Ωφέλιμες Διδαχές

[XAPA]

«Σε αυτόν που έσωσε τον σκύλο θα του συγχωρεθούν πολλές αμαρτίες».


Κάθε άνθρωπος που γεννιέται στον κόσμο είναι ο πλησίον σου.

Ούτε ένα ποτήρι νερό δεν πάει χαμένο, αν το προσφέρεις στον πλησίον σου.


Κάποτε στην έρημο πέθαινε ένας σκύλος από τη δίψα.

Πέρασε από το δρόμο αυτόν ένας μοναχός και του έδωσε το νερό, που είχε για τον εαυτό του και έτσι τον έσωσε.


Εκείνη τη στιγμή άνοιξε ο ουρανός και ακούστηκε φωνή:

«Σε αυτόν που έσωσε τον σκύλο θα του συγχωρεθούν πολλές αμαρτίες».


Αντιλαμβάνεστε λοιπόν πόσο σημαντικότερο είναι αν σώσουμε έναν άνθρωπο.



Από το βιβλίο ο «Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός και ομολογητής».


proskynitis

[XAPA]

Ο Θεός «εμώρανε την σοφία του κόσμου τούτου… και τα μωρά του κόσμου εξελέξατο…»


"Θέλω να πάρεις το καλάθι και να πας στο ποτάμι να μου φέρεις νερό"



Ζούσε κάποτε, σ’ ένα χωριό μία χήρα πολύ φτωχιά με το μοναχογιό της.

Για να μεγαλώσει το παιδί της ξενοδούλευε κι επειδή έβαλε σ’ αυτό όλο το μεράκι της,

άπ’ τον καημό της αποφάσισε να το σπουδάσει.


Πήγε λοιπόν κι έπεσε στα γόνατα μπροστά στην Παναγία κι έλεγε:

«Παναγία μου αξίωσέ με εμένα την αμαρτωλή να σπουδάσω το μοναχογιό μου».

Έτσι με χίλιες στερήσεις και προσευχές κατάφερε η φτωχή χήρα να σπουδάσει το γιό της γιατρό.


Κάποια μέρα, με το δίπλωμα στην τσάντα ξεκίνησε ο γιατρός να επισκεφτεί τη μάνα του,

που είχε πιά γεράσει, για να την ευχαριστήσει.


Η μάνα τον υποδέχτηκε με πολλή χαρά και με βαθιά ευγνωμοσύνη στην Παναγία,

που την αξίωσε να πραγματοποιήσει το όνειρο της ζωής της.


Την άλλη μέρα, Κυριακή, πηγαίνει και ξυπνάει το γιό της και του λέει:

«Σήκω, γιέ μου, να πάμε να ευχαριστήσουμε την Παναγία για την προκοπή σου.


Ο γιατρός όμως της αρνήθηκε να πάει στην εκκλησία, γιατί δεν πίστευε, όπως είπε,

στα λόγια της και τα θεωρεί ξεπερασμένα.


Η μάνα φαρμακώθηκε, δεν είπε τίποτε, μόνο πήγε μονάχη της κι έκλαψε μπροστά

στην εικόνα της Μεγαλόχαρης με ευχαριστία αλλά και πόνο.


Όταν γύρισε στο σπίτι, ο γιός της, ο γιατρός, τη ρώτησε:

«Ε μάνα, τι κατάλαβες απ’ τα λόγια της εκκλησίας, εσύ, αγράμματη γυναίκα;»


Η χήρα δεν απάντησε, μόνο έπιασε ένα καλάθι από την αποθήκη και του λέει:

«Γιε μου, το πρωί δεν με άκουσες να ‘ρθείς μαζί μου στην εκκλησία. Συγχωρεμένος να είσαι.


Τώρα όμως θέλω να μου κάνεις μία άλλη χάρη και μη μου την αρνηθείς.

Θέλω να πάρεις το καλάθι και να πας στο ποτάμι να μου φέρεις νερό.


