Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

Πώς περνάτε εκεί στην Κόλαση; Ρωτάει τον φίλο του αυτός, που ήταν στον Παράδεισο



" Κάποτε σ' ένα χωριό ζούσαν δυο χωριανοί, που ήταν και πολύ φίλοι.

Πάνω στην κουβέντα μια φορά, είπαν και συμφώνησαν, όταν πεθάνουν,

να προσπαθήσουν, απ' όπου κι αν βρίσκονταν, να ανταμώσουν.


Πέθαναν κάποτε ο ένας μετά τον άλλον, κι ό ένας βρέθηκε στην Κόλαση, και ό άλλος στον Παράδεισο.

Και σ' ένα Ψυχοσάββατο, έτυχε να τους κάνουν και τους δύο μνημόσυνο την ίδια μέρα.


Έχουν να πουν πως, όταν γίνονται μνημόσυνα, οι ψυχές αλαφρώνουν τόσο πολύ,

που βγαίνουν απ' όπου κι αν βρίσκονται, κι ανταμώνουν με όποιους φίλους είχαν στη ζωή.

Έτσι αντάμωσαν και οι δυό φίλοι καθώς βγήκαν ό ένας απ' τον Παράδεισο, κι ο άλλος απ' την Κόλαση.


- Πώς περνάτε εκεί στην Κόλαση; ρωτάει τον φίλο του αυτός, που ήταν στον παράδεισο.

- Πολύ άσχημα.. Ολημερίς κι ολονυχτίς τρωγόμαστε και βριζόμαστε.

- Και τί διαφορές έχετε τώρα;

- Να, ο καθένας μας πιστεύει ότι είναι καλός, και ότι όλοι οι άλλοι είναι κακοί.


- Και ο Θεός ποιά θέση παίρνει; ξαναρωτάει ο πρώτος.

- Ο Θεός μας συγχωρεί όλους, και λέει πως είμαστε καλοί,

ανοίγει μάλιστα και την πόρτα της Κόλασης, για να βγούμε έξω...


- Κι εσείς τί κάνετε; ρωτάει με πολλή απορία ο πρώτος.

- Εμείς βαστάμε την πόρτα, να μη βγει κανένας έξω,

γιατί δεν αντέχουμε την κοροϊδία να γλιτώνουν οι κακοί την Κόλαση..


- Κοίταξε φίλε μου πόσο μοιάζουμε με σας ... λέει τότε ο πρώτος.

Μόνο που εμείς πιστεύουμε ο καθένας μας ότι ο ίδιος είναι κακός και ότι όλοι οι άλλοι είναι καλοί..

Κι ο Θεός μας λέει το ίδιο, όπως και σε σας: πως όλοι είμαστε καλοί! και χαιρόμαστε όλοι...


- Και με την πόρτα τί κάνετε; ξαναρωτάει ο δέυτερος.

- Εμείς βαστάμε την πόρτα ανοιχτή, για να μπαίνουν οι φουκαράδες, που βασανίστηκαν στον απάνω κόσμο.

- Κι άν μπει και κανένας κακός;... ρωτάει ο δεύτερος.

- Έ, και τί μας νοιάζει;! Μήπως κι εμείς δεν είμαστε κακοί; απαντάει ο πρώτος.


- Κοίταξε φίλε μου, λέει τότε αναστενάζοντας ο δεύτερος, πόσο χαζός ήμουνα.

Δεν μου κοψε καθόλου να έρθω κι εγώ στον παράδεισο!... Και πώς βρέθηκα στην Κόλαση δεν το κατάλαβα..

- Δεν το κατάλαβες, του λέει τότε ο πρώτος, γιατί δεν υπάρχει καμία Κόλαση..

Έτσι λένε τον τόπο σας, για να του δώσουν ένα όνομα..

- Και τότε τί είναι;;!


- Είναι ο μαζωμός αυτών, που δεν πιστέυουν στο Θεό.

Κι επειδή έχετε κακία ο ένας στον άλλον, γι' αυτό κάνετε τον τόπο σας Κόλαση...

Και μ' αυτά, τελείωσε το Ψυχοσάββατο, και γύρισαν οι δυο φίλοι ο καθένας στον τόπο του..."



