Ωφέλιμες Διδαχές

Λόγοι, διδαχές και παραινέσεις των Αγίων της Ορθοδοξίας μας προς διόρθωση της πορείας του βίου μας.

Moderator: inanm7

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Oct 08, 2026 1:51 pm

Image


Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: «Θα ζουν σαν να μην υπάρχει Θεός»


«Βροχή ποτάμι!

Μαζεύτηκαν γύρω από την κιβωτό και φώναζαν:

-Νώε, λυπήσου μας! Πάρε μας στην κιβωτό!


Τους απάντησε ο Νώε:

– Πού ήσασταν τόσα χρόνια, που σας το έλεγα; Αργά το θυμηθήκατε!

Η βροχή συνεχίστηκε σαράντα μέρες. Και πνίγηκαν όλοι.



Τί έκαναν οι άνθρωποι την εποχή του Νώε λίγο πριν από τον κατακλυσμό;

Έτρωγαν, έπιναν, γλεντούσαν.

Και όταν άκουγαν λόγο Θεού, γέλαγαν.

Περιγελούσαν και το Θεό και τον λόγο του.

Και ήρθε πάνω τους η οργή του Θεού.


Λέγει ο Χριστός:

Στους έσχατους χρόνους οι άνθρωποι θα κάνουν τα ίδια.

Θα ζουν σαν να μην υπάρχει Θεός.

Και όταν κανείς τους μιλάει για το Θεό και το θέλημά Του, θα τον περιγελούν..



Τα λόγια αυτά, αδελφοί μου, δεν είναι δικά μου! Είναι λόγια του Θεού.

Όποιος θέλει ας πιστέψει. Εγώ το χρέος μου το έκαμα.»



Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, Διδαχή Γ



proskynitis
XAPA
 
Posts: 25811
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Oct 08, 2026 1:56 pm

Image



«Πρέπει να μάθετε ν’ αγαπάτε τα μικρά πράγματα.


Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα



«Πρέπει να μάθετε ν’ αγαπάτε τα μικρά πράγματα.

Να προσπαθείτε πάντοτε να είστε λιτοί και απέριττοι σε όλα.

Όταν η ψυχή είναι ώριμη, ο Θεός θα της δώσει ειρήνη.


Ο Κύριος προσβλέπει σε μας και ευαρεστείται όταν λαχταρούμε την ειρήνη Του.

Μέχρι να έρθει η ώρα που η ψυχή θα είναι αρκούντως ώριμη ώστε να δεχτεί τον Κύριο.


Εκείνος μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις θα της επιτρέπει να δει και να νοιώσει

την πανταχού παρουσία Του και το πλήρωμά Του σε κάθε τι. Αυτές είναι στιγμές απερίγραπτης χαράς.


Αλλά κατόπιν ο Κύριος αποκρύπτεται από μας και πάλι, προκειμένου να Τον ποθήσουμε

και να Τον αναζητήσουμε με όλη μας την καρδιά».


«Ο,τιδήποτε και εάν κάνεις, πάντοτε σιωπηλά να επαναλαμβάνεις τα λόγια,

«Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησον με τον αμαρτωλόν!».


«Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, λόγω της ολοκληρωτικής παράδοσής μου στο θέλημα του Θεού

και του ειλικρινούς πόθου μου για Εκείνον, με φώτισε η χάρις του Θεού γεννώντας μέσα μου,

ένα απερίγραπτο αίσθημα χαράς και ειρήνης.


Άκουγα εντός της καρδιάς μου τον λόγο,

«Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλόν».

Προσπάθησα να θυμηθώ κάποια περιστατικά του παρελθόντος, και δεν μπορούσα.


Όλοι μου οι λογισμοί ήταν σε κατάσταση ειρήνης, και ένα αίσθημα άφατης χαράς και πόθου βασίλευε σ᾿ όλο μου το είναι.

Αυτή είναι η κατάσταση των αγγέλων και των αγίων, κατάσταση πλήρους και τέλειας Χάριτος.


Γίνε σαν τα πουλιά….



Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας, Βίος και Διδαχές του γέροντα Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα, Περί λογισμών,

εκδόσεις Εν πλω, 2012


iconandlight
XAPA
 
Posts: 25811
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Oct 08, 2026 2:02 pm

Image


ΆΓΙΟΣ ΑΜΜΩΝΑΣ :

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΟΛΜΗΣΕ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟ!



Ο Όσιος Αμμωνάς έζησε κατά τους χρόνους του Μεγάλου Αντωνίου, τον 4ο αιώνα μ.Χ.,

ο οποίος έτρεφε προς αυτόν μεγάλη αγάπη και υπόληψη, και υπήρξε διάδοχός του στην πνευματική καθοδήγηση.

των μοναχών του μοναστικού κέντρου Πισπίρ, που βρισκόταν στην αριστερή όχθη του Νείλου…



Ο αββάς Αντώνιος προφήτεψε στον αββά Αμμωνά:


– Θα προκόψεις στον φόβο του Θεού.


Τον έβγαλε έξω από το κελί, του έδειξε μια πέτρα και του είπε:

– Βρίσε αυτήν την πέτρα και χτύπησε την.

Εκείνος το έκανε.


Του λέει τότε ο αββάς Αντώνιος:

– Είπε τίποτα η πέτρα;

– Όχι, απάντησε.

– Θα φτάσεις κι εσύ σ’ αυτό το μέτρο, του είπε ο αββάς Αντώνιος.


Έτσι κι έγινε. Γιατί πρόκοψε τόσο πολύ ο αββάς Αμμωνάς, ώστε από την πολλή του αγαθότητα να μη γνωρίζει πια την κακία.

Έτσι, για παράδειγμα, όταν έγινε επίσκοπος, του έφεραν μια κοπέλα έγκυο και του είπαν:

– Ο τάδε την διέφθειρε. Βάλε τους επιτίμιο.


Εκείνος, όμως, σταύρωσε την κοιλιά της και πρόσταξε να της δώσουν έξι ζευγάρια σεντόνια, λέγοντας:

– Μπορεί πάνω στη γέννα να πεθάνει αυτή ή το παιδί, και να μη βρεθούν σάβανα.


Του λένε τότε οι κατήγοροι της κοπέλας:

– Γιατί το έκανες αυτό; Βάλε της επιτίμιο!

Και τους απαντά:


– Βλέπετε, αδελφοί, ότι κινδυνεύει να πεθάνει. Τι άλλο μπορώ να κάνω;

Και την άφησε να φύγει.

Ποτέ δεν τόλμησε ο γέροντας να καταδικάσει άνθρωπο.



Ο Άγιος Αμμωνάς Αμμωνάς τιμάται στις 26 Ιανουρίου

Απόσπασμα από το βιβλίο, «Αββάς Αμμωνάς, Διηγήσεις, επιστολές, διδασκαλίες» έκδοση Ιερά Μονή Παρακλήτου,

Ωρωπός Αττικής.



pemptousia.gr
XAPA
 
Posts: 25811
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Oct 08, 2026 2:09 pm

Image


Νὰ ἀφήνουμε καὶ τὰ παιδιά καὶ τὴν ἀτεκνία μας στον Θεό

π. Ἀνανία Κουστένη


Μερικοὶ ἄνθρωποι, συνάνθρωποί μας, ζευγάρια, παραπονοῦνται.

«Δὲν ἔχω», λέει, «παιδιά.

Κι ἄλλοι ἔχουν μὲ τόση ευκολία.

Κι ἄλλοι τὰ πετάνε».

Κι ἄλλα...



Ἀλήθεια εἶναι αὐτά.

Ἀλλὰ νὰ ξέρομε καὶ κάτι ἄλλο·

καὶ νὰ ἔχεις παιδιὰ καὶ νὰ μὴν ἔχεις παιδιά, εἶναι σταυρός!


Εἶναι σταυρός! Εἶναι σταυρός! Παίρνεις μια ἀθώα ψυχή, στὴν ἐμπιστεύεται ὁ Θεός, καὶ καλεῖσαι νὰ τὴ μεγαλώσεις.


Κι ὄχι μόνο τὸ σῶμα του.

