ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ - ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΣΥΖΥΓΙΑ & ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ

[Ομολογητής]

Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια...

Τέλος πάντων!

Έχω λόγω που ξεκινάω τον προβληματισμό μου έτσι και δεν έχει να κάνει με την ώρα που γράφω!

Κάνω μια ερώτηση κυρίως σε όσους είναι παντρεμένοι και σε θέση να κάνουν παιδιά.

Εσείς γνωρίζοντας οτι έρχονται δύσκολες μέρες, πείνας, καταστροφών και μεγάλων δοκιμασιών, θα τολμούσατε να "βάλετε" τώρα μπρος για ένα παιδί; Και μάλιστα για το τρίτο;

Δε μου αρέσει η έκφραση "βάζω μπρός" διότι είναι πολύ κυνική και αντίθετη προς το Θέλημα του Θεού, ωστόσο την χρησιμοποιώ διότι λίγο-πολύ στην πράξη όλοι μας αυτό κάνουμε.

Αν και είναι βασική η καθοδήγηση του πνευματικού, θα ήθελα να ακούσω τις απόψεις σας μιας και έρχεται μια ιδιαίτερη περίοδος...

Πιστεύω οτι θα βγούνε ωραία συμπεράσματα!

[Pater_Familias]

Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια...

Τέλος πάντων!

Έχω λόγω που ξεκινάω τον προβληματισμό μου έτσι και δεν έχει να κάνει με την ώρα που γράφω!

Κάνω μια ερώτηση κυρίως σε όσους είναι παντρεμένοι και σε θέση να κάνουν παιδιά.

Εσείς γνωρίζοντας οτι έρχονται δύσκολες μέρες, πείνας, καταστροφών και μεγάλων δοκιμασιών, θα τολμούσατε να "βάλετε" τώρα μπρος για ένα παιδί; Και μάλιστα για το τρίτο;

Δε μου αρέσει η έκφραση "βάζω μπρός" διότι είναι πολύ κυνική και αντίθετη προς το Θέλημα του Θεού, ωστόσο την χρησιμοποιώ διότι λίγο-πολύ στην πράξη όλοι μας αυτό κάνουμε.

Αν και είναι βασική η καθοδήγηση του πνευματικού, θα ήθελα να ακούσω τις απόψεις σας μιας και έρχεται μια ιδιαίτερη περίοδος...

Πιστεύω οτι θα βγούνε ωραία συμπεράσματα!

Η πρώτη απλή απάντηση που θα δώσω είναι αυτή που λέω πάντα σε όλους : ΠΑΝΤΑ οι καιροί είναι δύσκολοι με προβλήματα, αλλά πάντα θα γεννιούνται παιδιά, γιατί αυτός είναι ο προορισμός της οικογένειας. Και στη κατοχή, σε πολεμικές περιόδους και σε περιόδους μεγάλης πείνας αυτό δεν άλλαζε.
Αυτή την ερώτησή σου μου έκαναν γνωστοί και συγγενείς για το πως τόλμησα και έκανα 4ο παιδί πριν ένα χρόνο. Μου λέγανε : δεν βλέπεις τι γίνεται και τι κρίση έρχεται;
Η δεύτερη που δίνω είναι : Η χαρά να βλέπεις τα παιδιά να παίζουν μεταξύ τους, που είναι κάτι που εσύ το γαλουχείς το μεγαλώνεις σχεδόν από το μηδέν, δεν μπορεί να το καλύψει τίποτα άλλο υλικό αγαθό. Νιώθω χαρά για αυτά που έχω και μακάρι να μπορούσα να είχα και άλλα.
Προέρχομαι από πολύτεκνη οικογένεια και ξέρω καλά τι είναι να μοιράζεσαι με τα αδέρφια σου πράγματα και αναμνήσεις. Αξίζουν όσο τίποτα άλλο στον κόσμο. Αν ζοριστούν τα πράγματα, τότε θα πάω και εγώ στην επαρχία και από τη γη θα διδάξω στα μικρά τη χαρά να μοιράζεσαι τη επαφή με τη γη και το χώμα. Να βλέπεις όλα τα δημιουργήματα του Θεού και να ζεις μέσα από αυτά.

[Ομολογητής]

Δεν το θέτω το ερώτημα σαν προσωπικό, αλλά για να ανοίξει αυτή η συζήτηση πάνω σε ένα πολύ σημαντικό θέμα, της τεκνογονίας, δίνοντας έμφαση για μετά τα 2 παιδιά.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν τα λόγια κάποιου που είναι παντρεμένος-η, και μπορεί να κάνει παιδιά, ή ακόμη περισσότερο αυτού που έχει βιώσει το να μεγαλώνεις 1-2 παιδιά.
Δεν τα αναφέρω τυχαία αυτά, διότι υπάρχουν πολλά ζευγάρια σε αυτό το στάδιο και είναι στην σκέψη, ή μάλλον αρχίζουν να το διαγράφουν από την σκέψη τους.