«Μα με το καλάθι να σου φέρω νερό, μάνα; Τόσο τα χεις χαμένα»; Λέει εκείνος.

«Πήγαινε εσύ για το χατίρι μου, του απαντάει εκείνη, κι ο,τι θέλει ας γίνει».


Παραξενεμένος ο γιατρός, πηγαίνει στο ποτάμι, βουτάει μέσα το καλάθι,

το βγάζει και γυρίζει στο σπίτι με το καλάθι άδειο.


«Να, μάνα το καλάθι σου, όπως μου το ‘δωσες. Σου την έκανα την χάρη.

Βλέπεις εσύ να έχει νερό μέσα;», λέει ο γιατρός.


«Ευχαριστώ, γιέ μου, που μ’ άκουσες.

Βλέπεις όμως εσύ το καλάθι όπως σου το’δωσα»; Απαντάει η μάνα.


- «Έ ναί, μόνο που είναι βρεγμένο».

- «Βλέπεις λοιπόν, γιέ μου, ότι δεν είναι το ίδιο, όπως σου το ‘δωσα;

Το πήρες στεγνό, κατάξερο και μου το ‘φερες μουσκεμένο.


Έτσι κι εγώ πηγαίνω αγράμματη στην εκκλησία,

δεν φέρνω τη σοφία της,

αλλά είμαι δροσισμένη άπ’ τη χάρη της

και αυτό με συντηρεί τόσα χρόνια και κατάφερα με τη χάρη Της να σε σπουδάσω.


Τότε κατάλαβε ο γιατρός, ότι ο Θεός,

«εμώρανε την σοφία του κόσμου τούτου… και τα μωρά του κόσμου εξελέξατο…»

κι έβαλε μετάνοια στη μάνα του

και πήγαν ύστερα μαζί στην εκκλησία κι ευχαρίστησαν την Παναγία.



μακαριστού Οικονόμου π. Ευέλθωντος Χαραλάμπους

tostavroudaki

[XAPA]

ΟΙ ΝΕΟΙ ΠΟΥ ΝΗΣΤΕΥΟΥΝ, ΑΠΟΚΤΟΥΝ ΙΣΧΥΡΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

Πρωτ. Αθανασίου Πολ. Τύμπα, Θεολόγου-Μουσικού


Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν οι γονείς στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους,

είναι να μην τους λένε ποτέ όχι σε ό,τι ζητούν.


Δεν είναι δυνατόν το παιδί του γείτονα να έχει τάμπλετ και το δικό μας να μην έχει, ασχέτως αν το χρειάζεται ή όχι.

Η νηστεία είναι μια αφορμή να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας, ώστε όταν αργότερα συναντήσουν δυσκολίες και στερήσεις

στη ζωή τους να μην απελπιστούν αλλά να αγωνίζονται.


Ας τους υπενθυμίζουμε κάθε Τετάρτη και Παρασκευή:

«Παιδί μου ο Χριστός έπαθε και σταυρώθηκε ως άνθρωπος, χωρίς να φταίει σε τίποτα,

για να μας γλυτώσει από την αμαρτία, τον θάνατο και τον διάβολο.

Όταν εμείς νηστεύουμε τις δύο αυτές ημέρες,

Του εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας.


Η νηστεία μας υπενθυμίζει ότι πρέπει να βάζουμε σε δεύτερη μοίρα τα υλικά αγαθά και να αγωνιζόμαστε

περισσότερο για την απόκτηση των αρετών».


Ο νέος που εξασκήθηκε από μικρός να λέγει όχι σε ορισμένες τροφές,

όπως το κρέας και το γάλα τις ημέρες της νηστείας,

θα έχει και την ψυχική δύναμη να πει όχι,

όταν κάποιος του προτείνει το τσιγάρο ή τα ναρκωτικά.


Και για τις σαρκικές ορμές, ειδικά στην περίοδο της εφηβείας, η νηστεία είναι το ισχυρότερο φάρμακο.