(απ' το βιβλίο του Κωσταντίνου Γανωτή: "Αποκλειστικά για Γονείς", Εκδ. Αρχονταρίκι)


yiorgosthalassis

[XAPA]

ΜΗ ΦΟΒΟΥ – 365 φορές αναφέρεται στην Αγία Γραφή… Μία για κάθε μέρα


Εάν μετρήσουμε μέσα στην Αγία Γραφή ποια εντολή συναντάμε γραμμένη πιο πολλές φορές από τις άλλες

θα μας αλλάξει τον τρόπο ζωής και σκέψη.


Δεν είναι ούτε το »μη κλέψεις» ούτε το »μη σκοτώσεις» ,

είναι το ΜΗ ΦΟΒΟΥ- ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ και ξέρετε πόσες δεις είναι γραμμένη;

365 φορές…

Μια για κάθε μέρα


Εκείνος μας λέει συνεχώς:

Αφού παιδί μου με θεωρείς Πατέρα και Δημιουργό θέλω να επενδύεις μόνο στη δίκη μου παρουσία στη ζωή σου,

στην παντοδύναμη μου ασφάλεια και σιγουριά.

Εσύ μόνο τις εντολές μου θα ακολουθείς και θα πράττεις το ανθρωπίνως δυνατό κάθε μέρα

χωρίς ανασφάλεια και άγχος,

το αύριο άστο σε μένα.



πηγή: romioitispolis.gr

[XAPA]

Μη φοβάσαι ...

[XAPA]

Ο Χριστός μας αφήνει να γευθούμε για λίγο το Φως,

ώστε να μπορέσουμε να κατεβούμε ξανά μέσα στο σκοτάδι χωρίς να απελπιστούμε.


«Καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι».

- Είναι ωραία εδώ, λέει ο Πέτρος.

- Ας μείνουμε.

- Ας στήσουμε σκηνές.

- Ας κρατήσουμε τη στιγμή για πάντα.


Ποιος θα ήθελε να φύγει από έναν τόπο όπου

δεν υπάρχει φόβος, αγωνία και πόνος;


Ποιος δεν θα ήθελε μια πίστη που να του προσφέρει

- μόνο γαλήνη,

- ασφάλεια και

- παρηγοριά;


Όμως ο Χριστός δεν τους αφήνει να μείνουν στο βουνό, στο όρος Θαβώρ όπου έχει μεταμορφωθεί και έχει φανερώσει

την θεία φύση και δόξα Του.

Τους κατεβάζει πάλι κάτω.


Εκεί όπου τους περιμένει ο πόνος του ανθρώπου.

Η αρρώστια, η απόγνωση, η αποτυχία, ο φόβος και ο θάνατος.

Γιατί ο μεγαλύτερος κίνδυνος της πνευματικής ζωής δεν είναι μόνο η αμαρτία

αλλά η φυγή.


Να χρησιμοποιήσεις τον Θεό για να μην αντικρίσεις τη ζωή.

Να κάνεις την προσευχή καταφύγιο από τον άνθρωπο.

Να θέλεις το Φως, αλλά όχι τις πληγές που περιμένουν να φωτιστούν.


Ο Χριστός δεν μας ανεβάζει στο Θαβώρ για να εγκατασταθούμε εκεί μόνιμα.

Μας αφήνει να γευθούμε για λίγο το Φως,

ώστε να μπορέσουμε να κατεβούμε ξανά μέσα στο σκοτάδι χωρίς να απελπιστούμε.


Η αληθινή πνευματικότητα δεν είναι απλά να αισθάνεσαι όμορφα κοντά στον Θεό.

Είναι να επιστρέφεις πάντα στον πονεμένο άνθρωπο.


- Να σκύβεις πάνω στα βάσανα του.

- Να μπαίνεις στη νύχτα του.

- Να στέκεσαι δίπλα του, όταν όλοι οι άλλοι έχουν φύγει.

- Γιατί το Φως του Θεού δεν μας δόθηκε για να ξεχάσουμε τον κόσμο

αλλά να τον μεταμορφώσουμε.