Τὸ σῶμα εἶναι εὔκολο. Βάνεις λίγο γάλα, τοῦ βάνεις λίγο αὐτό…

Τὴν ψυχή του. Να διαμορφώσεις τὸν ἀθῶο παιδικὸ κόσμο. Νὰ τὸν ἀσκήσεις τὸν παῖδα.


Γι’ αὐτὸ λέει παιδεύων παιδεύσατε τὰ παιδία.

Παιδεύω τί σημαίνει; Ἀσκῶ τὸν παῖδα. Καὶ ἐκπαιδεύω; Χά! Τί ωραία εἶναι ἡ γλῶσσα μας!

Ἐκπαιδεύω, βγάζω ἀπὸ τὸν παῖδα τὸν παῖδα, ἂς μοῦ ἐπιτραπεῖ αὐτὴ ἡ παλιλλογία.

Δηλαδή ὡριμάζω τὸ παιδὶ καὶ τὸ κάνω κατάλληλο γιὰ τὴ ζωή, τὴν κοινωνία, τὴν ἐκκλησία καὶ προπαντός,

ὅπως λέει ὁ πατρο-Κοσμᾶς, γιὰ τὸν Παράδεισο.



Εἶναι λίγο αὐτό; Μέγα ἔργο!

Μεγίστη εὐθύνη! Μέγιστος κόπος!



Οἱ γονεῖς μόνο ἀπὸ τὸν Θεὸ θὰ πληρωθοῦν. Οἱ γονεῖς μόνο ἀπὸ τὸν Θεὸ θὰ πληρωθοῦν!

Τὰ παιδιὰ ὅ,τι κι ἂν κάνουν δὲν τοὺς πληρώνουν οὔτε τοὺς τόκους ἀπὸ τὸ κεφάλαιο που ξόδεψαν νὰ τὰ μεγαλώσουν

κι ὅπως λέμε στὰ λαϊκά, νὰ τὰ ἀναστήσουν καὶ νὰ τὰ ἀναδείξουν.


Τώρα, ἂν σὲ κάποιον δὲ δώσει ὁ Θεός, δὲ σημαίνει ὅτι εἶναι ἀνάξιος. Τίποτα δὲ σημαίνει.

Δὲ θέλει γιὰ τοὺς δικούς Του λόγους.


Κι ὅπως ἔλεγε ὁ Γέροντας Παΐσιος, ὅποιος δεν ἔχει δικά του παιδιά,

ἂς φροντίζει τὰ παιδιὰ τῶν χωρισμένων γονιῶν καὶ τὰ ἀναξιοπαθοῦντα.



Κι ἂν ἔχομε παιδιὰ κι ἂν δὲν ἔχουμε, πρόβλημα εἶναι.

Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις τί κάνομε;

Ἀφηνόμαστε στὸν Θεό.



Ἀφήνουμε καὶ τὰ παιδιά μας, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀτεκνία μας μὲ ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό μας.

Καὶ τοῦ λέμε: «Ἂς γίνει το θέλημά Σου».


Ἔτσι ἔκαμαν καὶ οἱ Προπάτορες.

Παρότι πονοῦσαν, παρότι παραπονιόντουσαν, παρότι δυσκολευόντουσαν, τελικὰ αὐτὸ ἔκαμαν.

Ἐρχόντουσαν σὲ ἀγωνία καὶ τελικὰ τὴν ἀγωνία τὴ μετέτρεπαν σὲ προσευχή.



π. Ἀνανία Κουστένη, «Ἀπὸ τὴ ζωή μου. Διδαχές». Εκδόσεις: Κυπρής


iconandlight
XAPA
 
Posts: 25811
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Thu Oct 08, 2026 2:23 pm

Image


Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης

-Δεν μισώ εσένα, παιδί μου, αλλά την αμαρτία».



«Κάποτε ήλθαν στον άγιο Ιάκωβο δύο παιδιά από Αθήνα και είχαν μαζί τους μία κοπέλα,

που ζούσε στην αμαρτία.


Μόλις έφτασαν στην Μονή συνάντησαν τον Γέροντα,

ο οποίος με πραότητα και γλυκιά και ήρεμη φωνή καλωσόρισε τα παιδιά.