[Matina]

Χαίρετε εν Χριστώ Ιησού πάντοτε,

Θα ήθελα κι εγώ να αναφέρω την φτωχή άποψή μου σχετικά με αυτό το θέμα.Αυτό που νομίζω εγώ σύμφωνα πάντα με τα δικά μου πιστεύω είναι ότι οι σύζυγοι πρέπει να έχουν απόλυτη Πίστη,αφοσίωση και τέλεια αυταπάρνηση προκειμένου να αφεθούν τυφλά στο Θέλημα του Θεού και να αποφασίσουν,από κοινού, να τεκνοποιήσουν.Αν ένας εκ των δύο συζύγων δε συμφωνεί,τότε δυστυχώς δεν μπορεί να παρθεί από κοινού απόφαση τεκνοποίησης,τότε πρέπει να πέσει πολλή προσευχή προκειμένου να ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Υπάρχουν τέλεια ζευγάρια που έχουν αφεθεί πλήρως στο Θείο Θέλημά Του και φτάνουν να έχουν 6,7 και 10 παιδάκια.
Δεν είναι σκοπός της ζωής τους οι πολυτέλειες στην ζωή αυτή,ούτε και το ανεβασμένο βιοτικό επίπεδο το οποίο προσφέρει πρόσκαιρη ευτυχία,αλλά η απόλυτη ευτυχία που πηγάζει από την αγάπη του Θεού προς τα παιδιά Του.
Είναι λίγα πλέον τα ζευγάρια τούτα και αποτελούν κατ'εμέ παράδειγμα προς μίμηση,είναι ,δε,πολύ δύσκολο να τα φτάσουμε.

Υπάρχουν ζευγάρια που δεν μπορούν ,δυστυχώς,να τεκνοποιήσουν για πολλούς και διαφόρους λόγους που μόνο ο Κύριος γνωρίζει,αλλά υπάρχουν και ζευγάρια που η Πίστη τους είναι περιορισμένη κι όχι τέλεια απέναντι στον Κύριο.Αυτά ,λοιπόν,τα ζευγάρια ακόμη και σε καιρούς ευημερίας πάλι θα είχαν ενδοιασμούς σχετικά με το δεύτερο ή τρίτο ή τεταρτο παιδί.
Γνωρίζω τρισευτυχισμένες οικογένειες με 6,7,10 παιδιά που λάμπουν από αγάπη κι ευτυχία και οικογένειες με ένα παιδί που ζει στη μιζέρια και τη λύπη.Όλα αυτά έχουν να κάνουν ανάλογα με την πνευματική κατάσταση του ζευγαριού και μόνο.Όσο πιο πνευματική ζωή βιώνει το ζευγάρι τόσο μεγαλύτερη η αφοσίωση και Πίστη του στον Κύριο και κατἐπέκταση στην αύξηση της οικογένειας αν κι εφόσον φυσικά μπορεί να τεκνοποιήσει,διότι υπάρχουν και καταστάσεις που δεν ευνοούν στην αύξηση της οικογένειας για τον ένα και μόνο λόγο ότι ο Κύριος επιτρέπει περιορισμένο αριθμό παιδιών.

Τέλος,κλείνω με την ευχή να μεγαλώνει όσο το δυνατό περισσότερο η Πίστη των ανθρώπων και να μην περιορίζουν τη θέλησή τους για αύξηση της οικογένειας λόγω υλικών δυσκολιών.Η Πρόνοιά Του είναι τόση όση δεν μπορούμε να φανταστούμε,διότι αυτό που Θέλει είναι η τέλεια αφοσίωσή μας πάνω Του.

Με αγάπη Χριστού,
Ματίνα

[Ομολογητής]

Πολύ όμορφα μίλησες Ματίνα!

Είναι μεγάλη υπόθεση να μεγαλώνεις παιδιά και μάλιστα σωστά!

Η σωστή ανατροφή των παιδιών και η συγκρότηση του χαρακτήρα τους είναι η λύση σε όλα όσα μας ταλαιπωρούν!

[Matina]

Τα Χριστούγεννα και η Μητέρα



Τα Χριστούγεννα είναι το μεγαλύτε­ρο γεγονός της παγκοσμίου ιστορίας, αφού αυτό έγινε το χρονικό ορόσημο δύο κόσμων: της προ Χριστού καί της με­τά Χριστόν ανθρωπότητας. Ή ένανθρώπησις του Θεού είναι: «το μόνον καινόν (καινούργιο) υπό τον ήλιον καί το πά­ντων των καινών καινότατον», κατά τον "Αγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό.