-π. Λίβυος-

proskynitis

[XAPA]

Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ, ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ,

ΠΑΡΑΚΑΛΕΙ ΤΟΝ ΕΥΣΠΛΑΓΧΝΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ, ΔΙΑ ΤΑΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΜΑΣ.


Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ - (Ἀπὸ τὶς “Διδαχές” του)



Νὰ ἔχετε εὐλάβειαν εἰς ὅλους τοὺς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας,

καὶ περισσότερον εἰς τὴν Δέσποιναν Μαρίαν,

διότι ὅλοι οἱ Ἅγιοι εἶναι δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ,


ἡ δὲ Θεοτόκος εἶναι Βασίλισσα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς,

ἥτις παρακαλεῖ τὸν εὔσπλαγχνον Χριστὸν διὰ τὰς ἁμαρτίας μας.

Διὰ τοῦτο πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ τιμῶμεν τὴν Δέσποινάν μας,

μὲ νηστείας καὶ ἐλεημοσύνας.


Ἕνας ἄνθρωπος ὀνομαζόμενος Ἰωάννης ἐνικήθη καὶ ἔγινε κλέπτης, ἔγινε καὶ καπετάνιος εἰς 100 κλέπτας·

ἀλλὰ εἶχε πολλὴν εὐλάβειαν εἰς τήν Θεοτόκον καὶ κάθε πρωΐ καὶ ἑσπέρας

ἔλεγε τοὺς Χαιρετισμοὺς τῆς Παναγίας.


Θέλων ὁ πανάγαθος Θεὸς νὰ τὸν σώσῃ διὰ τὴν εὐλάβειαν ὁποὺ εἶχεν εἰς τὴν Θεοτόκον,

ἔστειλεν ἕνα ἅγιον ἀσκητήν, τὸν ὁποῖον ἅμα εἶδον οἱ κλέπται τὸν ἔπιασαν.


Τοὺς λέγει ὁ ἀσκητής:

Σᾶς παρακαλῶ, νὰ μὲ ὑπάγετε εἰς τὸν καπετάνιον σας,

διότι ἔχω νὰ σᾶς εἰπῶ λόγον διὰ τὸ καλόν σας.


Τὸν ὑπῆγαν εἰς τὸν καπετάνιον καὶ τοῦ λέγει:

Κράξε μου ὅλα τὰ παλληκάρια νὰ ἔλθουν νὰ σᾶς εἰπῶ ἕνα λόγον.


Τοὺς κράζει ὁ καπετάνιος καὶ ἦλθαν.

Λέγει ὁ ἀσκητής: Δὲν ἔχεις ἄλλον;

Ἔχω, λέγει, ἕνα μάγειρον.


Λέγει του ὁ ἀσκητής:

Κράξε τον νὰ ἔλθη.


Καὶ ἅμα ἦλθε, δὲν ἠδύνατο νὰ ἰδῆ τὸν ἀσκητὴν ὁ μάγειρος,

ἀλλ᾿ ἐγύριζε τὸ πρόσωπόν του εἰς ἄλλο μέρος.


Τότε λέγει ὁ ἀσκητὴς εἰς τὸν μάγειρον:

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σὲ προστάζω νὰ μὲ εἰπῆς ποῖος εἶσαι

καὶ τὶς σὲ ἔστειλε καὶ τί κάμνεις ἐδῶ ποὺ κάθεσαι;


Ἀπεκρίθη ὁ μάγειρος καὶ λέγει:

Ἐγὼ εἶμαι ψεύστης καὶ πάντοτε τὸ ψεῦδος λαλῶ·

ἀλλὰ τώρα, ἐπειδὴ μὲ ἔδεσες μὲ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ,

δὲν ἠμπορῶ παρὰ νὰ εἰπῶ τὴν ἀλήθειαν.


Ἐγὼ λοιπὸν εἶμαι διάβολος,

καὶ μὲ ἔστειλεν ὁ μεγαλύτερός μου, νὰ δουλεύω τοῦτον τὸν καπετάνιον

καὶ νὰ τὸν φυλάγω νὰ τὸν εὕρω καμμίαν ἡμέραν,

ὁποὺ νὰ μὴ διαβάζη τοὺς Χαιρετισμοὺς τῆς Παναγίας,

νὰ τὸν βάλω εἰς τὴν κόλασιν.