Και αυτά είπαν:

– Γέροντα, φέραμε μία κοπέλα και θέλει να σας δει, ζει στην αμαρτία,

να της δείξετε αγάπη, γιατί την πήγαμε και σε άλλο Πνευματικό, αλλά τίποτε.


Ο Γέροντας ρωτά την κοπέλα:

-Πώς σας λένε και από πού είστε;

-Γέροντα, εγώ είμαι λεσβία και αμαρτωλή, είπε η κοπέλα.



-Αχ! Πόσο χαίρομαι, παιδί μου που είσαι από την Λέσβο, που έχει βγάλει αγίους,

τον άγιο Ραφαήλ, τον άγιο Νικόλαο και την αγία Ειρήνη, χαίρομαι.



Η κοπέλα τα έχασε, “τί λέει τώρα;”, θα σκέφτηκε!

Ο Γέροντας της λέει:


-Πάμε μέσα στον Άγιο Χαράλαμπο να εξομολογηθείς, να μου πεις για την πατρίδα σου την ωραία Λέσβο,

και ό,τι άλλο έχεις που σε στενοχωρεί.


Πήγαν μέσα, εξομολογήθηκε η κοπέλλα και βγήκε άλλος άνθρωπος έξω:

“Αύτη η αλλοίωσις της Δεξιάς του Υψίστου”.


Ο Γέροντας της είπε:

-Δεν μισώ εσένα, παιδί μου, αλλά την αμαρτία».



Από το βιβλίο, «Ο Γέρων Ιάκωβος», εκδ. «Ενωμένη Ρωμηοσύνη», Θεσσαλονίκη 2016, σελ. 159-160.


iconandlight
XAPA
 
Posts: 25811
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Oct 09, 2026 1:36 pm

Image


Άγιος Ιερομάρτυς Φιλούμενος ο Κύπριος, σώζει ναρκομανή


Η Ελένη Ν., η οποία κατάγεται από τη Ρόδο, ήταν για επτά χρόνια χρήστης ναρκωτικών.

Παρόλο που είχε κάνει κάποιες προσπάθειες απεξάρτησης, εντούτοις πάλι επέστρεφε στα ίδια.



Δεν μπορούσε να εργαστεί και η σχέση της με την οικογένεια της είχε γίνει πολύ δύσκολη.

Σε μια τελευταία προσπάθεια της μητέρας της για να τη βοηθήσει, μετέβησαν στην Αθήνα,

όπου εισήχθη σε κέντρο απεξάρτησης.


Εκεί όμως δεν συνεργαζόταν καθόλου με τους ειδικούς· φώναζε, θύμωνε, χτυπούσε.

Η μητέρα της απελπισμένη προσευχόταν στον Άγιο Φιλούμενο, για τον οποίο είχε ακούσει πολλά,

και τον παρακαλούσε να την βοηθήσει.


Μια μέρα η Ελένη ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση.

Όταν αποκοιμήθηκε, η μητέρα της κλαίγοντας προσευχήθηκε πάλι στον Άγιο Φιλούμενο.


Ταυτόχρονα παρακάλεσε και κάποιο γνωστό της, να ψάλλει εκείνη την ώρα τον Παρακλητικό του κανόνα.

Όταν αργότερα ξύπνησε η Ελένη, ήταν συγκλονισμένη από ένα πολύ παράξενο όνειρο που είχε δει.



Είδε στον ύπνο της ότι έτρωγε με μανία ένα μαύρο γάτο.

Ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά της ένας ιερέας, ο οποίος της άρπαξε τον γάτο και της είπε αυστηρά:


-Φτάνει πια! Δεν θα ξαναφάς άλλο απ’ αυτό!

Η Ελένη σαστισμένη του είπε:

-Ποιος είσαι εσύ και πώς βρέθηκες εδώ;

Ο ιερέας της απάντησε:

-Είμαι από την Κύπρο, αλλά ήλθα τώρα προσωρινά στην Αθήνα για να σε βοηθήσω.



Η Ελένη μετά το όνειρο ξύπνησε με εντελώς διαφορετική διάθεση,

συνεργάστηκε με τους ειδικούς και σε σύντομο χρονικό διάστημα γύρισε στο σπίτι της.