Επίσης στο Συναξάριον της ημέρας διαβάζουμε: «Θεός το τεχθέν, ή δε μήτηρ Παρθένος· τί μείζον άλλο καινόν είδεν ή κτίσις;». Γι' αυτό καί ή επί γης στρατευόμενη Εκκλησία του Χριστού εορτάζει το γεγονός με εξαιρετική λα­μπρότητα καί άγάλλεται θεοπρεπώς, μα­ζί με τις στρατιές των αγγέλων καί των αγίων, πού βρίσκονται στους ουρανούς, ψάλλοντας το: «Δόξα εν ύψίστοις Θεώ καί επί γης ειρήνη εν άνθρώποις ευδο­κία»!
Προεκτείνοντας λίγο το νόημα της εορτής, θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε τα Χριστούγεννα, εκτός των άλλων, καί ως την κατ' εξοχήν εορτή, πού προβάλ­λει το μυστήριο της Μητέρας, υπό τις εξής τρεις διαστάσεις του.

Πρώτον- Στό γεγονός των Χριστου­γέννων τονίζεται καί το μυστήριο της Μητέρας του Κυρίου μας. Καθώς πλη­σιάζουμε εύσεβώς καί εύλαβώς στο θεοδόχο Σπήλαιο της Βηθλεέμ, παρατη­ρούμε ότι σε πολύ κεντρική θέση υπάρ­χει ή Παναγία Μορφή Της. Είναι εκείνη πού έπαιξε τον πρωτεύοντα καί καθορι­στικό ρόλο στην εκπλήρωση του θείου σχεδίου της άπολυτρώσεώς μας. Είναι αυτή πού, κατά τον 'Αγιο Ίω. Δαμασκηνό καί πάλι: "άπαν το Μυστήριον της θείας Οικονομίας συνίστησιν». Διότι, κατά τον ίδιο πάντοτε "Αγιο Πατέρα: «ή Θεοτό­κος εχορήγησε τω κτίστη το κτισθήναι καί τω Πλάστη το πλασθήναι καί τω Υίω του Θεού και Θεώ το σαρκωθήναι και ανθρωπισθήναι.

Ή Παναγία Μητέρα του Χρίστου είναι η υψίστη προσφορά του ανθρωπί­νου γένους προς τον Θεό. Στόν εσπε­ρινό των Χριστουγέννων ψάλλουμε: «Τί σοί προσενέγκωμεν Χριστέ ότι ώφθης επί της γης ως άνθρωπος δι'ημάς; "Εκαστον γαρ των υπό Σού γενομένων κτισμάτων, την εύχαρίστίαν Σοί προσά­γει.... ημείς δε (Σού προσφέρουμε) Μη­τέρα Παρθένον».

Συγχρόνως όμως ή Ύπεραγία Θεο­τόκος είναι καί ή πλέον γενναιόδωρη αντιπροσφορά του Θεού προς την ανθρωπότητα. "Ετσι, ή Μητέρα του Θεού, γίνεται η σπλαχνική μητέρα καί των ανθρώπων καί μάλιστα των χρι­στιανών. Καθώς την βλέπουμε να κρατά στην αγκαλιά Της τον Χριστό, είναι σαν να βαστάζη καί όλους εμάς, πού πιστεύ­ουμε σ' Αυτόν.

Δεύτερον-Στήν Μορφή της Μητέ­ρας του Κυρίου μας αντικατοπτρίζεται καί το Μυστήριο κάθε μητέρας. Το θαύμα της μητρότητας παίρνει από αυτήν ένα απέραντο βάθος καί μια ασύλ­ληπτη αξία. Επιβεβαιώνεται έτσι αυτό πού είπε κάποιος, ότι: «ή μητέρα μας είναι το άγιώτερο καί ίερώτερο πλάσμα στην ζωή μας». Ή ύπαρξη της κρύβει κάτι το θεϊκό, έφ' όσον καί αυτή γίνεται μια άλλη πηγή ζωής. Είναι δε επί πλέον καί μοναδική, έφ' όσον ό καθένας μας έχει μόνο μία μητέρα. Καί για να χρησι­μοποιήσουμε, κάπως διαφοροποιημένο τον Παύλειο λόγο: «εάν γαρ μύριους παιδαγωγούς έχωμεν... άλλ' ου πολλάς μητέρας».