Καὶ ἔχω τώρα 14 χρόνους ὁποὺ τὸν φυλάγω,

καὶ δὲν εὗρον καμμίαν ἡμέραν ὁποὺ νὰ μὴ διαβάζη τὸ «Ἄγγελος πρωτοστάτης».


Τότε λέγει ὁ ἀσκητής:

Σὲ προστάζω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος νὰ γίνης ἄφαντος καὶ πλέον νὰ μὴ πειράξης τοὺς χριστιανούς.

Καὶ εὐθὺς ἔγινεν ἄφαντος ὁ διάβολος ὡσὰν καπνός.


Τότε ἐδίδαξεν ὁ ἀσκητὴς τοὺς κλέπτας

- καὶ ἄλλοι ἔγιναν καλόγηροι

- καὶ ἄλλοι ὑπανδρεύθηκαν καὶ ἔκαμαν καλὰ ἔργα καὶ ἐσώθησαν.


Διὰ τοῦτο σᾶς συμβουλεύω ὅλους, ἄνδρες καὶ γυναῖκες,

νὰ μάθετε τὸ «Ἄγγελος πρωτοστάτης»,

νὰ τὸ λέγετε εἰς τὴν προσευχήν σας.


christianvivliografia

[XAPA]

“Εγώ είμαι ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός”!

“Να πεις τους Έλληνες να μη φοβούνται και να έχουν θάρρος και ελπίδα! Γιατί στο τιμόνι

της Ελλάδος κάθεται η Παναγία”!


- πατήρ Ανανίας Κουστένης



Όπως αφηγήθηκε ο πατήρ Ανανίας Κουστένης, λίγο πριν τις Εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015,

σε κάποιο μέρος της ελληνικής επικράτειας, πήγαινε ένας παπάς να λειτουργήσει με το αυτοκίνητό του.


Και στον δρόμο τον σταμάτησε ένας άλλος παπάς και του λέει:

“Θα με πάρετε και εμένα πάτερ”;

“Μάλιστα” απαντά ο πρώτος ιερέας και τον παίρνει μαζί του.


Στον δρόμο πιάσαν την κουβέντα για την κατάσταση της Ελλάδος σήμερα.

Και του λέει ο άγνωστος παπάς:

“Να πεις τους Έλληνες να μη φοβούνται και να έχουν θάρρος και ελπίδα!

Γιατί στο τιμόνι της Ελλάδος κάθεται η Παναγία”!


Τα έχασε ο άλλος και τον ρώτησε:

“Παππούλη και ποιος είσαι του λόγου σου”;

Και εκείνος απαντά:

“Εγώ είμαι ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός”!

Και χάθηκε!


Και ο πατήρ Ανανίας Κουστένης, αποκαλύπτει επίσης πως η Παναγία είχε παρουσιαστεί παλιότερα

στον Άγιο Γέροντα Παΐσιο στην Παναγούδα και του είπε να φροντίζει εκείνος για τους πονεμένους,

ότι αυτή θα φυλάει τα σύνορα!


“Εσύ πάτερ Παΐσιε θα βοηθάς τους πονεμένους αδελφούς μας…

Και εγώ Γέροντα, σου υπόσχομαι, πως θα φυλάω τα σύνορα της πατρίδος σου”!



iconandlight

[XAPA]

Η Αρχιστράτηγος του Αιγαίου


Η Παναγία μας είπε στην αρχιλοχία κ. Βασιλική Πλεξίδα για το θαύμα της διάσωσή της:

” Να διαδώσεις ότι έγινε για να δυναμώσει η πίστη του κόσμου για τα ΕΣΧΑΤΑ γεγονότα που έρχονται.

Η Ελλάδα θα περάσει μια πολύ μεγάλη δοκιμασία, και μόνο αν έχετε δυνατή την πίστη στον Τριαδικό Θεό

θα τα καταφέρετε να την ξεπεράσετε “.


