από αυτά τα είδη που σου δίνουν, δίνεις σε κανένα φτωχό, όταν σου ζητήσει ή τύχει να συναντήσεις κάποιον στον δρόμο.

– Όχι, Γέροντα, δεν μου ζητούν διότι γνωρίζουν ότι είμαι φτωχή, αλλ’ ούτε στον δρόμο συνάντησα κάποιον να μου ζητήσει.


– Άκουσε τέκνον, εάν θέλεις ο Χριστός να ευλογεί και σε και τα ολίγα τρόφιμα που σου δίνουν, όταν συναντήσεις κανένα φτωχό

πεινασμένο και σου ζητήσει να του δίνεις. Επίσης όταν γνωρίζεις κανένα ότι είναι φτωχός και έχει ανάγκην

ή καμιά χήρα ή ορφανό να πεινούν, μην περιμένεις να σου ζητήσουν.

Δίνε με ευχαρίστηση και μη φοβάσαι, αλλά να πιστεύεις ότι ο Χριστός αοράτως θα ευλογεί τα λίγα υπάρχοντά σου

και δεν θα πεινάσεις, ούτε θα στερηθείς μέχρι τέλους της ζωής σου.

– Ευχαρίστως Γέροντα, σε ό,τι μου είπες, θα σας κάμω υπακοή.


Βάζοντας μετάνοια και αναχωρώντας από την Μονή, είχε μαζί της και οκτώ άρτους τους οποίους της είχαν δώσει.

Μόλις απομακρύνθηκε από την Μονή, περίπου 500 μέτρα, συναντά τον γέροντα Δημήτριο Μαούνη,

ο οποίος της ζήτησε λίγο ψωμί, γιατί είχε να φάει από την προηγούμενη ημέρα.

Η Ελένη, αμέσως, έβγαλε έναν άρτο από το ταγάρι της και του τον έδωσε με πολλή προθυμία.


Όταν προχώρησε άλλα 500 μέτρα, βλέπει μία σύζυγο ενός ψαρά που μάζευε χόρτα, καθώς ο σύζυγός της

είχε τέσσερις μέρες να πιάσει ψάρια, όπως έμαθε η Ελένη αφού την ρώτησε.

Τότε, έβγαλε από το ταγάρι της και της έδωσε δύο ψωμιά.

Όταν έφθασε στην Παροικιά, βλέπει ένα παιδί το οποίο ήταν τεσσάρων χρονών να κλαίει, επειδή πεινούσε και

η μάνα του δεν είχε να του δώσει ψωμί. Βλέπει και την μητέρα του παιδιού που στεκόταν μέσα στο σπίτι της

με σταυρωμένα τα χέρια, η οποία προσευχόταν και έκλαιγε.

Παίρνει τότε έναν άρτο και τον δίνει στο παιδί.


Η Ελένη, όταν έφθασε στο σπίτι της έβγαλε από το ταγάρι της τα πράγματα και βλέπει ότι οι άρτοι,

αντί να ήταν τέσσερις, δεν λιγόστεψαν, έμειναν οκτώ.

Θαυμάζοντας για το γεγονός αυτό, επέστρεψε αμέσως συγκινημένη στην Μονή και με δάκρυα στα μάτια έπεσε γονατιστή

στα πόδια του οσίου Αρσενίου και του διηγήθηκε το θαύμα, ευχαριστώντας τον Θεό και τον Άγιο.


Από το βιβλίο του Γέροντα, Αρχιμανδρίτη Φιλοθέου Ζερβάκου, «Βίος και θαύματα του οσίου πατρός ημών Αρσενίου του νέου του εν τη νήσω Πάρω ασκήσαντος», έκδοση έκτη, της Ιεράς Μονής Χριστού Δάσους, Πάρος 1996.


ΠΗΓΗ pemptousia