Η μητέρα γεννώντας ένα παιδί, φέρ­νει στον κόσμο ένα πλάσμα, πού είναι πλασμένο «κατ' εικόνα» Θεού καί ακρι­βέστερα του Χριστού. Αυτήν την νέα ΰπαρξι ή Μητέρα καλείται να την οδη­γήσει από το «κατ' εικόνα» στο «καθ'όμοίωσιν», όπως λένε οί Πατέρες. Δη­λαδή να την κάνει ένα ομοίωμα του Χρι­στού. Αυτός είναι ό μέγας προορισμός της! Με το αίμα και το γάλα της, την αγά­πη και την στοργή της, την αγωγή και διαπαιδαγώγησα της, έχει αποστολή να μόρφωση τον Χριστό «εν τη καρδία» του παιδιού της (Γαλ. 4, 19), όπως έμορφοποιούσε μέρα με την ήμερα επί εννέα μήνες μέσα στα σπλάχνα της, την φυσι­κή του υπόσταση. Βεβαίως το έργο αυτό δεν είναι απλό. Είναι τεράστιο και το πλέον εύθυνοφόρο μέσα στη ζωή.

Ό Θεός έχει δώσει στην Μητέρα μια θέση μέσα στο σπίτι, κεντρική και ουσια­στική. Το σπίτι και ή οικογένεια είναι το πραγματικό της βασίλειο. Είναι το θερ­μοκήπιο, πού πρέπει να εκτρέφει χαρι­τωμένους ανθρώπους. Όπως λέγει ό "Αγ. Γρηγ. Νύσσης «από της εστίας ή χάρις ενταύθα το των αγαθών έργαστήριον». Καί σ' αυτό το θεϊκό έργο καλεϊται να διακονήση κυρίως ή Μητέρα. Καλείται να εντείνει τον αγώνα καί την αγωνία της, ιδίως κατά τις ήμερες των Χριστουγέννων, ώστε το σπίτι της να γί­νει μια άλλη Βηθλεέμ καί ή καρδιά των παιδιών της μια νοητή φάτνη.

Τρίτον- Καθώς εξετάζουμε το ύπέρθειο γεγονός της Γεννήσεως του Χρι­στού καί τον ρόλο της Μητέρας, πρέπει να τονίσουμε καί μια άλλη διάσταση του, την μυστική καί πνευματική.

Είπε κάποιος σύγχρονος συγγρα­φεύς: «Χίλιες φορές καί αν έχει γεννη­θεί ό Χριστός στη Βηθλεέμ, δεν έχει καμμιά σημασία, αν δεν γεννηθή μέσα στην καρδιά του κάθε ανθρώπου».Την αλήθεια αυτή υπογραμμίζει καί ό θεοφόρος "Αγ. Μάξιμος ό Όμολογητής με τα έξης λόγια: «Ο του Θεού Λόγος, έφ' άπαξ κατά σάρκα γεννηθείς, αεί γεννάται κατά πνεύμα τοις θέλουσι καί γίνεται βρέφος εαυτόν εν έκείνοις διαπλάττων ταίς άρεταϊς». Επομένως ό Χριστός έγεννήθη, για να... γεννάται μέ­σα στίς καρδιές μας. Έτέχθη, για να... τί­κτεται. Ήλθε, για να έρχεται στην προ­σωπική ζωή του καθενός μας.

Ό 'Αγ. Συμεών ό νέος Θεολόγος, αναλύοντας το μυστήριο αυτό, λέγει: «Όταν πιστεύου­με ολόψυχα καί μετανοήσουμε θερμά, θα συλλάβουμε τον Λόγο του Θεοϋ στίς καρδιές μας, καθώς τον συνέλαβε ή Παρθένος, προσφέροντας Του καί εμείς τις ψυχές μας παρθενικές καί αγνές». Καί συνεχίζει: «Είναι καλότυ­χος όποιος θα ίδή τον Χριστό να μορ­φώνεται μέσα του. Αυτός γίνεται Μήτηρ Χρίστου, έχοντας μέσα του σαν βρέφος τον Χριστό». Δηλαδή, όπως ή μητέρα, όταν κυοφορεί αισθάνεται τα σκιρτήμα­τα του βρέφους καί αντιλαμβάνεται ότι κάτι ζωντανό υπάρχει στα σπλάχνα της, έτσι καί η χριστιανική καί αναγεννη­μένη ψυχή - σύμφωνα καί με την διαβεβαίωση του Αγίου Διαδόχου, Επισκόπου Φωτικής - αισθάνεται εντός της ως άλλα «βρεφοπρεπή σκιρτήματα», την παρου­σία του Χριστού. Αυτό άλλωστε ύπεσχέθη ό Κύριος σε αυτούς πού θα τον δε­χθούν μέσα τους: «ένοικήσω εν αϋτοϊς καί έμπεριπατήσω» (Β' Κορ. 6,16).