Και την επόμενη μέρα, ενώ βρισκόταν στην Εντατική ξαναεμφανίστηκε και της λέει:

«Θα σου πάρω τον πόνο, αλλά θέλω το θαύμα που σου έκανα να το πεις σε όλο τον κόσμο για να του ενισχυθεί η πίστις

για τα έσχατα που έρχονται!”»


Στην δε αδελφή της όταν τελείωσε την αγιογράφηση της εικόνος της της λέγει:

«δεν τελείωσες, ΕΓΩ είμαι ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ, ένας στρατηγός έχει γαλόνια

και θα μου βάλεις γαλόνια».


Και μάλιστα της είπε η ΠΑΝΑΓΙΑ:

«ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΘΑ ΕΙΜΑΙ Η ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ»

“Κύριε, πρόσθες ημίν πίστιν” (Λουκ. ιζ΄ 5).



iconandlight

[XAPA]

Ο Γέρος και η Πέτρα – Ένα Μάθημα Υπομονής και Υπακοής!!!



Λέγεται ότι ένας ερημίτης ζούσε σε ένα απομονωμένο μέρος και μια μέρα ο Θεός του έδωσε μια ασυνήθιστη υπακοή:

– Κάθε μέρα, πήγαινε και σπρώξε τον μεγάλο βράχο κοντά στο κελί σου.


Χωρίς να ρωτήσει γιατί και χωρίς να γκρινιάζει, ο γέρος άρχισε να εκπληρώνει την εντολή.

Από την αυγή μέχρι το σούρουπο, μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο, έγειρε τους ώμους του στον βράχο και τον έσπρωχνε

με όλη του τη δύναμη.

Αλλά ο βράχος δεν κουνήθηκε ούτε εκατοστό.


Μετά από πολλά χρόνια κόπου, ο διάβολος ψιθύρισε στην καρδιά του:

– Βλέπεις; Όλη η δουλειά σου είναι μάταιη. Έχεις σπαταλήσει ολόκληρα χρόνια και δεν έχεις καταφέρει τίποτα.

Ταραγμένος από αυτές τις σκέψεις, ο ερημίτης προσευχήθηκε με δάκρυα και ρώτησε τον Θεό:

– Κύριε, πού έκανα λάθος; Γιατί ο βράχος δεν κουνήθηκε, παρόλο που υπάκουσα στην εντολή Σου;


Τότε ο Κύριος του απάντησε απαλά:

– Δεν σου ζήτησα να μετακινήσεις τον βράχο, αλλά μόνο να τον σπρώξεις.

Η υπακοή Σου δεν ήταν ποτέ μάταιη.

Σε όλο αυτό το διάστημα, το σώμα σου δυνάμωσε, η θέλησή σου σφυρηλατήθηκε και η ψυχή σου έμαθε υπομονή και πίστη.


Έκανες αυτό που σου ζήτησα.

Από τώρα και στο εξής, θα κάνω αυτό που μόνο εγώ μπορώ να κάνω.

Εκείνη τη στιγμή, με τη δύναμη του Θεού, ο βράχος έσπασε και άρχισε να κυλάει κάτω από τον λόφο.


Το ίδιο συμβαίνει και στη ζωή μας.

Πολλές φορές προσευχόμαστε, αγωνιζόμαστε και μας φαίνεται ότι τίποτα δεν αλλάζει.

Αλλά ο Θεός δεν κοιτάζει μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και την πιστότητα με την οποία εκπληρώνουμε το καθήκον μας.

Εργάζεται κρυφά, ακόμα και όταν εμείς δεν βλέπουμε.


Καλούμαστε να παραμείνουμε σταθεροί στην πίστη, στην προσευχή και στα καλά έργα.

Και στον κατάλληλο καιρό, ο Θεός είναι Αυτός που κινεί τους βράχους που ο άνθρωπος μόνος του δεν μπορεί να κινήσει.

«Για τους ανθρώπους αυτό είναι αδύνατο, αλλά για τον Θεό όλα είναι δυνατά».

(Ματθαίος 19:26)


apantaortodoxias

[XAPA]

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ - ΜΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟΥ

Πα, πα! Τι Μάνα είναι Αυτή!