Στο Γεροντικό διαβάζουμε:

«η νηστεία είναι χαλινάρι που συγκρατεί τις κατώτερες ορμές.

Όποιος την περιφρονεί μοιάζει με αχαλίνωτο άλογο».


Πόσα παιδιά στις μέρες μας δεν είναι παχύσαρκα!

Από μικρά οι γονείς τα κυνηγούν με το κουτάλι στο χέρι πριν καν πεινάσουν.


Κάποτε τα παιδιά είχαν ως βασική τροφή τα φρούτα που έκοβαν από τα δέντρα της γειτονιάς.

Σήμερα τρώνε κάθε μέρα κρέας.


Οι επιστήμονες απέδειξαν, ότι η πρώτη αιτία καρκίνου είναι το κόκκινο κρέας

και καλούν πια τους ανθρώπους να κάνουν την διατροφή των Ορθοδόξων Μοναστηριών,

με περισσότερα ψάρια και λαχανικά.


Οι μοναχοί που τηρούν όλες τις νηστείες ζουν ενενήντα και εκατό χρόνια.

Οι κινήσεις τους είναι ζωηρές, ενώ ο νους τους είναι εύστροφος και καθαρός.


Όταν παχαίνει ο άνθρωπος τότε το σώμα και η ψυχή μαθαίνουν στη μαλθακότητα.

Ας εμπνεύσουμε στα παιδιά μας την άσκηση και την σκληρή προπόνηση που κάνουν οι αθλητές για να γίνουν πρωταθλητές.


Πόσες κοπέλες δεν κάνουν εξαντλητικές δίαιτες για να αποχτήσουν καλλίγραμμο σώμα,

φτάνοντας μάλιστα πολλές φορές στην ασθένεια της νευρικής ανορεξίας!


Η Εκκλησία μας με τις καθιερωμένες νηστείες και την διάκριση του πνευματικού μας,

μάς δείχνει το μέτρο, αλλά και τον ουσιαστικό λόγο για τον οποίο νηστεύουμε ,

που είναι η κάθαρση της καρδιάς μας από τα πάθη.


Παιδοκτόνους, ονομάζει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος όσους γονείς φροντίζουν μόνο για τις βιοτικές ανάγκες

των παιδιών τους, και παραμελούν την ψυχική τους καλλιέργεια.


«Φροντίζουμε με επιμέλεια για της ανάγκες τους και τα κτήματά τους,

ενώ την ψυχή τους, την περιφρονούμε, δείχνοντας μια ασύγγνωστη αφροσύνη.


Διότι τα κτήματα και αν ακόμη είναι πολλά και πολυτελή, χάνονται και φεύγουν και βλάβη προξενούν,

όταν αυτός που τα έχει δεν διακρίνεται για την αρετή του».


Ας μη βρίσκουμε δικαιολογίες να μη νηστεύουμε τα παιδιά μας,

όπως διαβάζει, κουράζεται, νοιώθει αδύναμο, γκρινιάζει,

διότι η νηστεία, φέρνει την υγεία της ψυχής και του σώματος,


σπάει τον εγωισμό του ανθρώπου,

μαθαίνει το νέο να είναι ευτυχισμένος με τα λίγα και να χαλιναγωγεί τα πάθη,

με αποτέλεσμα να αποκτά μια ισχυρή και ελεύθερη προσωπικότητα.


romioitispolis.gr

[XAPA]

Το σαρανταλείτουργο και η θαυμαστή σωτηρία!


~ Κάποτε, ένας χριστιανός, ενώ έσκαβε με πολλούς μαζί σ’ ένα νταμάρι, έπεσε βράχος και τους καταπλάκωσε η στοά.

Η γυναίκα αυτού του χριστιανού, η κυρία Αργυρώ, έδωσε ό,τι είχε από το υστέρημά της σε έναν ιερέα,


να κάμη 40 Λειτουργίες για την ψυχή του άνδρα της σ’ ένα εξωκκλήσι κοντά στο μέρος

όπου έγινε δυστύχημα, διότι επίστεψε ότι είναι νεκρός.