Κατόπιν τούτων αντιλαμβάνεται κα­νείς ότι τα Χριστούγεννα δεν είναι μια απλή έπετειακή εορτή του κάθε χρόνου, αλλά ένα οριακό βιωματικό γεγονός, πού μπορεί να συμβεί σε κάθε άνθρωπο σε ανύποπτο χρόνο «εν παντί καιρώ καί τόπω» καί όχι μόνο την 25ην Δεκεμβρί­ου. "Ετσι τα Χριστούγεννα, από ένα ιστορικό καί εξωτερικό γεγονός, γίνεται εμπειρία εσωτερική καί υπαρξια­κή. Από αφορμή εορτα­σμού για μια μόνο ήμε­ρα, αποβαίνει γεγο­νός πού κάνει όλη την ζωή μας μια πανευφρόσυνη εορτή!...


Του Αρχ.Αθηναγόρα Καραματζάνη Πειραική Εκκλησία

[Voreios]

Προσοχή στα λόγια μας!
Μερικές γυναίκες, που θέλουν να κάνουν έκτρωση, πάνε και συμβουλεύονται: «Τι να κάνω βρε αδελφή;»
«Τι θες και το κρατάς, τόσα παιδιά έχεις, δεν το ρίχνεις!»
Αυτή λίγο ήθελε, ήταν κατά το ήμισυ αποφασισμένη. Συμπλήρωσε και το άλλο μισό η άλλη με τον λόγο της και πάει, ρίχνει το παιδί και γίνεται ο φόνος! Βέβαια έχει και η άλλη την ευθύνη για τον μισό φόνο.
Ή όπως μερικές μητέρες, που δεν έχουνε μυαλό, αν τύχη η κόρη τους να κάνη ένα λάθος, την συμβουλεύουν: «Άντε, θα γίνουμε ρεζίλι, πήγαινε και βγάλτο». Πάει η κοπέλλα και το σκοτώνει το παιδί. Ποιος έχει την ευθύνη; Η μάνα, που είπε αυτήν την συμβουλή. Βλέπετε ένας λόγος τι κακό μπορεί να κάνη; Γι' αυτό θέλει πάρα πολλή προσοχή στα όσα λέμε. Πόσο πάει να μας υποσκελίση ο διάβολος!....

(Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)

Αξιοπρόσεκτες Θέσεις και Μαρτυρίες για τις ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ
Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"

[Matina]

Για την ανατροφή των παιδιών....Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας


Για την ανατροφή των παιδιών

«Οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναῖκα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ ἕνεκεν τοῦ εὐαγγελίου, ἐὰν μὴ λάβῃ ἑκατονταπλασίονα νῦν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ οἰκίας καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς καὶ πατέρα καὶ μητέρα καὶ τέκνα καὶ ἀγροὺς μετὰ διωγμῶν..., καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον».

(Μκ. 10, 29-30).

Είναι αψευδής αυτός ο λόγος του Κυρίου. Σας βεβαιώνω ότι, όταν άφησα τα παιδιά μου και τα εμπιστεύτηκα στον Θεό, Εκείνος τα φρό­ντισε. Τα παιδιά μεγάλωσαν σωστά και νομίζω ότι εγώ δεν θα μπορούσα να τα φροντίσω τόσο καλά. Και ο Κύριος μου έδωσε εκατό φορές πε­ρισσότερα παιδιά. Μου έδωσε όλους εσάς. Μου έδωσε τις καρδιές σας διότι γνωρίζω πόσο με α­γαπάτε και εγώ ανταποκρίνομαι στην αγάπη σας με τη δική μου θερμή αγάπη. Τόσο πολλά παιδιά μου έδωσε ο Θεός!...

Και τα δικά σας παιδιά πρέπει να είναι μορφωμένα. Μόνο να μην περιορίζεται η μόρφωση και η αγωγή τους στην έξωθεν σοφία, στην σο­φία αυτού του κόσμου. Να μαθαίνουν ταυτόχρο­να την άνωθεν σοφία και την ανώτατη αλήθεια. Να μαθαίνουν το νόμο του Θεού και τις εντολές του Χρίστου, να μαθαίνουν την ευλάβεια, πώς να έχουν πάντα την μνήμη του Θεού και την σωστή χριστιανική οδό. Μόνο τότε δεν θα χαθούν τα παιδιά σας στις οδούς της ανθρώπινης σοφίας, μόνο τότε πάνω απ' όλα θα έχουν πάντα την χριστιανική σοφία, την γνώση του Θεού. Μ' αυτό τον τρόπο λοιπόν πρέπει να διαπαιδα­γωγούμε τα παιδιά μας.