- Αγιος Παίσιος !



Όταν ήµουν στην Μονή Φιλοθέου, µια φορά, αµέσως µετά την αγρυπνία της Παναγίας

µε έστειλε ένας Προϊστάµενος να πάω ένα γράµµα στην Μονή Ιβήρων.


Ύστερα έπρεπε να πάω κάτω στον αρσανά της µονής και να περιµένω ένα γεροντάκι που θα ερχόταν µε το καραβάκι,

για να το συνοδεύσω στο µοναστήρι µας – απόσταση µιάµιση ώρα µε τα πόδια.

Ήµουν από νηστεία και από αγρυπνία.


Τότε την νηστεία του Δεκαπενταυγούστου την χώριζα στα δύο•

- µέχρι της Μεταµορφώσεως δεν έτρωγα τίποτε,

- την ηµέρα της Μεταµορφώσεως έτρωγα,

- και µετά µέχρι της Παναγίας πάλι δεν έτρωγα τίποτε.

Έφυγα λοιπόν αµέσως µετά την αγρυπνία και ούτε σκέφθηκα να πάρω µαζί µου λίγο παξιµάδι.


Έφθασα στην Μονή Ιβήρων, έδωσα το γράµµα και κατέβηκα στον αρσανά, για να περιµένω το καραβάκι.

Θα ερχόταν κατά τις τέσσερις το απόγευµα, αλλά αργούσε να έρθη.

Άρχισα εν τω µεταξύ να ζαλίζωµαι.


Πιό πέρα είχε µια στοίβα από κορµούς δένδρων, σαν τηλεγραφόξυλα, και είπα µε τον λογισµό µου:

«Άς πάω να καθήσω εκεί που είναι λίγο απόµερα, για να µη µε δη κανείς και αρχίση να µε ρωτάη τι έπαθα».


Όταν κάθησα, µου πέρασε ο λογισµός να κάνω κοµποσχοίνι στην Παναγία να µου οικονοµήση κάτι.

Αλλά αµέσως αντέδρασα στον λογισµό και είπα:

«Ταλαίπωρε, για τέτοια τιποτένια πράγµατα θα ενοχλής την Παναγία;».


Τότε βλέπω µπροστά µου έναν Μοναχό.

Κρατούσε ένα στρογγυλό ψωµί, δύο σύκα και ένα µεγάλο τσαµπί σταφύλι.

«Πάρε αυτά, µου είπε, εις δόξαν της Κυρίας Θεοτόκου», και χάθηκε.

Έ, τότε διαλύθηκα• µε έπιασαν τα κλάµατα, ούτε ήθελα να φάω πιά …


Πα, πα! Τι Μάνα είναι Αυτή!

Να φροντίζη και για τις µικρότερες λεπτοµέρειες!

Ξέρεις τι θα πη αυτό!



Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου,

«ΛΟΓΟΙ, τόμ. ΣΤ ´, Περί Προσευχής»
έκδ. Ι. Ησυχαστηρίου «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος»,
Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 2012, σελ. 90-91

[XAPA]

Λόγοι πνευματικοί του Γέροντος Γαβριήλ μοναχοῦ Ἁγιορείτου


Νὰ παρακαλᾶμε τὸν Θεὸ νὰ μᾶς δώσει ἁγία γλῶσσα, ἅγιο στόμα, νὰ μὴν πληγώνουμε, νὰ μὴν στεναχωροῦμε ἀνθρώπους.

Ὁ Ἅγιος Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος λέει: «Ἔχε τὸ στόμα σου γλυκό, τὴ γλῶσσα σου γλυκιά, γιὰ νὰ ἔχεις φίλους ὅλους τοὺς ἀνθρώπους».


Πολλὰ διαζύγια μὲ τὴ γλῶσσα, πολλὲς φιλίες χαλοῦνε μὲ τὴ γλῶσσα.

Νὰ παρακαλᾶμε τὸν Θεὸ νὰ μᾶς δώσει ἁγία γλῶσσα, ἅγιο στόμα.