Τώρα είναι καλά, εργάζεται κανονικά και η σχέση της με τους οικείους της έχει αποκατασταθεί.




“Ο Άγιος Ιερομάρτυς Φιλούμενος ο Κύπριος”, έκδοση Ιεράς Μονής Αγίου Νικολάου, Ορούντα Κύπρος.


proskynitis
XAPA
 
Posts: 25811
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Oct 09, 2026 1:54 pm

Image


Όταν βρεις τον Χριστό, σου αρκεί, δεν θέλεις τίποτε άλλο, ησυχάζεις.

Γίνεσαι άλλος άνθρωπος…



“Όταν βρεις τον Χριστό, σου αρκεί, δεν θέλεις τίποτε άλλο, ησυχάζεις. Γίνεσαι άλλος άνθρωπος.

Ζεις παντού, όπου υπάρχει ο Χριστός.



Ζεις στα άστρα, στο άπειρο, στον ουρανό με τους αγγέλους, με τους αγίους, στη γη με τους ανθρώπους,

με τα φυτά, με τα ζώα, με όλους, με όλα.


Όπου υπάρχει η αγάπη στον Χριστό, εξαφανίζεται η μοναξιά. Είσαι ειρηνικός, χαρούμενος, γεμάτος.

Ούτε μελαγχολία, ούτε αρρώστια, ούτε πίεση, ούτε άγχος, ούτε κατήφεια, ούτε κόλαση.


Ο Χριστός είναι σ΄ όλες σου τις σκέψεις, σ΄ όλα σου τα έργα. Έχεις την χάρι και μπορείς όλα να τα υποφέρεις για τον Χριστό.

Ακόμη μπορεί να πάσχεις και αδίκως. Να υποφέρεις αδικίες για τον Χριστό και μάλιστα με χαρά.



Όπως έπαθε Εκείνος, το ίδιο κι εσύ μπορείς να πάσχεις αδίκως. Διάλεξες τον Χριστό για να μην πάθεις;

Τι λέει ο Απόστολος Παύλος; “Χαίρω εν τοις παθήμασί μου”. Αυτή είναι η θρησκεία μας.


Να ξυπνήσει η ψυχή και ν΄ αγαπήσει τον Χριστό, να γίνει αγία.

Να επιδοθεί μόνο στον θείο έρωτα. Έτσι θα την αγαπήσει κι Εκείνος.


Όταν έλθει ο Χριστός στην καρδιά, η ζωή αλλάζει. Ο Χριστός είναι το πάν.

Όποιος ζει μέσα του τον Χριστό, ζει πράγματα που δεν λέγονται, άγια και ιερά.



Ζει εν αγαλλιάσει. Αυτά είναι αλήθεια. Τα έχουνε ζήσει άνθρωποι, ασκητές στο Άγιον Όρος.

Συνεχώς με λαχτάρα ψιθυρίζουν την ευχή: “Κύριε Ιησού Χριστέ…”.


Όταν μπει ο Χριστός στην καρδιά, τα πάθη εξαφανίζονται.

Δεν μπορείς ούτε να βρίσεις, ούτε να μισήσεις, ούτε να εκδικηθείς, ούτε, ούτε, ούτε…



Πού να βρεθούν τα μίση, οι αντιπάθειες, οι κατακρίσεις, οι εγωισμοί, τα άγχη, οι καταθλίψεις.

Κυριαρχεί ο Χριστός. Και η λαχτάρα του ανεσπέρου φωτός.


Αυτή η λαχτάρα σε κάνει να αισθάνεσαι ότι ο θάνατος είναι η γέφυρα, που θα την περάσεις σε μια στιγμή,

για να συνεχίσεις τη ζωή του Χριστού.


Εδώ στη γη έχεις ένα εμπόδιο, γι' αυτό χρειάζεται η πίστη. Αυτό το εμπόδιο είναι το σώμα. Ενώ μετά το θάνατο η πίστη

καταργείται και βλέπεις τον Χριστό, όπως βλέπεις τον ήλιο. Στην αιωνιότητα, βέβαια, θα τα ζεις όλα πιο έντονα.