Θα δώσετε λόγο ενώπιον του Θεού για τα κα­κά παραδείγματα πού δίνετε στα παιδιά σας, για τούς καυγάδες πού γίνονται μπροστά στα μάτια τους, για τις φλυαρίες πού ακούνε να λέτε. Αν εσείς οι ίδιοι το κάνετε αυτό τότε τα παιδιά σας τί μπορούν να μάθουν από σας;

Εξ απαλών ονύχων πρέπει να αρχίζουμε την αγωγή, διότι μόνο σε πολύ μικρή ηλικία τα παι­διά αποδέχονται με ευκολία νουθεσίες και προ­τροπές. Η ψυχή τους είναι σαν το κερί μαλακή όπου κάθε δικός σας λόγος η πράξη μένουν, και τα καλά και τα άσχημα παραδείγματα, λόγος α­γαθός η αισχρός.

«Μικρός βλαστός, όπου τον γέρνεις τέτοια κλίση θα πάρει, ένα καινούριο δοχείο αν θα εκ­πέμπει μυρωδιά η κακοσμία εξαρτάται από το με τι θα το γεμίσετε, βάζοντας μέσα είτε αρώματα είτε ακαθαρσίες» (Αγ. Τύχων του Ζαντόνσκ).

Μητέρα, το πιο αγαπημένο πρόσωπο για το παιδί, πηγή στοργής και τρυφερότητας, στέκε­ται προσευχόμενη μπροστά στην εικόνα του Χριστού. Το παιδί κοιτάζει πότε αυτήν και πότε την εικόνα και δεν έχει ανάγκη από μακρές εξηγήσεις για το τί σημαίνει αυτό. Να, αυτό είναι το πρώτο σιωπηλό μάθημα της θεογνωσίας. Αυ­τό είναι το πρώτο και το πιο σημαντικό μάθημα της ευλάβειας. Τέτοια μαθήματα μπορείτε και πρέπει πάντα να δίνετε στα παιδιά σας.

Δεν υπάρχει για την μητέρα καθήκον μεγαλύ­τερο και έργο ιερότερο, για το όποιο αύτη φέρει ευθύνη ενώπιον του Θεού, απ' αυτό της ανατροφής των παιδιών. Στον Θεό θα δώσετε λόγο αν αμελήσετε αυτό το έργο. Και από τώρα θ' αρχίσουν τα βάσανα σας και θα ρίχνετε πικρά δάκρυα και θα αναστενάζετε βλέποντας τα παιδιά σας.

Λοιπόν, «Ὁρᾶτε μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τούτων». (Ματ. 18, 10) Να φροντίζετε τα παιδιά σας, να είστε γι' αυτούς παράδειγμα της γνήσιας χριστιανικής ζωής και η ευλογία του Κυρίου στους αιώνες των αιώνων θα είναι σ' όλους εσάς και στα παιδιά σας.

Διδαχές Αγίου Λουκά Κριμαίας
Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη»
Θεσσαλονίκη

[Matina]

Το αναρτώ εδώ διότι με πολύ πόνο και μεγάλη μου λύπη διαπιστώνω καθημερινά πόσο αυξάνονται τα διαζύγια.

ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΑΡΤΗΣ-Όταν η συζυγία κλονιζεται...

Μία από τις πλέον εμβληματικές φυσιογνωμίες της Άρτας είναι η Θεοδώρα, βασίλισσα του Δεσποτάτου της Ηπείρου και κατοπινή Αγία και πολιούχος της πόλης. .





Η Θεοδώρα καταγόταν από την περίφημη οικογένεια των Πετραλίφα, η οποία σύμφωνα με τις πηγές ήταν ιταλικής καταγωγής και κατάγονταν από την πόλη Alife, στη νότια Ιταλία κοντά στην Caserta. Ο πρόγονος της Πέτρος di Alife αναφέρεται ανάμεσα στους Σταυροφόρους που πήραν μέρος στην Α’ Σταυροφορία τον 11ο αιώνα.



Ο πατέρας της ήταν ο Ιωάννης Πετραλίφας, σεβαστοκράτορας και διοικητής της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας ενώ η μητέρα της Ελένη ανήκε σε αριστοκρατική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης.



Η Αγία Θεοδώρα γεννήθηκε το 1210 στα Σέρβια της Κοζάνης. Όταν πέθανε ο πατέρας της μεταξύ του 1224-1230 αναλαμβάνει προσωρινά την προστασία της ο ηγέτης του Δεσποτάτου της Ηπείρου Θεόδωρος Άγγελος Κομνηνός-Δούκας. Μετά την ήττα του από τους Βουλγάρους το 1230 ο Θεόδωρος παραδίδει την εξουσία στον ανιψιό του Μιχαήλ Β’ γιο του Μιχαήλ Α’, ιδρυτή του Δεσποτάτου της Ηπείρου με έδρα την Άρτα. Οι Κομνηνοδούκες έφτασαν στην Ήπειρο από την Κωνσταντινούπολη μετά την πρώτη Άλωση της Πόλης από τους Σταυροφόρους το 1204.