Καθημερινά μάλιστα πήγαινε ένα πρόσφορο, ένα μπουκάλι με κρασί και μία λαμπάδα, σαν πτωχή που ήταν.

Όταν έφθασε ο ιερέας στις 20 Λειτουργίες, ο διάβολος φθόνησε την ευλάβεια της κυρά Αργυρώς και αφού

μετασχηματίστηκε σε έναν γνωστό της χωρικό, την συνάντησε το πρωί στον δρόμο και της είπε:


– Ξέρεις; Ο παπάς δεν πήγε στην Εκκλησία γιατί είχε δουλειά βιαστική και γι’ αυτό μην κοπιάζεις.

Αύριο πηγαίνεις την προσφορά σου.

Αυτό της το έκαμε ο διάβολος τρεις φορές στο διάστημα των 40 Λειτουργιών.


Εν τω μεταξύ, έγινε μεγάλη προσπάθεια ν’ ανοίξουν στοά στο ορυχείο, για να μπορέσουν να βγάλουν τα πτώματα,

τα οποία ήσαν πάρα πολλά.

Ήσαν όλοι τους νεκροί. Είχαν ήδη περάσει 40 ημέρες.


Σκάβοντας ακόμη πιο βαθειά, έφθασαν σ’ ένα μέρος, όπου άκουσαν μία φωνή! Ανθρωπινή φωνή που τους έλεγε:

– Προσέξτε, ζω! Σκάψτε με προσοχή, γιατί επάνω μου είναι δύο πέτρες, μην πέσουν και με θανατώσουν.


Αυτοί θαύμασαν και πράγματι, σκάβοντας με πολλή προσοχή από τα πλάγια,

βρήκαν τον άνθρωπο ζωντανό και το ανήγγειλαν χαρούμενοι στην γυναίκα του.

Απορούσαν όλοι πώς αυτός ο άνθρωπος έζησε επί 40 ημέρες,

χωρίς τροφή και χωρίς νερό.


Κι αυτός τους είπε:

– Κάθε μέρα μου έδινε κάποιος – αοράτως, δεν ξέρω πώς – ένα ψωμί και ένα μικρό δοχείο με κρασί,

ενώ μία λαμπάδα αναμμένη ήταν μπροστά μου, και έτσι έτρωγα.


Εκτός από τρεις φορές, όπου δεν έφαγα τίποτε ούτε φως είδα και πικράθηκα πολύ,

οδυρόμενος για τις αμαρτίες μου, γιατί νόμισα ότι έπαψε πλέον να με βοηθά,

αυτό το αόρατο χέρι του Θεού.


Και ήμουν έτοιμος πλέον να πεθάνω από πείνα και δίψα.

Κατόπιν, είδα και πάλι την αναμμένη λαμπάδα, και δίπλα το ψωμί και το κρασί, όπως και πριν,

και εδόξασα τον Θεό που δεν με εγκατέλειψε μέχρι τέλους και έτσι επέζησα και σώθηκα θαυματουργικά.


Όλοι βέβαια δοξολόγησαν τον Θεό, διότι ήσαν χριστιανοί και έμειναν με την απορία,

του μεγάλου αυτού θαυμαστού γεγονότος.

Αυτή, χριστιανοί μου, είναι η πίστις μας!

Αυτή είναι η ορθοδοξία μας: Η Θεία Λειτουργία!



poimin.gr

[XAPA]

Γέροντας Ιερώνυμος της Αιγίνης:

Όλους ν' αγαπάς, άλλα και κανένα "μη αγαπάς"!


Το Πνεύμα δεν αγαπά Ούτε πολλές συναναστροφές, Ούτε φιλίες! Όλα αυτά να τα αποφεύγεις.

Θέλεις να αγαπάς πολύ τους ανθρώπους;

Αγάπησε πολύ τον Χριστό μας και θα δεις πόσο θα αγαπάς και τους ανθρώπους και ας μη τους βλέπεις.