Πρὶν μιλήσουμε ὅλοι μας νὰ μὴν ξεχνοῦμε τρία πράγματα.

-Πρῶτον, πιὸ καλὰ κερδίζουμε κάτι μὲ τὴν καλοσύνη παρὰ μὲ τὴ βία, τὴ διπλωματία καὶ ἄλλα μέσα.

Ἡ καλοσύνη εἶναι τὸ χρυσὸ κλειδὶ ποὺ ἀνοίγουν ὅλες οἱ σκουριασμένες κλειδαριές.


-Δεύτερον, πρὶν μιλήσουμε...να μὴν ξεχνοῦμε αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Ἑλληνικὸς λόγος:

«Πιὸ καλὰ κερδίζουμε κάτι μὲ τὸ χαμόγελο παρὰ μὲ τὸ σπαθί». Τὸ σπαθὶ κόπτει τὰ πάντα, δὲν εἶναι τίποτα.

Τὸ χαμόγελο εἶναι μιὰ μικρὴ καμπύλη, διορθώνει ὅμως χίλια δυὸ στραβὰ πράγματα.


-Τρίτον, πρὶν μιλήσουμε, νὰ μὴν ξεχνοῦμε αὐτὸ ποὺ λέει μιὰ ἀραβικὴ παροιμία:

«Ὁ γλυκομίλητος μπορεῖ νὰ θηλάσει καὶ λέαινα». Ἔχει μεγάλη δύναμη ὁ καλὸς ὁ λόγος.


Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Πλανᾶς ἔζησε στὴν Ἀθήνα. Περνοῦσε πολλὲς φορὲς μπροστὰ ἀπὸ ἕνα κατάστημα, ὅπου ἦταν τσαγκάρης

καὶ ἦταν κομμουνιστὴς καὶ αὐτοὶ εἶχαν σκοπὸ νὰ ἐπικρατήσουν τὸ 1946-48 στὴν Ἀθήνα, νὰ σφάξουν ὅλους τοὺς Ἕλληνες.

Πέρναγε ὁ Ἅγιος :

«Καλημέρα παιδί μου». Λυσσοροοῦσε αὐτός, τίποτα, ἄλλη φορὰ «καλημέρα παιδί μου, τί κάνεις; τί ;».

Πέρασε, κάποτε νικήθηκε ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Κυρίου, πῆγε τοῦ ἔβαλε μετάνοια, ἦταν αὐτὸς κομμουνιστὴς ἄθεος καὶ λέει :

«ἅμα σφάξουν τοὺς ἱερεῖς στὴν Ἀθήνα, αὐτόν τον παππούλη δὲν θὰ τὸν ἀφήσω νὰ τὸν πειράξουν».


Ἕνας μοῦ εἶπε:

«ζοῦσα μιὰ ἄστατη ζωή, ἔκανα ἁμαρτίες, γύριζα νύχτες.

Κάποτε πῆρα τὰ χρήματα ποὺ εἶχα, τὰ ἔπαιξα, πῆγα καὶ τὰ ἔχασα».

Λέω στὴ γυναῖκα μου : «ἔχασα τὰ χρήματα ὅλα».


Αὐτή μου λέει : «εἶσαι καλά;»

λέει ὁ ἄνθρωπος : «εἶμαι καλά, ἀλλὰ ἔχασα τὰ χρήματα».

Καὶ αὐτή μου λέει: «μὴ στενοχωριέσαι, ἂς τὰ ἔχασες. Μοῦ φτάνει ποὺ εἶσαι καλὰ ἐσύ».

Μόλις τὰ ἄκουσα αὐτά, μοῦ λέει ὁ ἄνθρωπος, διαλύθηκα. Καὶ πῆρα ἀπόφαση νὰ διορθωθῶ.

Καὶ ἔγινε πρώτη οἰκογένεια, ἀπὸ μιὰ κουβέντα.

Ἔχει δύναμη ὁ λόγος, ὁ καλός.


Μία αἰτία διαζυγίου εἶναι ἡ γλῶσσα.

Ἄλλη αἰτία διαζυγίου εἶναι ἡ ἀφέλειά μας.