Ο Μιχαήλ Β’ γνωρίζει τη νεαρή Θεοδώρα, εντυπωσιάζεται από το κάλλος και το χαρακτήρα της και τη ζητάει σε γάμο. Μετά από λίγο παντρεύονται και τη φέρνει στην Άρτα όπου και την ανεβάζει στο θρόνο του Δεσποτάτου.



Οι δύο αυτοί άνθρωποι ήταν εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες μεταξύ τους. Όσο ενάρετη και αφοσιωμένη στα θεία είναι η Θεοδώρα τόσο αποκλίνει προς τις σαρκικές απολαύσεις και τις διασκεδάσεις ο Μιχαήλ. Η Θεοδώρα δεν μπορεί να ακολουθήσει τους ρυθμούς της κοσμικής ζωή του Μιχαήλ και το ρήγμα βαθαίνει ανάμεσα στο αντρόγυνο. Τότε, όπως συμβαίνει και τώρα και μάλλον θα συμβαίνει πάντα, ένα τρίτο πρόσωπο μπαίνει ανάμεσα τους. Πρόκειται για την Αρτινή αρχόντισσα Γαγγρινή την οποία ο Μιχαήλ εγκαθιστά στο παλάτι και ανεβάζει στο θρόνο του δεσποτάτου, αποκτώντας μάλιστα μαζί της δύο νόθους γιους. Ταπεινωμένη η Θεοδώρα εγκαταλείπει τη βασιλική αυλή στα χέρια της βασιλικής ερωμένης και καταφεύγει στα όρη Τζουμέρκα.



Σύμφωνα με το βιογράφο της Θεοδώρας, το λόγιο μοναχό Ιώβ που έζησε το 17ο αιώνα, η κατοπινή Αγία τριγυρνούσε σε πλήρη ένδεια στα βουνά και στα λαγκάδια επί πέντε χρόνια, μαζί με τον πρωτότοκο γιο της Νικηφόρο και τρεφόταν αποκλειστικά με χόρτα, καθώς ο μοναχός Ιώβ την αποκαλεί «λαχανευομένη». Παρά τις δοκιμασίες και τις κακουχίες ποτέ δεν έχασε την πίστη της στο Θεό. Μετά από πέντε χρόνια περιπλανήσεων τη Θεοδώρα λυπήθηκε και περιμάζεψε ένας ιερέας από την Πρένιστα, το σημερινό Κορφοβούνι, ένα ορεινό χωριό της Άρτας.




Η Θεοδώρα όμως ήταν πάρα πολύ αγαπητή στους Αρτινούς για την ευσέβεια και τη γλυκύτητα του χαρακτήρας της. Μόλις λοιπόν μαθαίνουν ότι ξαναβρέθηκαν τα ίχνη της και εξαγριωμένοι από την έκλυτη ζωή του Μιχαήλ οι Αρτινοί με προεξέχοντες τους άρχοντες της Άρτας απαιτούν την επιστροφή της. Κατόπιν αυτής τη λαϊκής απαίτησης και μη μπορώντας προφανώς να κάνει αλλιώς ο Μιχαήλ Β’ Κομνηνός-Δούκας «εξαναγκάζεται» να επαναφέρει στο παλάτι τη Θεοδώρα, την αποκαθιστά στο θρόνο ενώ η αρχόντισσα Γαγγρινή εκδιώκεται από τους Αρτινούς και εγκαταλείπει με τη σειρά της τη βασιλική αυλή.




Η βασίλισσα Θεοδώρα συνεχίζει και μάλιστα με μεγαλύτερο από πριν ζήλο το θεάρεστο έργο της και στις φιλανθρωπίες της ενώ αποκτά με το Μιχαήλ τέσσερα ακόμα παιδιά: τον Ιωάννη, το Δημήτριο, την Ελένη και την Άννα. Αυτή τη φορά όμως την ακολουθεί κατά πόδας και ο Μιχαήλ, ο οποίος προκειμένου να εξιλεωθεί για τη συζυγική του απιστία επιδίδεται σε πράξεις μετάνοιας. Οι πράξεις του αυτές είναι που γέμισαν την Άρτα με τα λαμπρά βυζαντινά μνημεία που θαυμάζουμε σήμερα. Ιδρύει τη Μονή της Κάτω Παναγιάς, κτήτορας της οποία φέρεται η Θεοδώρα, τη μονή της Παναγίας των Βλαχερνών στο ομώνυμο χωριό των Τζουμέρκων και τη μονή του Αγίου Γεωργίου στην παλιά κάτω πόλη της Άρτας. Σ’ αυτήν την τελευταία θα μονάσει η βασίλισσα Θεοδώρα μετά το θάνατο του Μιχαήλ το 1270 κι επί 10 χρόνια μέχρι την κοίμηση της το 1280 ή το 1281 κατά άλλους μελετητές.