Όταν, όμως, δεν ζεις με τον Χριστό, ζεις μες στη μελαγχολία, στη θλίψη, στο άγχος, στη στενοχώρια, δεν ζεις σωστά.

Τότε παρουσιάζονται πολλές ανωμαλίες και στον οργανισμό.



Επηρεάζεται το σώμα, οι ενδοκρινείς αδένες, το συκώτι, η χολή, το πάγκρεας, το στομάχι.

Σου λένε: «Για να είσαι υγιής, πάρε το πρωί το γάλα σου, το αυγουλάκι σου, το βουτυράκι σου με δυο-τρία παξιμάδια».


Κι όμως, αν ζεις σωστά, αν αγαπήσεις τον Χριστό, μ΄ ένα πορτοκάλι κι ένα μήλο, είσαι εντάξει.


Το μεγάλο φάρμακο είναι να επιδοθεί κανείς στη λατρεία του Χριστού. Όλα θεραπεύονται.


Όλα λειτουργούν κανονικά.

Η αγάπη του Θεού όλα τα μεταβάλλει, τα μεταποιεί, τα αγιάζει, τα διορθώνει, τα αλλάζει, τα μεταστοιχειώνει.


Πολύ θα παρηγορηθεί η ψυχούλα μας, όταν λαχταρήσουμε τον Κύριο. Δεν θ΄ ασχολούμαστε τότε με τα καθημερινά και τα χαμερπή.

Θ΄ ασχολούμαστε με τα πνευματικά και τα ανώτερα, θα ζούμε στον κόσμο τον πνευματικό.


Όταν ζεις στον κόσμο τον πνευματικό, ζεις σ΄ άλλο κόσμο, σ΄ αυτόν που αρέσκεται και λαχταράει η ψυχή σου.

Δεν αδιαφορείς, όμως, και για τον άνθρωπο, θέλεις κι αυτός να βρει τη σωτηρία, το φως, τον αγιασμό.

Να μπουν όλοι στην Εκκλησία.



inpantanassis
XAPA
 
Posts: 25811
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Oct 09, 2026 2:06 pm

Image


Ο άγιος Αντώνιος λέει,

«ούτε εγώ σ` ελεώ ούτε ο Θεός σ` ελεεί, αν δεν ελεήσεις πρώτα εσύ τον εαυτό σου»



Σε μια μικρή συνάθροιση με λαϊκούς, ένας ευλαβής νέος, είπε στο γέροντα Αρσένιο:

- Παππού, σε παρακαλώ να εύχεσαι για μένα.

- Πώς σε λένε; Με λένε Ανδρέα.


Εγώ να εύχομαι για τον Ανδρέα, αλλά για να πιάσει η δική μου προσευχή,

πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται κι ο Ανδρέας για τον εαυτό του.


Ο άγιος Αντώνιος λέει, «ούτε εγώ σ` ελεώ, ούτε ο Θεός σ` ελεεί,

αν δεν ελεήσεις πρώτα, εσύ τον εαυτό σου».



- Δηλαδή, Γέροντα;

- Μα δεν το καταλαβαίνεις;

Καλά, τότε να σου πω κάτι που συνέβη επί των ημερών μου.



Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους, όπως και εσύ τώρα, για να του κάνουν προσευχή.

Βρίσκει ένα ασκητή και του λέει: «σε παρακαλώ γέροντα, προσευχήσου για μένα, έχω σοβαρά προβλήματα».


Ο ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία, δώστου προσευχή για τον κοσμικό.

Μια νύχτα ενώ προσευχόταν, βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά, να γελά σαρκαστικά και να κοροϊδεύει.


Του λέει ο Μονάχος.

- «γιατί ρε καταραμένε μου χαλάς την ησυχία;»,

κι ο σατανάς,

- «χα, χα, χα γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη).


Κι αυτός αγρυπνά αλλά στα στέκια τα δικά μου (εννοώντας ασφαλώς τα κέντρα διαφθοράς)».

