Να αφήσουμε κληρονομιά
- Γέροντα, πολλοί στηρίζουν τις ελπίδες τους στα μοναστήρια. Νιώθω βαρειά αυτήν την ευθύνη.
- Ναι, το μόνο που μένει τώρα - όπως λένε πολλοί -είναι να βγουν μερικοί Άγιοι σαν τον Άγιο Κοσμά
τον Αιτωλό, να σκορπίσουν σε διάφορα μέρη και να κηρύξουν, να διαφωτίσουν τον κόσμο.
Τα μοναστήρια είναι τα πνευματικά κέντρα. Άν δεν ήταν τα μοναστήρια να βοηθήσουν τότε με την
Επανάσταση του '21, πως μπορούσε να γίνη η Επανάσταση;
Και στην Κατοχή πάλι τά μοναστήρια κράτησαν. Γι' αυτό και οι συμμορίτες τα κατέστρεψαν.
Τα περισσότερα μοναστήρια δεν τα έκαψαν οι Γερμανοί• οι συμμορίτες τα κατέστρεψαν.
Έλεγαν οι Γερμανοί: «Αν βρούμε πυρομαχικά σε μοναστήρι, θα το κάψουμε».
Οι συμμορίτες, για να φάνουν αυτοί καλοί και να δώσουν την εντύπωση ότι οι Γερμανοί τα έκαψαν,
πήγαιναν και άφηναν στα μοναστήρια μερικές παλιές δεσμίδες, κανένα σπασμένο ντουφέκι.
Ειδοποιούσαν εν τω μεταξύ κάτω οι ίδιοι ότι επάνω στο μοναστήρι μένουν συμμορίτες, και πήγαιναν
οι Γερμανοί στο μοναστήρι.
Έβρισκαν πράγματι πολεμοφόδια και έβαζαν φωτιά στο μοναστήρι. Και τελικά οι συμμορίτες πολλά
μοναστήρια έτσι τα έκαψαν, γιατί φοβούνταν τα μοναστήρια.
«Και άθεο να είναι το καθεστώς, έλεγαν, αν υπάρχουν τα μοναστήρια, πάλι δεν θα κάνουμε τίποτε,
οπότε ας τα κάψουμε».Και τα έκαιγαν με αυτόν τον τρόπο.
Σήμερα μαγιά από τα μοναστήρια θα πάνε να πάρουν. Αλλά, αν και τα μοναστήρια είναι τραλαλά, τι θα πάρουν;
Δεν θα βρουν προζύμι.
Να κοιτάξουμε να κρατηθή λίγη μαγιά για τα δύσκολα χρόνια.
Τώρα έρχονται στα μοναστήρια για βοήθεια αυτοί που πάνε στους μάγους κ.λπ.
Αργότερα θαά έχουμε ανθρώπους κουρασμένους από την αμαρτία. Και να τους στέλνης να πιουν
ή να αμαρτήσουν, δεν θα πηγαίνουν.
Ό Θεός σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια καλεί στον Μοναχισμό ανθρώπους με ατομικές προσκλήσεις.
Αυτή ηγενιά ξεκινάει για τον Μοναχισμό με τις καλύτερες προϋποθέσεις, ξεκινάει με ιδανικά,
και ο διάβολος όλο αυτό το υλικό το αχρηστεύει.
Ή άλλη γενιά δεν θα είναι έτσι. Θά έρχωνται στα μοναστήρια και πολλοί που δεν θα είναι κατάλληλοι
για τον Μοναχισμό. Θα είναι σε τέτοια κατάσταση, που θα αναγκάζωνται να γίνουν μοναχοί.
Θα είναι κουρασμένοι και πληγωμένοι από τον κόσμο. Ανδρόγυνα θα χωρίζουν, είτε με την ευλογία είτε
χωρίς την ευλογία της Εκκλησίας, και θα πηγαίνουν στα μοναστήρια.
Νέοι που βαρέθηκαν την κοσμική ζωή θα πηγαίνουν στα μοναστήρια, άλλοι για να σώσουν την ψυχή τους
και άλλοι για να βρουν λίγη ηρεμία.
Άλλοι που θέλουν να παντρευτούν, αλλά θα φοβούνται με τι άνθρωπο θα μπλέξουν, θα γίνωνται μοναχοί.
Δηλαδή στά επόμενα χρόνια μπορεί να έρχωνται και ψυχοπαθείς ή άλλοι που θα διστάζουν να
δημιουργήσουν οικογένεια.
«Τι θα βρω; τι θα κάνω; θα σκέφτωνται. Καλύτερα να πάω να γίνω μοναχός». Θα τον παίρνουν δηλαδή
μερικοί σαν χουζούρι τον Μοναχισμό - τι προκοπή θα κάνουν, άλλο θέμα.
Δεν θα έρχωνται μετανοιωμένοι άνθρωποι. Θα είναι οι άνθρωποι σε τέτοια κατάσταση, που θα αναγκάζωνται
να γίνουν μοναχοί.
Δεν θα είναι αγνά τά ελατήρια τους. Αυτός είναι ο κίνδυνος.
Όταν ένας ξεκινάη για τον Μοναχισμό, είναι διαφορετικά.
Αυτοί θα έχουν ανάγκη από πολλή βοήθεια, γιατί ο διάβολος, επειδή θα έχουν γευθή τις χαρές
του κόσμου, θα τους πολεμήση σκληρά• ενώ εμάς δεν μας πολεμάει τόσο.
Εμάς κοιτάζει να μας εμπόδιση από την πνευματική εργασία και να μας ρίξη στην άκηδία, ώστε να μη
βρουν πνευματική ζύμη οι επόμενοι.
Θέλω να πω με όλα αυτά ότι εμείς πρέπει να κάνουμε τώρα προκοπή, για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε
αυτούς τους ανθρώπους.
Να τους αφήσουμε κληρονομιά πατερική.
Πνευματικές χαρές έχουμε• ουράνιες δεν έχουμε.
Κάνουμε μια χειροθεσία, μια αγρυπνία, ψάλλουμε και το «Δοϋλοι Κύριον...», κουνάμε και τον πολυέλαιο
και χαιρόμαστε.
Αλλά αυτές δεν είναι ουράνιες χαρές• είναι χαρές σαρκικές της καρδιάς, με την καλή έννοια.
Ή ουράνια χαρά είναι κάτι το ανώτερο, που δεν εκφράζεται.
Όταν άρχίση κανείς να γεύεται λιγάκι τα ουράνια, σκιρτάει η καρδιά, παλαβώνει.
Πρέπει να ζήσουμε ουράνιες χαρές, για να τις μεταδώσουμε στις επόμενες γενιές.
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2002