Τί θὰ πεῖ αὐτό;

Ἔχεις ἕνα παράπονο μὲ τὴ γυναῖκα σου; Πᾶς τὸ λὲς στὸν κουμπάρο, στὸν φίλο, ποὺ δὲν ἔχει ἐχεμύθεια καὶ πάει καὶ τὰ λέει

καὶ μεγαλώνει τὸ χάσμα.

Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀποδώσει αὐτὰ ποὺ ἄκουσε ὅπως ἀκριβῶς τὰ ἄκουσε. Θὰ βάλει δικά του.

Γι' αὐτὸ ἕνας σοφὸς εἶπε: «Αὐτὸ ποὺ εἶπες ἔγινε. Ὅπως ὅμως τὸ εἶπες δὲν ἔγινε ποτέ».


Ὁ λαός, νὰ μᾶς προφυλάξει νὰ μὴν εἴμαστε ἀφελεῖς καὶ λέμε τὰ μυστικά μας στὸν καθένα, λέει τρία πράγματα :

πρῶτον, «κανεὶς δὲν κρατάει καλύτερα ἕνα μυστικὸ ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ τὸ ξέρει παντελῶς.

Ἕνα μυστικὸ ποὺ τὸ ξέρουν τρεῖς γιὰ νὰ μείνει μυστικὸ πρέπει νὰ πεθάνουν δύο.

Φεύγει ἀπὸ τὰ χείλη καὶ τὸ μάθαν χίλιοι». Πολλὰ διαζύγια…


Ἕνας ἄλλος λόγος διαζυγίου εἶναι ὅτι σήμερα στὴν οἰκογένεια ὑπάρχουν νόμοι πνευματικοὶ, ποὺ ἂν δὲν τηρηθοῦν

θὰ διαλυθεῖ ἡ οἰκογένεια.

Ὅπως καὶ στὴ φύση ὑπάρχουν νόμοι. Παραδείγματος χάρη, ὁ νόμος τῆς φυγοκέντρου δυνάμεως.

Ὁδηγεῖς, φτάνεις σὲ μιὰ στροφή, ἂν δὲν κόψεις τὴν ταχύτητα θὰ σὲ πετάξει ἔξω. Λειτουργεῖ ὁ νόμος.


Καὶ στὴν οἰκογένεια ὑπάρχουν νόμοι. Γιὰ τὸν ἄντρα, ἡ γυναῖκα του πρέπει νὰ ἔχει τὴν πιὸ ὑψηλὴ κορυφή.

Καὶ μετὰ οἱ γονεῖς, τὰ ἀδέρφια του καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι.

Γιὰ τὴν γυναῖκα, ὁ ἄντρας της πρέπει νὰ ἔχει τὴν πιὸ ὑψηλὴ κορυφὴ καὶ μετὰ οἱ γονεῖς της, τὰ ἀδέρφια καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι.


Ὑπάρχουν ἱεραρχίες, ἅμα δὲν τηρηθοῦν αὐτὰ τελειώνει ἡ οἰκογένεια,

ἔχουμε ἕνα πρόβλημα στὴν οἰκογένεια καὶ ἂν ἡ γυναῖκα λέει :

«ἐγὼ θὰ πάω νὰ ρωτήσω τὸν πατέρα μου τί θὰ κάνουμε, θὰ πάω νὰ ρωτήσω τοὺς ἀδερφούς»… Τί λές;…


Εὔχομαι σὲ ὅλους τοὺς δικούς σας ἐν τὸν νῦν αἰῶνα καὶ ἐν τόν μέλλοντι.

Εὔχομαι νὰ ἐλέει ὁ Θεὸς ὅλο τὸν κόσμο.

Ὁ Κύριος ποὺ εἶναι ὁ Μέγιστος καὶ Ὕψιστος,ὁ Μοναδικὸς καὶ Ἀνεπανάληπτος, Εἰρηνάρχης, Εἰρηνόδωρος καὶ Εἰρηνοποιός,

νὰ χαρίσει εἰρήνη σὲ ὅλο τὸν κόσμο.Ἀμήν.


Γέροντας Γαβριὴλ μοναχός Ἁγιορείτης


proskynitis