- Ε, τώρα κατάλαβες τι θέλω να πω;


-Ναι , Γέροντα, τώρα κατάλαβα ότι πρέπει κι εμείς να ζούμε χριστιανικά και να προσπαθούμε όσο μπορούμε



Ο ΓΕΡΩΝ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Ο ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ(1886 – 1983) ΣΥΝΑΣΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΣΗΦ ΤΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΟΥ

perivolipanagias
XAPA
 
Posts: 25811
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Oct 09, 2026 2:13 pm

Image


“Είμαι η Μαρίνα και είμαι 15 ετών…”


Ο μακαριστός καθηγητής Θεολόγος Παναγιώτης Τρεμπέλας, είχε κληθεί να μιλήσει σε Ναό την ημέρα της εορτής της Αγίας Μαρίνας.

Την παραμονή το βράδυ προβληματίστηκε με το νεαρό της ηλικίας της όταν εκλήθη στο Μαρτύριο.

Θα πω : 21 και όχι 15 ετών, το 15 θα είναι υπερβολές του Συναξαριστή.


Ακούει λοιπόν κτυπήματα στην μπαλκονόπορτα του δωματίου όπου εφιλοξενείτο.

Βγαίνει στο μπαλκόνι και βλέπει ένα κοριτσάκι κρεμασμένο στα κάγκελα του μπαλκονιού να του λέει τρεις φορές

μετ’ επιτάσεως : 15, όχι 21.



******


17 Ιουλίου 1958. Και ο μακαριστός Ιεροκήρυκας κ. Δημήτριος Παναγόπουλος έλεγε:

Έβγαζα το περιοδικό ”Αγία Μαρίνα” και μια χρονιά που πλησίαζε η εορτή της Αγίας Μαρίνας, θέλησα να γράψω κάτι γι’ αυτήν

και τον βίο της.

Διάβαζα λοιπόν τους Συναξαριστές και άλλα βιβλία, τα οποία περιέγραφαν τον Βίο και τα Μαρτύρια της Αγίας.

Όλα καλά τα έβρισκα και κρατούσα σημειώσεις.

Ένα όμως σημείο δεν μου άρεσε και δεν το έβρισκα καθόλου σωστό και ήταν η ηλικία της Αγίας.


Δεν μπορούσε να δεχτώ, ότι η Αγία Μαρίνα μαρτύρησε σε ηλικία 15 ετών!

Δεν είναι δυνατόν – έλεγα – να υποστεί ένα τόσο μεγάλο μαρτύριο, ένα παιδί 15 ετών και μάλιστα κοπελίτσα.

Και κατέληγα, πως οι βιογράφοι της, έκαναν λάθος ή ήταν τυπογραφικό λάθος, ότι δηλ. ήθελαν να γράψουν 25 ή 35 ετών και

από απροσεξία έγραψαν 15.



Έτσι σκέφτηκα να γράψω, χωρίς να αναφέρω την ηλικία της Αγίας.

Αλλά και πάλι δεν με ανέπαυε αυτή η λύση, μου φαινόταν μεγάλη παράλειψη.

Και έτσι περνούσαν οι μέρες και δεν μπορούσα να αποφασίσω τι θα κάνω τελικά.


Ένα απόγευμα όμως με επισκέφτηκε μια γνωστή μου ηλικιωμένη κυρία, η κυρά Δέσποινα και μου είπε τα εξής:

– Κύριε Δημήτρη μου, θέλω να σου πω κάτι που μου συνέβη σήμερα.

Στο ημιυπόγειο δωματιάκι μου, το πρωΐ που σκούπιζα βλέποντας προς το μικρό παραθυράκι που είναι ίσα με το δρόμο,

βλέπω ένα κοριτσάκι με σχολική ποδιά και με κοτσίδες πολύ όμορφο και μου λέει:

– Γεια σου γιαγιά, τι κάνεις;».

-Να παιδί μου, παιδεύομαι εδώ με το πλύσιμο. Αλλά ποιανού παιδί είσαι εσύ; Δεν σε γνωρίζω».


–Είμαι η Μαρίνα γιαγιά, με γνωρίζεις, έχεις έρθει πολλές φορές στο σπίτι μου στο Θησείο!

(Στο Θησείο βρίσκεται Ναός της Αγίας Μαρίνας).

– Δεν γνωρίζω κόρη μου καμμία Μαρίνα στο Θησείο!