Η ανακήρυξή της ως Αγία έγινε από τους ίδιους τους Αρτινούς τιμώντας την αφοσίωση της στο Θεό αλλά και το μεγάλο φιλανθρωπικό της έργο. Ο τάφος της ήταν στο νάρθηκα του ναού του Αγίου Γεωργίου ο οποίος πήρε στη συνέχεια το όνομα της.



Η μνήμη της τιμάται στις 11 Μαρτίου και είναι η πολιούχος – προστάτης Αγία της Άρτας. Το λείψανο της βρίσκεται ακόμα και σήμερα μέσα στο ναό σε μία κόγχη δεξιά του ιερού μέσα σε μία ασημένια λάρνακα, η οποία με μεγαλοπρεπή λιτανεία περιφέρεται στους δρόμους της πόλεως τη μέρα της εορτής της. Επίσης, η Αγία παριστάνεται και σε τοιχογραφία αριστερά της πύλης της προσκομιδής στο καθολικό της μονής της Κάτω Παναγιάς.



Σήμερα τα διαζύγια πληθύνονται. Υπάρχουν τάχα «αντικειμενικοί λόγοι», «ανεπανόρθωτοι κλονισμοί», «ασυμφωνία χαρακτήρων», «καταστάσεις ανυπόφοροι»; Κυρίως υπάρχει ό εγωισμός καί ή εύθιξία, ένω λείπει ή πίστη στον Θεό, ή υπομονή καί το πνεύμα θυσίας.



Μήπως όμως γι' αυτό καί σπανίζουν οί Άγιοι;

[Matina]

Πώς παντρεύτηκαν... Κάνει θαύματα η προσευχή!



Έβαλε ο π.Πορφύριος μια κοπέλα που αγαπούσε κάποιον και δεν ήξερε αν αυτός την ήθελε, λέει: "Πάτερ, θέλω να τον παντρευτώ. Και της είπε: "Θα κάνεις προσευχή και συ και θα κάνω και γω την τάδε ώρα. Θα κάνουμε και οι δυο προσευχή γι'αυτόν. Και άμα θέλει ο Θεός, θα τον φωτίσει". (Για να δείτε που είναι πρακτικό.Δεν είναι θεωρία). Και έκανε πολύ προσευχή και αυτή και ο π.Πορφύριος. Και αυτός ο άνθρωπος, αυτός ο άντρας εκείνη την ώρα κάτι ένιωθε στην καρδιά του. Ένιωθε μια θερμότητα, ένα κύμα αγάπης, μια χαρά, κάτι, κάτι... Και πάει στον π.Πορφύριο (γιατί και αυτός τον ήξερε) και του λέει: "Πάτερ, κάτι γίνεται τον τελευταίο καιρό. Την τάδε ώρα κάθε μέρα, κάτι γίνεται και με πιάνει κάτι στην καρδιά μου".
Του λέει:
-Τι σε πιάνει;
-Ένα μούδιασμα, μια θερμότητα, μια γλυκύτητα. Κάτι γίνεται. Και θέλω να σας πω και κάτι άλλο πάτερ. Τώρα που ήρθα,έξω από εδώ που ήρθα να εξομολογηθώ, είδα μια κοπέλα που κάθεται. Αυτή η κοπέλα πάτερ είναι ελεύθερη; Μου'κανε πολύ καλή εντύπωση.
- Θα δούμε, λέει ο π.Πορφύριος. Θα τη γνωρίσεις και θα δεις.
Και τελικά, όπως καταλαβαίνετε, παντρευτήκανε. Πώς τα καταφέρανε αυτά; Δεν του μίλησε ούτε έβαλε τη λογική της ούτε την εξυπνάδα της... Δηλαδή εξυπνάδα έβαλε, αλλά εξυπνάδα πνευματικού τύπου. Δεν κινήθηκε ανθρώπινα. Δεν κινήθηκε με την μαεστρία την εγκόσμια, αλλά δια της προσευχής. Πρακτικά πράγματα ε; Έγινε μια ωραία οικογένεια με την προσευχή του π.Πορφυρίου και της κοπέλας που πήγε να εξομολογηθεί στον π.Πορφύριο.

Κάνει θαύματα η προσευχή!

(απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου από Αθέατα περάσματα http://www.atheataperasma