Πάντοτε και τον κάθε άνθρωπον, ολίγον σε απόστασιν να κρατάς.

Ήλθε; Καλώς ήλθε! Δεν ήλθε; Καλώς δεν ήλθε. Δηλ. να είσαι απαθής.


Σε κανέναν μη λες το μυστικό σου ή τι κάνεις.

Με δύο τρία λόγια, Όταν σε ρωτούν, να κόβεις, να τελειώνεις.

Μη δένεις τον νου σου με άνθρωπο.


Μη λέγεις τους λογισμούς σου και το μυστικό σου εις κανένα!

Οι άνθρωποι μεταβολή παίρνουν.

Το μυστικό σου σε κανέναν! Διότι οι άνθρωποι μεταβάλλονται.


Μη θυμώνετε, θα σας ειρωνευτούν, θα υποφέρετε. Εσείς μη φοβάσθε.

Σάς προσφέρουν δηλ. πιπέρι, να δίδετε ζάχαρη.

Εγώ πιπέρι δεν έχω να σκέπτεστε, ζάχαρη έχω, ζάχαρη δίδω.


Αυτό πού λείπει σήμερα γενικά, είναι ή γνώσις, ή λογική, ή ευσέβεια.

Ό κόσμος σήμερα είναι ξετρελαμένος. Δεν γνωρίζει τι κάνει, δεν γνωρίζει τι θέλει!

Σήμερα ένας φαίνεται καλός, αύριο πίπτει, χαλάει, δεν αναγνωρίζει και ό ίδιος τον εαυτό του.

Δύσκολα να βρεις άνθρωπο αμετάβλητον.


Άλλοι πάλι, παντού, αλλού τρέχουν για να βρουν χαρά και ηρεμία, μόνον στον Χριστόν μας δεν τρέχουν.

Πάντως βέβαια, λέγουν οί Πατέρες, μηδένα προ του τέλους μακάριζε άλλα και μηδένα προ του τέλους

απέλπιζε! Να παρακαλέσωμεν τον Θεόν να μας λυπηθεί και να μας ελεήσει.


Επικοινωνίες κόψε! Σε φθάνουν τα δικά σου!

Οι άλλοι, ότι γράμματα ξέρουν, αυτά και σου λένε.

Τα δικά τους ζουν, τα δικά τους ξέρουν, αυτά σου λένε.


Τα δικά σου δεν τα ζουν, δεν τα ξέρουν, δεν τα αγαπούν!

Πώς λοιπόν Αφού δεν γνωρίζουν τη γλώσσα σου, θέλεις να σου μιλήσουν!


Μη υποδεικνύεις, διότι, διδασκαλία δίχως θέλησιν του άλλου, έχθρα είναι

και γίνεται αμαρτία και σε κείνον πού ακούει και δεν κάνει και εσύ στεναχωρείσαι και ταράζεσαι.

Στον άλλο να λέγεις τόσα, όσα νομίζεις ότι θα σηκώσει, όχι περισσότερα.


Να μη θυμώνετε. Να γλυκαίνετε με την ζάχαρή σας, δηλ. με τον καλόν σας λόγο τον άλλο.

Κάθε άνθρωπος έχει κάποιο χάρισμα. Βρες το χάρισμά του και επαίνεσέ τον.

Χρειάζεται και ό έπαινος (προς τόνωσιν) και ή καλοσύνη και ή αγάπη

Τότε ό άλλος και πολύ καλός να μη είναι, δια την τιμήν,

τον έπαινο, την αγάπη πού του εκδηλώνουν ελέγχεται και γίνεται καλύτερος.


Αγάπησε την ησυχία και την σιωπή. Ν' αποφεύγεις κατά το δυνατόν τους ανθρώπους.

Όλους ν' αγαπάς, άλλα και κανένα "μη αγαπάς", δηλαδή με κανένα μη δένεται ό νους σου

εκτός του Χριστού μας.



gerontas.gr