– Πώς! Με γνωρίζεις γιαγιά, είμαι η Μαρίνα και είμαι 15 ετών και μένω στο Θησείο!



Και μόλις τα είπα αυτά, την έχασα από τα μάτια μου!

– Τι είναι αυτό κυρ Δημήτρη μου; Δεν καταλαβαίνω τίποτε!


Τότε κατάλαβα, ότι αναγκάστηκε η Αγία να μου απαντήσει για το θέμα της ηλικίας της που με απασχολούσε,

μέσω της κ. Δέσποινας. Δαγκώθηκα, δάκρυσα και συγκλονισμένος της είπα:



– Μην ασχολείσαι κυρά Δέσποινα με αυτά, δεν είναι για όλους.

Αυτά είναι για κάποιους άλλους ανόητους… και εννοούσα τον εαυτό μου που δυσπίστησα, ότι η Αγία μαρτύρησε

στην ηλικία των 15 ετών.

Έκτοτε όχι μόνο δεν τολμούσα να αμφισβητήσω τα γραφόμενα των βιβλίων, αλλά έλεγα ότι στα θέματα αυτά,

δεν έχουν καμμία θέση, ούτε η λογική μας, ούτε τα νομίζω τα δικά μας, ούτε το εγώ το δικό μας…



iconandlight
XAPA
 
Posts: 25811
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Re: Ωφέλιμες Διδαχές

Unread postby XAPA » Fri Oct 09, 2026 2:24 pm

Image


Αποκάλυψε απ’ ευθείας ο Θεός,

τά ακατάληπτα στη διάνοιά της...!



Στον κόσμο είχα μιά φίλη που την έλεγαν Σοφία. Ήταν δασκάλα.

Οι γονείς της ήταν πνευματικοί άνθρωποι.


Η ίδια είχε πολλά χαρίσματα, αλλά δέν πίστευε στην ‘Αγία Τριάδα.

Δασκάλα και να μη πιστεύει ότι η Αγία Τριάδα είναι ομοούσιος!



Της έλεγα: «Τι θα λες στα παιδιά;».

Στενοχωριόμουν και της έκανα πολύ κομποσχοίνι, να τη φωτίση ο Θεός.


Μια νύκτα κατά τις τέσσερις, το πρωί, ακούω να μου χτυπούν την πόρτα.

-Ποιος είναι; Λέω.

-Εγώ η Σοφία, άνοιξέ μου.



Ήρθε με κλάματα και μου λέει:

-Άκου να δης, τί είδα- κάτσε να σου πω για την Αγία Τριάδα.


Παρουσιάστηκαν τρεις Άγγελοι και μου είπαν:

«Κοίταξε, να μας έξετάσης από την κορυφή μέχρι τα νύχια, εάν διαφέρουμε μεταξύ μας».

Ψηλάφησα τα μάτια τους, το μπόι τους, τα χέρια τους, όλα τα ψηλάφησα καί ήταν όλα όμοια.

«Υπάρχει διαφορά;», μέ ρώτησαν.


«Όχι, δεν υπάρχει», απαντώ.

«Τώρα πείστηκες για το ομοούσιο;

Στο εξής να πιστεύης».



Άρχισε νά κλαίη η Σοφία καί να λέη:

-Μου έκανες προσευχή.

-Η μητέρα σου, που είναι αγία γυναίκα, προσεύχεται. Τής είπα.


Μετά απ’ αυτό έγινε πολύ πιστή.

«Τώρα θα το κηρύξω στο σχολείο», έλεγε.



Κοίταξε, λέω, τί κάνει ο Θεός!

Τί είναι η πίστις καί τί είναι η φιλανθρωπία του Θεού!


Ό,τι καί να πη κανείς, δεν μπορεί να αποδώση το μεγαλείο του Θεού.

Της αποκάλυψε απ’ ευθείας ο Θεός,

τά ακατάληπτα στη διάνοιά της.



Από το βιβλίο:«Γερόντισσα Μακρίνα Βασσοπούλου.Λόγια Καρδιάς»


proskynitis.
XAPA
 
Posts: 25811
Joined: Tue Nov 22, 2011 5:35 pm

Previous

Return to ΔΙΔΑΧΕΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 4 guests